به گزارش گروه بین الملل ؛ موافقت پارلمان انگلیس با برگزاری انتخابات زودهنگام سراسری در ۱۲ دسامبر (۲۱ آذر)، ابر‌های ابهام و بی ثباتی چشم انداز آینده سیاسی انگلیس را کنار نزده است.

با وجود موافقت وست مینستر(مجلس انگلیس) با برگزاری انتخابات زودهنگام سراسری، چشم انداز آینده سیاسی انگلیس و شخص «بوریس جانسون»، نخست وزیر این کشور همچنان نامشخص باقی مانده است.

تایمز انگلیس به نقل از یک منبع آگاه نوشته "جانسون از تهدید خروج با یا بدون توافق از اتحادیه اروپا دست برداشته و بر تصویب توافق برگزیت در پارلمان متمرکز شده است."

جانسون که در برنامه انتخاباتی خود برای ریاست حزب محافظه کار و جانشینی «ترزا می»، نخست وزیر پیشین انگلیس و در مناسبت‌های مختلف پس از آن به خروج بدون توافق تاکید و پارلمان را به این اقدام تهدید کرده بود، پس از اعلام موافقت اتحادیه اروپا با تمدید مهلت خروج و رای موافق پارلمان به برگزاری انتخابات زودهنگام، از این تهدید خود دست کشیده است.

 

 

 

این در حالی است که اکنون «نایجل فاراژ»، رئیس حزب برگزیت انگلیس، از نوعی ائتلاف برای خروج بدون توافق از اتحادیه اروپا سخن می‌گوید.

وی روز جمعه ضمن اعلام هشدار به ۲ حزب عمده انگلیسی محافظه کار و کارگر، از عزم جدی حزب برگزیت در انتخابات پیش رو خبر داده و گفت نوعی ائتلاف برای خروج بدون توافق را در دستور کار دارد.

بهم ریختگی اوضاع سیاسی در انگلیس در بررسی مواضع احزاب برای انتخابات پیش رو بهتر مشخص می‌شود. احزاب کوچک‌تر انگلیسی نیز که در انتخابات ۱۲ دسامبر شرکت خواهند داشت، برنامه‌های مختلفی در سر دارند. حزب لیبرال دموکرات انگلیس خواهان برگزاری همه پرسی مجدد، حزب ملی گرای اسکاتلند خواهان ابقا در اتحادیه اروپا و در غیر این صورت استقلال اسکاتلند و ... هستند.

انگلیس در سال ۱۹۷۲ به عضویت جامعه مشترک اروپا (نام ابتدایی اتحادیه اروپا) درآمد. این کشور در در ژوئن ۲۰۱۶ با برگزاری همه پرسی ادامه حضور در بلوک سیاسی- اقتصادی را به رای گذاشت. ۵۲ درصد مردم انگلیس در آن زمان به خروج رای دادند. نتیجه همه پرسی، کابینه «دیوید کامرون» و ناتوانی در خروج، کابینه می، نخست وزیر‌های پیشین این کشور را از قدرت به زیر کشید.

 

 

 

اما انتخابات ۱۲ دسامبر نیز برای جانسون خالی از مخاطرات و پیامد نخواهد بود. از جمله پیامد‌های احتمالی انتخابات سراسری زودهنگام انگلیس موارد زیر هستند:

۱. از دست رفتن کابینه اقلیت. باید به این نکته توجه داشت که ترزا می‌ با هدف افزایش کرسی‌های خود در وست مینستر به ۱۰۰ عدد در سال ۲۰۱۷ دست به قمار انتخابات زودهنگام زد؛ انتخاباتی که سبب شد تا وی دست بالای حداقلی خود را از دست داده و ناچار به تشکیل کابینه اقلیت شود. این امر تصویب توافق خروج را برای وی ناممکن ساخته و در نهایت به سرنگونی دولتش منجر شد.

به نظر می‌رسد جانسون به این تجربه توجهی نداشته است.

۲. از دست رفتن کامل پروژه خروج. جانسون با دست زدن به خطر برگزاری انتخابات زودهنگام نه تنها با احتمال تاخیر بیشتر در فرآیند خروج روبرو می‌شود، بلکه گزینه لغو کامل برگزیت نیز محتمل‌تر خواهد شد.

۳. قدرت گرفتن حزب مخالف کارگر. موفقیت «جرمی کوربین»، رئیس حزب کارگر انگلیس، در انتخابات ۲۰۱۷ سبب بروز چالش‌های عمده‌ای برای ترزا می‌، شد. رئیس دولت در سایه انگلیس با طرح انتقادات گسترده از جانسون به ویژه در مورد روابط نزدیک وی با «دونالد ترامپ»، رئیس جمهور آمریکا، توانست محبوبیت زیادی در میان مردم کسب کند.

کوربین اگر بتواند به عنوان موفق‌ترین بازنده انتخابات پیش رو انگلیس دست یابد، قادر خواهد بود، رئیس دولت بعدی را به تشکیل کابینه ائتلافی وادارد؛ امری که می‌توان از آن به عنوان برگزاری همه پرسی دوم یاد کرد.

۴. استقلال اسکاتلند. حزب ملی گرای اسکاتلند که پیش‌تر اعلام کرده بود مردم کشورش با خروج از اتحادیه اروپا مخالف هستند، اکنون سودای استقلال در صورت خروج انگلیس از این اتحادیه را در سر دارد. اقدامات اسکاتلند در این زمینه در ماه‌های اخیر تشدید شده است. بسیاری از اسکاتلندی‌ها می‌گویند هرج و مرج سه سال اخیر در انگلیس آن‌ها را به این باور رسانده که بهترین گزینه برای آنان استقلال و عضویت در اتحادیه اروپا به عنوان کشوری مستقل است.

۵. تشدید بن بست. جانسون در صورت عدم کسب اکثریت در انتخابات پیش رو، احتمالا با سرنگونی دولتش مواجه خواهد شد.

به نظر می‌رسد انتخابات سراسری زودهنگام در انگلیس بیش از شانس برای جانسون مخاطرات را به دنبال خواهد داشت.