• بیشتر بشنوید:
• تلاوت جزء به جزء قرآن مجید/ صفحه ۱۱۰
• تلاوت جزء به جزء قرآن مجید/ صفحه ۱۰۹
• تلاوت جزء به جزء قرآن مجید/ صفحه ۱۰۸
• تلاوت جزء به جزء قرآن مجید/ صفحه ۱۰۷

 

 

 

وَإِذَا نَادَیۡتُمۡ إِلَى ٱلصَّلَوٰةِ ٱتَّخَذُوهَا هُزُوٗا وَلَعِبٗاۚ ذَٰلِکَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا یَعۡقِلُونَ ۵۸
و، چون شما نداى نماز بلند کنید آن را مسخره و بازى فرض کنند، زیرا آن قوم مردمى بى خرد و نادانند

قُلۡ یَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡکِتَٰبِ هَلۡ تَنقِمُونَ مِنَّآ إِلَّآ أَنۡ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ إِلَیۡنَا وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلُ وَأَنَّ أَکۡثَرَکُمۡ فَٰسِقُونَ ۵۹
بگو: اى اهل کتاب، آیا جز آنکه ما مسلمین به خدا و کتاب خودمان و کتاب شما ایمان آوردیم و شما (ایمان نیاورده و) اکثر فاسقید چیز دیگرى موجب کینه و انکار شما بر ما هست؟

قُلۡ هَلۡ أُنَبِّئُکُم بِشَرّٖ مِّن ذَٰلِکَ مَثُوبَةً عِندَ ٱللَّهِۚ مَن لَّعَنَهُ ٱللَّهُ وَغَضِبَ عَلَیۡهِ وَجَعَلَ مِنۡهُمُ ٱلۡقِرَدَةَ وَٱلۡخَنَازِیرَ وَعَبَدَ ٱلطَّـٰغُوتَۚ أُوْلَـٰٓئِکَ شَرّٞ مَّکَانٗا وَأَضَلُّ عَن سَوَآءِ ٱلسَّبِیلِ ۶۰
بگو (اى پیغمبر): آیا شما را آگاه سازم که کدام قوم را نزد خدا بدترین پاداش است؟ کسانى که خدا بر آن‌ها لعن و غضب کرده و برخى از آنان را به بوزینه و خوک مسخ نموده و آن کس که بندگى طاغوت (شیطان) کرده این گروه را (نزد خدا) بدترین منزلت است و آن‌ها گمراه‌ترین مردم از راه راستند

وَإِذَا جَآءُوکُمۡ قَالُوٓاْ ءَامَنَّا وَقَد دَّخَلُواْ بِٱلۡکُفۡرِ وَهُمۡ قَدۡ خَرَجُواْ بِهِۦۚ وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا کَانُواْ یَکۡتُمُونَ ۶۱
و، چون آنان در نزد شما آیند اظهار کنند ما ایمان آورده ایم و حال آنکه با همان کفر و انکار که (به اسلام) درآمدند باز (از اسلام) بیرون شدند، و خدا به کفر و نفاقى که در درون دل پنهان مى دارند داناتر است

وَتَرَىٰ کَثِیرٗا مِّنۡهُمۡ یُسَٰرِعُونَ فِی ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡعُدۡوَٰنِ وَأَکۡلِهِمُ ٱلسُّحۡتَۚ لَبِئۡسَ مَا کَانُواْ یَعۡمَلُونَ ۶۲
بسیارى از آن‌ها را بنگرى که در گناه و ستمکارى و خوردن حرام مى شتابند؛ بسیار بد کارى را پیشۀ خود نمودند

لَوۡلَا یَنۡهَىٰهُمُ ٱلرَّبَّـٰنِیُّونَ وَٱلۡأَحۡبَارُ عَن قَوۡلِهِمُ ٱلۡإِثۡمَ وَأَکۡلِهِمُ ٱلسُّحۡتَۚ لَبِئۡسَ مَا کَانُواْ یَصۡنَعُونَ ۶۳
چرا علما و روحانیون آن‌ها را از گفتار زشت و خوردن مال حرام باز نمى دارند؟ همانا کارى بسیار زشت را پیشۀ خود نمودند

وَقَالَتِ ٱلۡیَهُودُ یَدُ ٱللَّهِ مَغۡلُولَةٌۚ غُلَّتۡ أَیۡدِیهِمۡ وَلُعِنُواْ بِمَا قَالُواْۘ بَلۡ یَدَاهُ مَبۡسُوطَتَانِ یُنفِقُ کَیۡفَ یَشَآءُۚ وَلَیَزِیدَنَّ کَثِیرٗا مِّنۡهُم مَّآ أُنزِلَ إِلَیۡکَ مِن رَّبِّکَ طُغۡیَٰنٗا وَکُفۡرٗاۚ وَأَلۡقَیۡنَا بَیۡنَهُمُ ٱلۡعَدَٰوَةَ وَٱلۡبَغۡضَآءَ إِلَىٰ یَوۡمِ ٱلۡقِیَٰمَةِۚ کُلَّمَآ أَوۡقَدُواْ نَارٗا لِّلۡحَرۡبِ أَطۡفَأَهَا ٱللَّهُۚ وَیَسۡعَوۡنَ فِی ٱلۡأَرۡضِ فَسَادٗاۚ وَٱللَّهُ لَا یُحِبُّ ٱلۡمُفۡسِدِینَ ۶۴
یهود گفتند: دست (قدرت) خدا بسته است! به واسطۀ این گفتار (دروغ) دست آن‌ها بسته شده و به لعن خدا گرفتار گردیدند، بلکه دو دست (قدرت) خدا گشاده است و هر گونه بخواهد (بر خلق) انفاق مى کند و همانا قرآنى که به تو نازل گشت بر کفر و طغیان بسیارى از اهل کتاب بیفزاید و ما (به کیفر آن) تا قیامت آتش کینه و دشمنى را در میان آن‌ها برافروختیم، هر گاه براى جنگ (با مسلمانان) آتشى برافروختند خدا آن آتش را خاموش ساخت، و آن‌ها در روى زمین به فسادکارى مى کوشند، و هرگز خدا مردم ستمکار مفسد را دوست نمى دارد