به گزارش ، پرویز مشرف در ۱۱ اوت ۱۹۴۳ در نهر والی هاولی واقع در منطقه دریاگنج نزدیک دهلی و در هندوستان تحت حاکمیت انگلستان در خانواده ای سطح پایین بدنیا آمد، پس از تقسیم هندوستان، همراه با والدین خود به پاکستان مهاجرت کرد و در کراچی ساکن شد، مشرف وارد دبیرستان سن پاتریک، کراچی شد، و در سال ۱۹۵۸ پیش از آنکه در کالج مسیحی فورمن در لاهور حضور یابد، از آن فارغالتحصیل شد.
وی وابسته به جامعه مسلمان اردو زبان مهاجر است، پدرش سید مشرفالدین، به عنوان منشی سفارت پاکستان در ترکیه کار میکرد. او سالهای نخستین زندگی خود را از ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۶ میلادی در ترکیه گذراند.
همسر مشرف، بیگم صهبا از اهالی اوکاره در پنجاب پاکستان است. آنها دو فرزند دارند: پسرشان به نام بلال مشرف که در سنخوزه کالیفرنیا مشغول به اداره صندوقهای سرمایهگذاری برای پدر است. فرزند دیگر دختری است به نام آیلا رضا که در کراچی پاکستان چندین کار تجاری و سازمان غیرانتفاعی را اداره میکند. دو فرزند مشرف، هرکدام خود صاحب دو فرزند هستند.
گفتنی است، در سال ۱۹۶۱، او وارد دانشکده نظامی پاکستان در کاکول شد، و در دوره ۱۱ ام آن در کلاسش فارغالتحصیل گردید و سپس در واحد توپخانه آن به خدمت پذیرفته شد. به عنوان فارغالتحصیل از کالج کارمندی کوئتا، و کالج دفاع ملی در راولپندی، مشرف از کالج سلطنتی تحقیقات دفاعی بریتانیای کبیر نیز فارغالتحصیل گردید. در سال ۱۹۶۵، مشرف در خاطرات خود فاش میکند که او با گرفتن مرخصی غیرمجاز، قرار بود تا در یک دادگاه نظامی به خاطر آن احضار گردد، اما به خاطر جنگ با هندوستان موضوع آن لغو گردید.
مشرف در جنگ هند- پاکستان در سال ۱۹۶۵ به عنوان ستوان دو در یگان میدانی توپخانه شماره ۱۶(sp) حضور داشت. یگان او به عنوان مأمور بخشی از رسته نظامی اول در تهاجم در ناحیه خمکاران فعالیت مینمود که حمله اصلی را علیه ارتش هند برنامهریزی کرد، با وجود احراز امتیاز و برتری عمده از لحاظ نظامی اولین واحد مسلح (با نام " غرور ارتش پاکستان") متحمل شکست سختی شد و خمکاران به گورستان تانکهای پاکستانی تبدیل شد.
بعدها، در جنگ ۱۹۷۱ هند- پاکستان او به عنوان فرمانده یگان (واحد نظامی) یگان در گروه خدمات ویژه SSG گردان نظامی کماندوها خدمت نمود. اصولاً" برنامهریزی شده بود که در کنار نیروهای یگان خدمات ویژه بر فراز پاکستان شرقی پرواز کند، اما او به پنجاب فراخوانده شد زمانی که جنگ به پایان رسید و تمام پروازها به هندوستان لغو گردید. او سپس اذعان داشت که " شکست خورده و گریست".
سپس او فرمانده یگانهای توپخانه شد، در آنجا شد پس از آن تیپ توپخانه و سپس فرمانده واحد سواره نظام گردید. در ارتقاء به درجه سرلشگری در ۱۵ ژانویه ۱۹۹۱، او فرمانده واحد سولره نظام بود. سپس، در ۲۱ اکتبر ۱۹۹۵، او به مقام سپهبدی و فرماندهی سپاه یکی رسید. در سال ۱۹۹۸، در پی بازنشستگی ژنرال جهانگیر کرامت، او شخصاً از سوی نخست وزیر نواز شریف به مقام دیگر افسران عالی رتبه ارتشی دست یافت، و فرماندهی کل ارتش را به دست گرفت. در سال ۱۹۹۹، او ارتش پاکستان را طی درگیری کارجیل هدایت مینمود. ژنرال مشرف نیز دریگان خدمات ویژه حضور یافت و کماندوهای پاکستانی را تعلیم داد.
