همچنین نمایندگان در ماده ۳۶۳ این لایحه نیز مقرر کردند ضمانت با درج عباراتی نیز « برای تضمین» در برات یا برگ زمینه و با امضای ضامن محقق می‌شود، صرف امضای برات ضمانت تلقی می‌شود مگر این که امضاء به برات دهنده یا برات گیر مربوط باشد. چنانچه ضامن نام مضمون عنه را در برات قید نکند، ضمانت وی از برات دهنده محسوب است.

نمایندگان با تصویب ماده ۳۶۴ این لایحه نیز مصوب کردند مسئولیت ضامن به حدود مسئولیت مضمون عنه محدود است. ضامن در هر حال مسئول پرداخت وجه برات است حتی اگر تعهدی را که او تضمین کرده به هر علت به غیر از ایراد مربوط به شکل ظاهری سند باطل باشد. ضامن ممکن است مسئولیت خود را منوط به اصالت امضای مضمون عنه کند.

مجلس در ماده ۳۶۵ لایحه تجارت نیز مصوب کرد چنانچه ضامن مبلغ برات را بپردازد می‌تواند کلیه حقوق ناشی از سند را از مضمون‌عنه و کلیه اشخاصی که در مقابل وی در برات مسئولیت دارند مطالبه کنند.