به گزارش گروه فضای مجازی ، بخش انگلیسی شبکه تلویزیونی دویچه وله آلمان مستندی با عنوان «فقر در آمریکا» پخش کرد که واقعیت‌های تکان دهنده‌ای از فقر در این کشور را به نمایش گذاشت. این مستند تلویزیونی به تهیه کنندگی «سباستین گیلز» (Sebastien Gilles) از ایالت کالیفرنیای آمریکا شروع می‌شود و زندگی چندین فقیر آمریکایی را از نزدیک به تصویر می‌کشد.

در جنوب ایالت کالیفرنیای آمریکا خورشید طلوع کرده است و نور آفتاب به خلیج سان دیه گو می‌تابد. در کنار یک بزرگراه در داخل یک توقفگاه خودرو (پارکینگ) خانمی ۵۴ ساله به نام «ماریا» کار روزانه اش را آغاز کرده است. ماریا در حال جمع و جور کردن وسایل خود از داخل خودرویی است که نقش خانه‌ای او را در این توقفگاه بازی می‌کند. ماریا هیچ جایی برای اقامت ندارد. وی اکنون یکسال است که شب‌ها داخل خودروی ون خود می‌خوابد.

حدود ۳۰ نفر دیگر مثل ماریا هستند که داخل خودروهایشان در این توقفگاه شب را به صبح می‌رسانند. این توقفگاه رایگان است و در آن پولی بابت پارک کردن خودرو‌ها دریافت نمی‌شود، اما بیشتر این آدم‌ها شاغل هستند. این افراد مشاغل مختلفی دارند. راننده‌های تاکسی‌های اینترنتی مثل «اوبِر» هستند، یا منشی شرکت هستند و یا حتی تکنسین رایانه هستند! شغل ماریا نظافتچی و پرستار خانگی است، وی کاری خسته کننده دارد که هفت روز هفته مشغول انجام دادن آن است!

یک سازمان (خیریه) برخی امکانات رفاهی برای این افراد فراهم کرده است که شامل شیر آب، سرویس بهداشتی سیار و یک آشپزخانه صحرایی کوچک می‌شود که ماریا قبل از آنکه سر کار برود قهوه صبحانه اش را در این آشپزخانه صحرایی آماده می‌کند. فلاکتی که ماریا گرفتارش شده است وضعیتی است که هزاران آمریکایی دیگر گرفتارش هستند. وی برای مدت زمان طولانی همه آن چیز‌هایی را که دلش می‌خواست در اختیار داشت. او متاهل بود و در این خانه‌ی زیبا (که در تصویر نشان داده می‌شود) زندگی می‌کرد.

با وجود ادعا‌های رئیس جمهور آمریکا، فاصله زیادی تا تحقق رویای مشهور آمریکایی باقی است.

۴۰ میلیون نفر در آمریکا زیر خط فقر زندگی می‌کنند و میلیون‌ها شاغل آمریکایی نیز با تحمل مشقات بسیار زیاد خود را بالاتر از خط فقر نگه می‌دارند. بی خانمان شدن ناگهانی و یک شبه در آمریکا چیزی است که این دسته از آمریکایی‌ها به شدت از آن هراس دارند، چون در اینجا (آمریکا) نظام (سرمایه داری) نسبت به کسانی که پول ندارند بی رحم است.

در برخی ایالت‌های آمریکا وقتی مستاجران با اجاره‌های عقب افتاده روبرو می‌شوند این مسئله اصلا خوشایند نیست، چون ماموران کلانتری با سلاح وارد خانه‌ها می‌شوند و مستاجران را بیرون می‌کنند. این دسته از آمریکایی‌ها که در آستانه نابودی قرار دارند وقتی به دنبال درمان بروند با هزینه‌های سرسام آور دیگری روبرو می‌شوند.

برخی از افراد برای نشان دادن همدردی و همبستگی خود با این فقرا، بیمارستان‌های صحرایی برپا کردند تا به صورت رایگان از افراد بیمار مراقبت کنند، ماجرایی که بی شباهت به کشوری نیست که درگیر جنگ باشد!

این ماجرای زندگی افراد بی بضاعتی است که نمی‌توانند در قلب آمریکا معاش خود را تامین کنند. ساندیه گو که در جنوب ایالت کالیفرنیا قرار دارد در طول سال ۳۰۰ روز آفتابی دارد و تا جایی که چشم کار می‌کند ساحل دارد. این تصاویر در کالیفرنیا شبیه کارت پستال هستند. ساندیه گو همچنین یکی از پرجنب و جوش‌ترین شهر‌های آمریکا محسوب می‌شود. در این شهر عملا هیچ بیکاری وجود ندارد. این سبک زندگی رویایی زمانی یک واقعیت هر روزه برای «اِریک» بود.

اریک یک مهندس موفق رایانه بود که ماهانه هفت هزار یورو درآمد داشت. اریک که امروز ۵۳ سال دارد به تنهایی در داخل خودرویش زندگی می‌کند. وی برای آنکه بتواند غذای رایگان بخورد، با یک پیتزا فروشی به توافق رسیده است.

در ادامه اریک نشان داده می‌شود که به یک مغازه پیتزا فروشی مراجعه می‌کند و پس از احوالپرسی، از خانمی که فروشنده بود یک جعبه بزرگ پر از تکه‌های باقیمانده پیتزا را تحویل می‌گیرد تا با خود ببرد و بخورد.

اریک: این‌ها تکه‌های باقیمانده پیتزا هستند که کارگران این پیتزا فروشی آن‌ها را جمع می‌کنند و داخل فریزر می‌گذارند و وقتی که من می‌آیم آن را رایگان به من می‌دهند!

اریک هر شب می‌آید تا باقیمانده پیتزا‌های روز قبل را با خود ببرد.

اِریک تکه‌های باقیمانده پیتزا را - که به فروش نرفتند - با خود می‌برد تا با سایر قربانیان فقر در آمریکا تقسیم کند، چون اکنون یکسال و نیم است که «اریک» در این توقفگاه خودرو شب‌ها را صبح می‌کند همان جایی که ماریا نظافتچی هم شب‌ها را به صبح می‌رساند.

وقتی اریک پیتزا‌ها را برای فقرای ساکن در پارکینگ می‌برد، باعث خوشحالی همسایگانش می‌شود. یکی از این افراد «لورلا» است که فردی ۵۵ ساله و راننده تاکسی اینترنتی اوبر است.

منبع: خبرگزاری صدا و سیما