از آوریل تا ژوئن۱۹۹۹، پاکستان و هندوستان در درگیری کارجیل شرکت کردند که در آن مشرف رئیس ستاد ارتش پاکستان بود. این درگیری موجب بیاعتمادی احتمالی بین رهبری دولتی و نظامی شد و این نهایتاً به برکناری دولت شریف منجر گردید.
مشرف بهطور رسمی در ۱۲ اکتبر ۱۹۹۹، (با استفاده از عنوان «رئیس اجرائی» و داشتن اختیارات گسترده) در پی کودتایی بدون خونریزی رئیس حکومت پاکستان شد. در آن روز، نخست وزیر مشروطه پاکستان نواز شریف کوشید تا مشرف را کنار زده و به جای او رئیس سازمان اطلاعات داخلی پاکستان (ISI) خواجه زین الدین را بر سر کار آورد. مشرف که خارج از کشور بود، با یک پرواز هوایی بازرگانی وارد پاکستان شد. ژنرالهای بالا رتبه ارتش از پذیرش برکناری مشرف خودداری نمودند. نواز شریف به فرودگاه کراچی دستور داد تا از فرود هواپیمای حامل مشرف جلوگیری کند، که پس از آن مجبور شد در آسمانهای اطراف کراچی دور بزند.
در کودتا، ژنرالها دولت نوازشریف را برکنار نموده و فرودگاه را تحت کنترل خود درآوردند. هواپیما تنها پس از آن که سوخت آن در حال اتمام بود، فرود آمد و مشرف کنترل دولت را در دست گرفت. شریف در خانه خود زندانی بود و سپس به تبعید فرستاده شد. او و دیگر رهبران دموکراتیک در پی آن از ورود به پاکستان ممنوع شدند. بر اساس یک گزارش، مخالفت بین مشرف و شریف در حول این محور دور میزد که نخست وزیر منتخب دموکراتیک آن کشور به یافتن راه حلی دیپلماتیک برای درگیری تمایل داشت.
رئیس جمهور وقت پاکستان، رفیق طرار تا ژوئن ۲۰۰۱ به تصدی خود ادامه داد. مشرف بهطور رسمی در ۲۰ ژوئن ۲۰۰۱ درست چند روز پیش از دیدار مقرر خود برای مذاکره با هند در آگرا خود را رئیسجمهور پاکستان کرد.
در پی حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در ایالات متحده آمریکا، مشرف علیه دولت طالبان در افغانستان به نفع دولت آمریکا وارد عمل شد. مشرف موافقت کرد تا آمریکا از۳ پایگاه هوایی پاکستان برای آزادی پایدار عملیاتی استفاده نماید. وزیر خارجه آمریکا کولین پاول و دیگر مقامات دولتی با مشرف دیدار نمودند. سیاست عقبگرد مشرف و کمک به ارتش آمریکا که برای عملیات بمباران توسط آمریکا لازم بود به سرعت موجب غلبه بر رژیم طالبان شد. در۹سپتامبر۲۰۰۱ مشرف به مردم پاکستان خطاب نمود و اظهار داشت با این که وی از طالبان حمایت میکرده، اما پاکستان از حمایت آنها برگشته، چرا که پاکستان درگیر خطر (حمله) از سوی اتحاد هند و آمریکا است.
