برای انقلابی بودن شاخص‌هایی وجود دارد. من پنج شاخص را در اینجا ذکر می‌کنم. البتّه بیش از این‌ها می‌شود خصوصیّاتی را گفت لکن من فعلاً پنج شاخص برای انقلابی­‌گری ذکر می‌کنم که ما باید سعی کنیم در خودمان این پنج شاخص را ایجاد کنیم و حفظ کنیم، هرجا هستیم؛ یکی در کار هنر است، یکی در کار صنعت است، یکی در کار فعّالیّت سیاسی است، یکی در کار فعّالیّت علمی است، یکی در کار فعّالیّت اقتصادی و بازرگانی است؛ فرقی نمیکند؛ این شاخص‌ها در همه‌ی افراد ما ملّت ایران میتواند وجود داشته باشد. پنج شاخص که این‌ها را شرح خواهم داد [عبارتند از]: شاخص اوّل، پایبندی به مبانی و ارزش‌های اساسی انقلاب؛ شاخص دوّم، هدف‌گیری آرمان‌های انقلاب و همّت بلند برای رسیدن به آن‌ها که آرمان‌های انقلاب و اهداف بلند انقلاب را در نظر بگیریم و همّت برای رسیدن به آن‌ها داشته باشیم؛ شاخص سوّم، پایبندی به استقلال همه‌جانبه‌ی کشور، استقلال سیاسی، استقلال اقتصادی، استقلال فرهنگی -که مهم‌تر از همه است- و استقلال امنیّتی؛ شاخص چهارم، حسّاسیّت در برابر دشمن و کار دشمن و نقشه‌ی دشمن و عدم تبعیّت از او، که البتّه باید دشمن را شناخت، نقشه‌ی او را فهمید و از تبعیّت دشمن سر باز زد -عرض کردیم که قرآن این عدم تبعیّت را «جهاد کبیر» نام نهاده است؛ من این چند وقت دو سه بار دراین‌باره صحبت کردم (۹) - شاخص پنجم، تقوای دینی و سیاسی که این بسیار مهم است.