به گزارش به نقل از رسانه های هند، تحقیقات اجتماعی انجام شده در این کشور با بیش از یک میلیارد نفر جمعیت به دو چالش خاص اشاره می کنند؛ نه تنها ثروتمندان این کشور دارای ثروت و درآمد نامتناسب با سایر جامعه هستند، بلکه درآمد سرانه در ایالت ها به شدت متفاوت است و به الگوی نگران کننده رشد برخی ایالت های هند به قیمت عقب ماندگی سایر ایالت های این کشور اشاره می کند.

تئوری های اقتصادی نشان می دهند که وقتی یک کشور رشد می کند، مناطق کمتر توسعه یافته با سرعت بیشتری نسبت به مناطقی که قبلاً توسعه یافته اند، رشد می کنند.

با توجه به جدیدترین داده های سازمان "کردیت سوئیس" در سال ۲۰۱۸، یک درصد قشر ثروتمند در هند اکنون ۵۳٪ از ثروت این کشور را در اختیار دارند و ۵ درصد قشر مرفه دیگر نیز حدود ۶۹٪ از ثروت این کشور را کنترل می کنند. به طور کلی تقریبا ۱۰ درصد از جامعه هند حدود ۷۶.۳ درصد از ثروت این کشور را در اختیار دارند.

بر اساس آمار میلیاردر های جهان که گزارش آن توسط بانک سوئیس منتشر میشود، هنددر سال ۲۰۱۵ دارای میلیاردرهای بیشتری از مجموع چند کشور مانند سوئیس، هنگ کنگ و فرانسه بود.

سازمان حقوق بشری اکس فام سال گذشته اعلام کرد که ۵۸ درصد از ثروت هند در اختیار یک درصد از جمعیت این کشور قرار دارد. فقر اگرچه نخستین جایگاه را در رده چالش های اقتصادی هند به خود اختصاص داده اما شکاف و نابرابری به مراتب تبعات منفی بیشتری بر جامعه این کشور وارد کرده است.

این سازمان در گزارش خود با نام" اقتصاد برای نود و نه درصد" اعلام کرد که تنها ۵۷ میلیاردر در هند دارای ثروتی معادل ۲۱۶ میلیارد دلار (بیش از ۷۰ درصد از جمعیت هند) هستند.

طبق این گزارش ۸۴ فرد بسیار ثروتمند با ثروتی معادل ۲۴۸ میلیارد دلار در هند زندگی می کنند. ثروتمند ترین فرد هند، موکش آمبانی با ثروتی معادل ۱۹.۳ میلیارد دلار شناخته شده است.

همچنین مجموع ثروت در هند به ارزش ۳.۱ تریلیون دلار اعلام شده است.

سازمان اکس فام با اشاره به گزارش حقوق بین المللی اعلام کرد که هند دارای بیشترین تفاوت در حقوق زنان و مردان در کار های مشابه است.

با توجه به این گزارش ۶۰ درصد از طبقه فقیر با کمترین درآمد در هند را زنان تشکیل می دهند در حالی که تنها ۱۵ درصد از طبقه ثروتمند با بیشترین حقوق متعلق به زنان هندی است.

گسترش شکاف اجتماعی سیاست گذاران هندی را با چالشی جدید روبرو ساخته است. به دلیل گسترش نابرابری پس از آزادسازی اقتصاد هند، ایالت های فقیر این کشور به سادگی نمی توانند به پیشرفت مورد نظر دست یابند.

بررسی اقتصادی سالانه ۱۸-۲۰۱۷ که در پارلمان هند ارائه شد، به طور رسمی این مشکل را تأیید کرد. بر اساس این گزارش، سیاست های ایجاد برابری اعم از تجارت، مشاغل، برنامه های رفاهی و مهاجرتی به هدف خود نرسیده اند.

طبق این بررسی، ثروتمندان در هند بیشتر از فقرا از سیاست های اقتصادی بهره مند شده اند و بودجه های رفاهی در بیشتر موارد منحرف شده و به گروه نیازمند نرسیده اند. مناطقی که در میان فقیرترین ها بخش های جغرافیایی هند قرار دارند از بزرگترین کمبود بودجه رنج می برند.

آمار نشان می دهد در سال ۲۰۱۶، چهل درصد از فقیر ترین مناطق هند، تنها ۲۹ درصد از کل بودجه اجتماعی را از دولت مرکزی دریافت کرده اند.

شواهد حاصل از داده های ماهواره ای که در بررسی اقتصادی سال ۲۰۱۷ ذکر شده است، نشان می دهد که شهرهای بنگالورو و جیپور فقط بین ۵ تا ۲۰٪ از مالیات بر دارایی را جمع آوری کرده اند.

تحقیقات وزارت دارایی هند همچنین نشان داده است که چگونه افراد سودجو در هند ثروت بیشتری به دست می آورند.

یک مطالعه داخلی نشان داد که افرادی که در هند درآمد کمتری دارند، به دلیل کسر اجباری مالیات از درآمد آنها، در مقایسه با افراد ثروتمند، بخش بیشتری از پول خود را از دست می دهند.

بنابراین هند برای رهایی از این چالش جدید باید خدمات بهداشت جهانی، آموزش و سایر خدمات عمومی را که برای زنان و دختران نیز کار می کنند ارائه دهد و مالیات شرکت ها و افراد ثروتمند را به شکل عادلانه تری اخذ نماید.