کمی پس از روی کار آمدن مشرف، بسیاری از مردم به دادگاه این کشور تقاضاهایی مبنی بر تعیین صلاحیت وی جهت احراز قدرت عرضه کردند. در ۱۲ می ۲۰۰۰، دادگاه عالی پاکستان به مشرف دستور داد تا در ۱۲ اکتبر ۲۰۰۲ انتخابات سراسری را برگزار نماید. در تلاش برای مشروعیت دادن به ریاست جمهوری خود، او قول داد که به تلاشش پس از رسیدن به احیاء دموکراسی ادامه دهد، او همه پرسی را در ۳۰آوریل، ۲۰۰۲ برای تمدید دوره ۵ساله ریاست جمهوری خود پس از انتخابات اکتبر برگزار کرد. اما، همه پرسی توسط اکثریت گروههای سیاسی پاکستانی بایکوت شد، که بعدها شکایت کردند که انتخابات به شدت یک انتخابات صوری صوری بوده، و تعداد کل رأیدهندگان بر اساس بالترین تخمینها، ۳۰٪ یا کمتر بودهاست. چند هفته بعد، مشرف در تلویزیون حاضر شد و به خاطر «اختلالات» در همه پرسی از مردم پوزش خواست. همچنین مشرف به زور تعدادی از قضات دادگاه عالی پاکستان| دادگاه عالی را که علیه غصب قدرت از سوی او رأی داده بودند برکنار کرد. این افراد شامل قاضی تقی عثمانی میشد که یک مقام جهانی در قانون مالیه بینالمللی و قانون مشروطه داشت. سردبیران روزنامههایی که همچون سردبیر روزنامه بلوچستان پست مخالف مشرف بودند نیز تبعید شدند.
انتخابات عمومی در اکتبر۲۰۰۲ برگزار شد و اکثریت کرسیهای مجلس پاکستان| پارلمان توسط حزب مسلم لیگ پاکستان (Q) PML-Q، حزب طرفدار مشرف که شامل ملاکان فئودالی میباشد که قدرت و اقتدار آنها در سیاست مشرف را از شکست در حکومت حفظ میکند. اما، احزاب مخالف مشرف بهطور مؤثر برای یکسال مجمع ملی پاکستان مجمع ملی را به حالت فلج نگهداشتند.
این بنبست در دسامبر ۲۰۰۳ خاتمه یافت، زمانی که مشرف با حزب متحد مجلس عمل که اتحادی از احزاب اسلامی طرفدار طالبان بود معامله کرد و توافق شد که وی ارتش را در ۳۱ دسامبر ۲۰۰۴ ترک نماید. او نهایتاً از عمل به قول خود خودداری نمود. با حمایت این حزب، قانونگذاران طرفدار مشرف توانستند دو سوم اکثریت مطلق آراء را که برای تصویب اصلاحیه هفدهم برای قانون اساسی پاکستان تبصره هفدهم لازم بود به دست آورند، که کودتای ۱۹۹۹ مشرف را در گذشته و بسیاری از احکام وی را مشروعیت میبخشید.
در ۱۲ ژانویه۲۰۰۲، مشرف یک سخنرانی جالب علیه افراطی گرایی اسلامی ایراد کرد. او علناً هرگونه اقدامات تروریستی را محکوم نمود، از جمله آنهایی که آن اقدامات را با نام رهاسازی اکثریت مسلمانان کشمیر از حکومت هند انجام میدهند. او همچنین قول داد با افراطی گرایی اسلامی و هرج و مرج در داخل خود پاکستان مبارزه نماید.
او همچنین از آن برای ممنوعیت سرمایهگذاری در مدرسهها و مسجدهای خارج از کشور استفاده نمود.در عین اعمال ممنوعیت سرمایهگذاری در موسسات آموزشی اسلامی، او این را برای آنها الزامی نمود تا به تدریس مجموعه کاملی از رشتههای دیگر همچون کامپیوتر بپردازند. این به آن مفهوم است که تعدادی از این مراکز به دلیل قطع دریافت هزینههای خود از پاکستانیهای شاغل در خارج مجبور به تعطیلی آن شدند و در نتیجه نتوانستند رشتههای اضافی که او الزامی نموده بود، تدریس نمایند. مشرف همچنین ممنوعیتهایی را برای دسترسی دانشجویان خارجی به تعلیم اسلام در داخل پاکستان مقرر نمود، تلاشی که به عنوان یک ممنوعیت خلاف واقع آغاز شد اما سپس به دلیل اعمال محدودیتها برای گرفتن ویزا در آن کشور کاهش داده شد. در ۷ دسامبر، ۲۰۰۴، مشرف حجاب را به عنوان "یک دیدگاه واپسگرایانه از اسلام " لغو نمود.
