به گزارش ، خیلی وقت است که فوتبال گیلان رنگش پریده و به فراموش خانه هیاهو‌ها برای هیچ سپرده شده است. آنقدر در سنگینی رنگین کمان رنگ‌های مجازی فوتبال غرق شده که یادمان رفته است فوتبال گیلان چه رنگی است.

تا ساعاتی دیگر نام رئیس هیئت فوتبال گیلان درحالی در مجمع هیئت فوتبال گیلان از صندوق خارج می‌شود که آینده فوتبال گیلان با این انتخاب پاییزی گره خورده است.

اگر به بررسی این رویداد مهم که هر۴ سال در فوتبال گیلان رخ می‌دهد، بپردازیم؛ باید گفت که کار فوتبال گیلان به دور از هر سیاه نمایی‌ها از بررسی و کنکاش و حرف گذشته است. میراثی که از سال‌های گذشته فوتبال به آقای رئیس جدید خواهد رسید.

ورزشگاه‌های نیمه کاره رشت و انزلی و فوتبالی که روز به روز از جایگاه اصلی خود سطح اول فوتبال ایران فاصله می‌گیرد. باید بپذیریم فوتبال گیلان دیگر درجه یک نیست و نسل بزرگان فوتبال گیلان درحال نابودی است. فوتبال سازنده گیلان دیگر سازنده نیست و به برکت بازیکنان سفارشی که در تیم‌های پایه معرفی می‌شوند، این فوتبال دیگر خروجی ندارد.

در حالی که شمال و جنوب ایران از جنگ ستارگان در جشن لیگ برتر فوتبال ایران لذت می‌برند و قیمت فوتبال در این باشگاه‌های لیگ برتری بالا می‌رود، سقوط و ارزانی و ورشکستگی فوتبال گیلان را رها نمی‌کند. این خفگی فوتبالی بدتر از سرطان و طاعون بوده و فوتبال گیلان را از درون می‌خورد و فوتبالی که در گیلان غصه می‌خورد و روز به روز گوشه گیرتر می‌شود.

دیگر سیروس قایقرانی در این فوتبال وجود ندارد و جالب اینکه عزمی برای بازگشت دوباره تیم‌های گیلانی به لیگ برتر ایران نیز دیده نمی‌شود. در لیگ دسته اول تا هفته دهم از گیلانی‌ها در کورس صعود به لیگ برتر خبری نیست و حال و روز سپیدرود، ملوان و داماش هرروز بدتر از دیروز است.

و در نهایت مدیریت مالی باشگاهی تیم‌های گیلانی همیشه با عبارت عدم موجودی کافی روبرو است. در خوشبینانه‌ترین حالت باید با این وضعیت کنار بیاییم که ریس هیئت فوتبال آینده گیلان و منتخب فدراسیون فوتبال، مأموریت غیرممکن دیگری را در ۴ سال آینده پیش رو دارد، آن هم برای رهایی از این فضای قدیمی و عقب ماندگی و رسیدن به شاخص‌ها.