گروه فرهنگی _ قضای نماز شب را فضیلت بسیار است، چنانکه از «امام صادق علیه السلام» روایت است که شخصی به آن حضرت عرض کرد: فدایت شوم چه بسا اتفاق می‌افتد که یک ماه و دو ماه و سه ماه نماز شب از من فوت می‌شود و من آن را به روز قضا می‌کنم. آیا این کار جایز است؟ فرمودند: به خدا قسم این کار مایه روشنی چشم تو است و این جمله را سه بار تکرار کرد.

***احکام خواندن قضای نماز شب

۱. نماز شب مجموعا یازده رکعت است که ده رکعت آن هر دو رکعت به یک سلام خوانده می‌شود و یک رکعت به یک سلام.

۲. هشت رکعت از یازده رکعت را باید به نیت نماز شب خواند و دو رکعت آن را به نیت نماز شفع و یک رکعت آن را به نیت نماز وتر.

۳. فضیلت نماز‌های شفع و وتر بیش از هشت رکعتی است که به نیت نماز شب خوانده می‌شود.

۴. انسان می‌تواند فقط به نماز شفع و وتر اکتفا کند و هشت رکعت را نخواند.

۵. اگر وقت برای اداء نماز شب تنگ باشد می‌تواند فقط به نماز وتر اکتفا کند.

۶. وقت نماز شب از اول نیمه شب است تا طلوع صبح صادق.

۷. افضل آن است که نماز شب به هنگام سحر خوانده شود و هنگام سحر عبارت است از یک سوم آخر شب و هر قدر به صبح نزدیکتر باشد افضل خواهد بود.

۸. همه کسانی که برای خواندن نماز شب بعد از نیمه شب عذری دارند مانند سالخوردگان یا کسی که از سرد شدن هوا می‌ترسد و از جنب شدن در خواب بیم دارد و مانند اینها، می‌تواند نماز شب را قبل از نیمه شب بخواند.

۹. جوانی که می‌ترسد خواب بماند و نماز شب از او فوت شود می‌تواند نماز شب را پیش از نیمه شب بخواند.

۱۰. اگر نماز شب از کسی فوت شد می‌تواند قضای آن را در روز بجا آورد.

رسول الله(ص) فرمودند: خدای تعالی به بنده‌ای که قضای نماز شب را بجای می‌آورد مباهات می‌کند و می‌فرماید:‌ای فرشتگان من، این بنده چیزی را که به او واجب نکرده‌ام قضا می‌کند. گواه باشید که من او را آمرزیدم.

منبع: کتاب دست نیاز به سوی پروردگار «یدالله بهتاش»