در ۴ دسامبر۲۰۰۳، ژنرال مشرف از یک اقدام تروریستی جان سالم بدر برد زمانی که یک بمب قدرتمند چند دقیقه پس از آن که گروه بسیار حفاظتی بدرقه وی از روی پل راولپندی عبور کردند. این سومین مورد از یک چنین تلاشهایی در طی حکومت ۴ ساله وی بود. ۱۱روز بعد، در ۲۵ دسامبر۲۰۰۳، دو بمبگذار انتحاری بمبگذاری انتحاری کوشیدند تا مشرف را ترور نمایند، اما ماشینهای حامل بمب آنها نتوانست رئیسجمهور را بکشد، در عوض ۱۶ نفر به این وسیله کشته شدند. مشرف تنها بر اثر شیشه ضد گلوله جلوی اتومبیل خود از مهلکه جان سالم بدر برد. ظاهراً امجد فارق یک شبه نظامی به عنوان مظنون جهت سازماندهی این گونه تلاشها محسوب شده و و او در سال ۲۰۰۴ پس از یک دوره تعقیب گسترده از سوی نیروهای پاکستانی کشته شد.
در 12می۲۰۰۰، دادگاه عالی به مشرف دستور داد تا انتخابات ملی را تا ۱۲ اکتبر ۲۰۰۲برگزار نماید؛ انتخابات برای حکومتهای محلی در ۲۰۰۱ برگزار شد. انتخابات برای قانونگذاران ملی و ایالتی در اکتبر ۲۰۰۲انجام گرفت، که در آن هیچ حزبی اکثریت آراء را کسب نکرد. در نوامبر۲۰۰۲، مشرف اختیارات خاصی را به پارلمان تازه منتخب پاکستان تفویض نمود. مجمع ملی، میر ظفراله خان جمالی را به عنوان نخست وزیر پاکستان انتخاب کرد که وی نیز در عوض کابینه خود را منصوب نمود.
در ۱ژانویه، ۲۰۰۴ مشرف از کالج منتخب پاکستان که شامل مجالس پارلمان و چهار مجمع ایالتی میشود رأی اعتماد گرفت که آنها تحت نظارت اربابان ملاک در کشور میباشند و به بیشتر آنها طی حکومت مشرف مقامهای دولتی اعطا شدهاست. مشرف ۶۵۸ رأی از مجموع ۱۱۷۰رای را با اکثریت ۵۶٪ احراز نمود، اما بسیاری از اعضای مخالف و اسلامی در پارلمان در اعتراض به این رأی تظاهرات نمودند. در نتیجه این رای، بر طبق ماده (۸)۴۱ از قانون اساسی پاکستان، مشرف به عنوان «فرد منتخب» برای مقام ریاست جمهوری برگزیده شد. دوره حکومت وی از اینک تا سال ۲۰۰۷ تمدید میشود.
جمالی، نخست وزیر، در ۲۶ ژوئن سال۲۰۰۴ استعفا داد. بهطور گستردهای تصور میشود که استعفای وی بنا به دستور ژنرال پرویز مشرف صورت گرفته باشد. جمالی، در ابتدا از سوی مشرف به این مقام منسوب شد که حزب PML(Q) را تحت کنترل دارد. او PML(Q) را ضمن چانه زنی با احزاب مختلف (بیشتر احزاب PML(N) و PPPP) تشکیل داد. بیشتر وزرای کابینه از اعضای بلندپایه احزاب دیگر بودند که پس از انتخابات صرفاً به دلیل آن که مشرف به آنها قول مقامهای مهمی را در دولت داده بود، به آن پیوستند. مشرف جمالی را به خاطر عملکرد ضعیف وی عوض نمود و به جای وی شوکت عزیز، معاون سابق رئیس سیتی بانک را به این مقام منصوب نمود
و رئیس واحد «بانکداری خصوصی سیتی بانک» را به عنوان نخست وزیر جدید معرفی کرد. مشرف شوکت عزیر را به خاطر اقدامات موفق وی در احیای مجدد اقتصاد پاکستان در پست وزارت اقتصاد پیشتر انتخاب نموده بود. دولت جدید عمدتاً پشتیبان مشرف بود که در دولت جدید به عنوان رئیسجمهور و رهبر کشور ابقا شدهاست. مشرف به نقش خود به عنوان مقام اجرائی فعال پاکستان به خصوص در امور خارجی ادامه میدهد. اما این مسئله که او پس از تسلیم مقام خود به عنوان فرمانده کل ارتش در پست ریاست جمهوری باقی بماند هنوز قابل بررسی است.
اخیراً «پس از فاش شدن تکثیر هستهای توسط دکتر عبدالقادرخان، مهندسی مواد متالوژیست که به پدر بمب پاکستان معروف است، از سوی غرب زیر سؤال رفتهاست. مشرف هرگونه اطلاع یا شرکت داشتن دولت یا ارتش آن را از این تکثیر انکار میکند، علیرغم آن که انتقاد داخلی عمیقی نسبت به استثنائاً» بدنام کردن (خان) به عنوان قهرمان ملی سابق وجود دارد. مشرف همچنان از حمایت قوی کاخ سفید و دونالد رامسفلد وزیر دفاع سابق آمریکا وزیر دفاع برخوردار است. عبدالقادرخان به خاطر تبادل همکاری در تحقیق خود در شبکه تکثیر هستهای اش مورد عفو واقع شدهاست. هنوز دربارهٔ سرنوشت آنهایی که در این امر با (خان) ساخت و پاخت کردهاند، تصمیمی گرفته نشدهاست.
مشرف به عنوان یک رهبر میانهرو از سوی جهان غرب غربی محسوب میشود. بسیاری معتقدند که مشرف در تمایل خود برای پل زدن (ایجاد ارتباط) بین جهانهای اسلامی و غربی جدی است و پیشتر سخنرانی شدیداللحنی علیه تفکر ناگزیر بودن برخورد تمدنها' بین آنها ایراد نموده بود .علاوه بر این، او اصطلاح " میانه روی روشنفکرانه " را ابداع نمود و معتقد است که وی یک مروج پروپاقرص برای همان است. تعلقات عاطفی مشرف به ایالات متحده را میتوان حدس زد که میتواند به این دلیل مهم باشد که دست کم دو نفر از اعضای نزدیک خانواده وی در آنجا زندگی میکنند: برادرش به عنوان یک پزشک در ایلینوی ز نزدیک شیکاگو، و پسرش در بوستون، ماساچوست| بوستون، ماساچوست سکونت دارند. بلال پسر مشرف در یک شرکت دارای فناوری بالا واقع در بوستون مشغول است.
یکی از انتظاراتی که به هنگام به قدرت رسیدن مشرف وجود داشت این بود که فساد لجام گسیخته موجود در سیستم دولتی بهطور کامل پاک شود. خود مشرف بیان نمود که یک (عملیات) سرکوب علیه فساد شروع خواهد شد اما در طی سالها در دستگاه وی، بسیاری از تحلیلگران بیطرف اظهار نمودهاند که رژیم نظامی اجازه دارد تا آزادانه وارد ورطه فساد شود.
رژیم مشرف هنوز هنوز بهتر از حکومتهای پیش از خود محسوب میشود، چرا که بر طبق گزارش TI در سال ۱۹۹۶ پاکستان از لحاظ فساد در رتبه دوم کشورها قرار داشت در حالی که هندوستان در مرتبه 9 بود. طبق آخرین گزارش پاکستان از میان ۱۶۲ کشور در رتبه ۱۴۲ واقع شدهاست.
اما، تلاشهای دولت مشرف برای آزادی رسانهها و قضائی، در حمایت از پارلمان حتی از سوی ریان. سی. کراکر سفیر آمریکا در پاکستان نیز اعتراف گردید.
مشرف شخصاً از لحاظ مالی پاک شناخته شدهاست. او همه عواید حاصل از فروش چاه خود را در کتاب زندگینامه خود در خط آتش ذکر نموده که خرج تعالی اجتماعی در کشور شدهاست.
از زمان شرکت وی به عنوان یک افسر عالی در نیروهای پاکستان طی اشغال افغانستان از سوی اتحاد شوروی، شوروی روابط شخصی عالی با بخشهای متعدد دستگاه امنیتی آمریکا داشتهاست. باور عمده این است که مشرف مشرف توسط آمریکا وادار شده تا به متحدین سابق خود، دولت طالبان افغانستان، پشت کند. قطعاً سخنان وی در تلویزیون ملی باور او را که هیچ چارهای نداشته مگر آن که با ایالات متحده متحد شود، نشان میدهد.
حمایت مشرف از آمریکا در شکست طالبان در افغانستان به آن سادگی که انجام شد، غیرقابل انکاربودهاست. این کار پس از تصمیم سریع و مناسب از لحاظ راهبردی بود که برای پایان دادن به حمایت طولانی مدت پاکستان از طالبان، اتخاذ شده بود.
پاکستان خطوط نفت و تأمین آذوقه طالبان را قطع نمود، که حاکی از فراست بود و به عنوان یک ناحیه پشتیبانی لجستیکی برای آزادی پایدار عملیاتی عمل مینمود. همچنین به نیروهای آمریکایی اجازه داده شد تا در داخل پاکستان عملیات انجام دهند، و نیروهای پاکستانی به ویژه هیئت فرماندهی کنترل نظامی سرویسهای اطلاعاتی داخلی در بکارگیری شکنجه علیه نظامیان مظنون همکاری داشتهاند. تحت فشار آمریکا، مشرف یک حمله نظامی عمده به ناحیه ایلیاتی وانا انجام داد، که بسیاری از خانوادههای ساکن در آن در معرض شکار نظامیان قرار گرفتند، و جنبش قیام ملی را سبب شد که ساخته دست نظامیان ناراضی و ساکنان سابق وانا بود که خانههایشان در عملیات بمباران سنگین توسط ارتش ویران شده بود.
اما، پس از قیام اخیر طالبان، آمریکا نگاه جدی تری به نقش مداوم پاکستان در سرکوب طالبان بر اساس گزارشهای نیویورک تایمز میانداخت.
شیث جی جونز دانشمند سیاستمدار در شرکت راند، گفته که شواهد فزایندهای وجود دارد که مأموران اطلاعاتی پاکستان کمکهای مالی، آموزشی، تأمین اطلاعات و سایر مساعدتها را به شورشیان طالبان نموده بودند. مستر جونز گفته که این که دستورها از سوی خود پرویز مشرف صادر شده باشد آشکار نیست، اما معلوم است که او از این حمایت آگاه بوده، و این که او تاکنون نتوانسته بود این روند نظامی را متوقف سازد.
مشرف به خوبی به زبان انگلیسی صحبت میکند و مصاحبات و سخنرانیهای متعددی در کانالهای تلویزیونی آمریکا و اروپا و دیگر رسانهها انجام دادهاست. او همچنین او به خاطر ابراز نظرات متضاد در مصاحبات خود مشهور است. او در کمیتههای مشورتی همچون راند | شرکت راند در سانتا مونیکا، کالیفرنیا در ژوئن ۲۰۰۳ سخنرانی کردهاست. حمایت وی از جنگ علیه ترور به رهبری آمریکا سبب افزایش حمایت عمومی برای احزاب جناح راست اسلامی در پاکستان گردید. تصویر آمریکا در پاکستان بهطور آشکاری پس از جنگ عراق بدون تأیید قطعنامه سازمان ملل مخدوش شدهاست. مشرف علناً از اعزام نیروهای پاکستانی به عراق بدون صدور قطعنامه سازمان ملل و نیز در اثر فشار عمومی در پاکستان، مخالفت نمود.
پس از مذاکرات طولانی با همتای افغانی خود حامد کرزای، او در ۷ سپتامبر، ۲۰۰۶ گفت که او خود را نسبت به سرکوب طالبان، متحدین القاعدهشان و «طالبانی سازی»، به عنوان مرجعی برای گسترش اسلام متحجرانه، متعهد میدانستهاست. یک روز قبل از پنجمین سالگرد واقعه حملات ۱۱سپتامبر۲۰۰۱ که به جنگ در افغانستان در سال۲۰۰۱ حمله به رهبری آمریکا به افغانستان انجامید، او به خبرنگاران در کابل گفت: «بهترین راه برای مبارزه با این دشمن مشترک، اتحاد با یکدیگر، اعتماد به یکدیگر و ایجاد یک راهکار مشترک میباشد.» مشرف گفت: «هر فعالیت نظامی با زور و نیرو اعمال میشود. طالبانسازی ممنوع. هرگونه فعالیت طالبانی در این سوی مرزهای ما و در مرز ما در افغانستان ممنوع است.» موضوع تغییر مکان خط مرزی دیدار رئیسجمهور آمریکا جرج دابلیو بوش در اویل سال۲۰۰۶ به اسلامآباد تحتالشعاع قرار داد و مشرف قول داد که در راس هیئتی به آمریکا و کوبا سفر نمایدو دیداری احتمالی با بوش داشته باشد.
در مجله تایم ۲۰۰۶ طبق نظر سنجی در مورد ۱۰۰ نفر از " مردمی که جهان ما را شکل میدهند"، او در رتبه سیزده قرار دارد. در سپتامبر۲۰۰۶، او اولین رئیسجمهور از یک کشور بود که در برنامه تلویزیونی " دیلی شو " شرکت نمود.
در فهرستی تحت عنوان «۱۰نفر از بدترین دیکتاتورهای جهان» که توسط مجله (پاراد) در سال۲۰۰۵ تهیه شده بود، پرویز مشرف برای اولین بار در رتبه ۷ قرار گرفت، در حالی که طی سالهای قبل هرگز در چنین فهرستی قرار نگرفته بود وی نهایتاً" در سال ۲۰۰۶ از این فهرست " حذف شد".
پرویز مشرف در یک پیام ویدیویی، آصف علی زرداری، شوهر بینظیر بوتو، را به قتل همسرش متهم کرده گفته است که زرداری در زمان حکومت خود به این دلیل در زمینه تحقیقات نکرد که خودش در این سازش دست داشت.
پرویز مشرف در پیام ویدیویی خود همچنان گفته است که بینظیر بوتو را بیت الله محسود، رهبر پیشین طالبان پاکستانی، و یا افراد او کشته است.
رئیس جمهور پیشین پاکستان همچنین ادعا کرده است که در دسیسه قتل بینظیر بوتو ممکن حامد کرزی، رئیس جمهور پیشین افغانستان، نیز شامل باشد، زیرا آقای کرزی با آقای زرداری روابط نزدیک داشت و در عین حال، رئیس جمهور پیشین افغانستان بر طالبان نفوذ داشت.
آصفه و بختاور بوتو زرداری، دختران بینظیر بوتو، در پیام های جداگانه در رسانه های اجتماعی از رسانه ها خواسته اند تا اتهاماتی که از سوی "این قاتل" (پرویز مشرف) مطرح می گردد، نشر نکنند. بختاور بوتو همچنان گفته است که جنرال مشرف باید به عدالت کشانده شود.
خانم بختاور همچنین نوشته است که "مشرف مانند افراد بزدل از کشور فرار کرده و حال در میدان ها سپورتی گلف مصروف است، او باید به پاکستان بیاید و به عدالت کشانده شود."
پرویز مشرف بعد از آن آصف علی زرداری را به قتل بینظیر بوتو متهم کرد که آقای زرداری از محکمه ایالتی لاهور خواست تا رئیس جمهور پیشین آن کشور را به اتهام قتل خانمش گرفتار و مجازات کند.
بینظیر بوتو در ٢٧ دسامبر ۲۰۰۷ میلادی در شهر راولپندی ایالت پنجاب از جانب یک شخص ناشناس کشته شد. در آن زمان، جنرال پرویز مشرف، رئیس جمهور پاکستان، بود که بعداً به قتل بیظیر بوتو متهم گردید.
پرویز مشرف، سرانجام در ۱۸ اوت ۲۰۰۸، در یک سخنرانی تلویزیونی، استعفای خود را از مقام ریاست جمهوری پاکستان اعلام کرد. مشرف با دفاع از عملکرد ۹ ساله دولت خود، گفت که به خاطر منافع کشور استعفاء میدهد و آینده خود را به قضاوت مردم واگذار میکند. او نخستین رئیسجمهور پاکستان بود که از این مقام کنارهگیری کرد.
مشرف در دسامبر ۲۰۱۹ به صورت غیابی و در حالی که در دبی زندگی میکرد، به اعدام محکوم شد. دلیل محکومیت او، خیانت و تخلف از قانون اساسی کشور اعلام شد.
/