: دبیر انجمن دوستداران میراث فرنگی خوزستان با تاکید بر اهمیت حضور سرمایه گذاران بومی در توسعه روستاهای هدف گردشگری گفت: حضور این سرمایه گذاران تعارض گردشگران با جامعه محلی را به حداقل کاهش می دهد، ضمن این که آموزش دو سویه راه حل مناسب دیگری برای جلوگیری از این تعارض است.

مجتبی گهستانی در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعی میزان درباره روستاهای هدف گردشگری اظهار کرد: یکی از مشکلات ما در حوزه گردشگری مربوط به نبود آموزش کافی به جوامع میزبان است، زیرا  توجه به جوامع محلی نیاز به آگاهی دارند تا با جان و دل از آن محوطه تاریخی حفاظت کنند، از گردشگر پذیرایی کنند و در نهایت در گردشگری نیز آنها ذی نفع باشند.

آموزش به میزبان توصیه به گردشگر

وی افزود: می توان احتمال بروز تعارض اجتماعی و فرهنگی بین گردشگر و جوامع محلی را با آموزش هایی که به هر دو طرف ارائه می شود، کمرنگ کرد تا مشکلی در این زمینه ایجاد نشود، چرا که روستائیان به سنت ها و باورهای خود اعتقاد کافی دارند.  از سوی دیگر همه گردشگران به این امر توصیه می شوند که حقوق جوامع محلی را حفظ کنند تا تعارضی ایجاد نشود.

دبیر انجمن دوستداران میراث فرنگی خوزستان تصریح کرد: نبود راه و دسترسی مناسب و امن به برخی جاذبه های گردشگری استان نیز از جمله مواردی است که می تواند اقبال روستاهای هدف گردشگری را نزد گردشگان کم رنگ کند. بی دغدغه سفر کردن یکی از شعارهای گردشگران است.

زیرساخت های در روستاهای هدف باید مورد توجه قرار گیرند

گهستانی گفت: براثر هماهنگی و تلاش سال های گذشته زیرساخت هایی در روستاهای هدف در نظر گرفته شد هرچند که در زمینه برخی از امکانات هنوز مشکلاتی وجود دارد، به طور مثال گردشگران هنوز در باغ ها سکونت می کنند و محلی برای اسکان آنها وجود ندارد. این باغ ها سکوگذاری کافی یا سرویس های بهداشتی مناسب ندارند و در دریافت هزینه از گردشگران به صورت سلیقه ای برخورد می شود. از سوی دیگر غذاخوری و امکانات رفاهی که گردشگر به آن نیازمند است در این روستاها توسعه نیافته است.

وی به ارائه مثال هایی از روستاهای هدف گردشگری پرداخت و ادامه داد: این روستاها به دلیل طبیعت و مناطق تاریخی اطرافشان به عنوان روستاهای هدف گردشگری در نظر گرفته شده اند اما متاسفانه نمونه هایی داریم که در زمینه روستاهای هدف گردشگری ناموفق بوده اند.

سخنگوی انجمن دوستداران میراث فرنگی خوزستان عنوان کرد: روستای «مال آقا » که مورد توجه تعداد زیادی از گردشگران نیز قرار گرفته است، همچنین روستای «باغ ملک»، منطقه ابوالعباس و رباط از جمله روستاهایی هستند که به حالت سنتی مردم در آن به گشت و گذار می پرداختند. روستاهایی که حتی پیش از این که از طرف سازمان گردشگری مورد توجه قرار گیرد مورد استقبال مردم بودند.

امکانات و ضعف در نشانگرها و راهنمایی گردشگران

گهستانی ادامه داد: روستای دیگری که مورد توجه گردشگران است «سوسن سرخاب» نام دارد. این روستا در دوردست ترین نقطه خوزستان است و طبیعت بسیار زیبایی دارد، اما گردشگر باید بداند به چه منطقه ای پا می گذارد. با نبود امکانات خیال گردشگر درباره یک اقامت آسوده راحت نیست، در این روستاها دیده شده به خاطر نبود امکانات گردشگران نزد مردم می روند و مدت زمانی که در روستا هستند توسط مردم محلی پذیرایی می شوند. این در حالی است که ممکن است کمترین امکانات و سخت ترین شرایط را داشته باشند.

وی خاطرنشان کرد: روستای دیگر «مُنگره» در شمال غربی اندیمشک حتی کمترین امکانات برای گردشگر را ندارد و تنها یک تابلو که نشانگر وجود این روستا است، نصب شده است، همچنین مناطقی همانند «تاراز» داریم که از مناطق بین راهی است و میراث فرهنگی در مورد آنها سرمایه گذاری کرده است. این منطقه در شمالی ترین نقطه خوزستان است و گردشگران حتی نمی دانند با مراجعه به این مکان می توانند اسکان مناسبی داشته باشند یا خیر.

بانک اطلاعاتی مناسب نداریم

دبیر انجمن دوستداران میراث فرنگی خوزستان افزود: علت این امر نبود بانک اطلاعاتی مناسب در مورد روستاها و مناطق هدف گردشگری در استان است. خوب است در شهرهای بزرگ استان خوزستان کیوسک های اطلاع رسانی گردشگری تشکیل شود تا گردشگران قبل از حضور دراین روستاها از طبیعت و زیرساخت های موجود در آنها اطلاع یابند. بدین صورت گردشگر می تواند امکانات مورد نیاز خود را تا حد امکان با خود همراه داشته باشد.

گهستانی تصریح کرد: اگر بخواهم درباره برخوردهای نامناسب روستائیان که منجر به گریز گردشگر می شود مثالی بزنیم باید از روستای «شیوند» باید نام ببریم که از زیباترین روستاهای خوزستان در شمال شرقی استان است. برای رسیدن به این روستا باید مسیر یک ساعته ای را با شناور از رودخانه کارون 3 عبور کنیم. من به عنوان یک دوستدار میراث فرهنگی خوزستان مدت سه سال است که به این روستا منحصر به فرد نرفته ام زیرا برخوردهای نامناسبی با گردشگران به علت تعارض های فرهنگی و اجتماعی صورت گرفته است.

وی اظهار کرد: یکی از این برخوردهای نامناسب نبود همکاری شناورها برای نقل و انتقال گردشگران است، زیرا مردم محلی اجازه ورود گردشگر را نمی دهند. بخش عمده ای از بومیان تصور می کنند گردشگران آسایش آنها را برهم می زنند و مزاحم شان می شوند. آنها همچنین از آلوده شدن سیستم آب شرب روستا که به واسطه یک چشمه تامین می شود نگران هستند البته بخشی از این برخوردها به طمع روستایان بازمی گردد.

دبیر انجمن دوستداران میراث فرنگی خوزستان تصریح کرد: منطقه دیگر گردشگری در خوزستان «آر پناه» نام دارد . این منطقه آبشارهای فصلی دارد که گردشگر با مراجعه به آن لذت فراوان می برد. اگر مدتی بعد برای مشاهده این آبشارها مراجعه کنند می بیند که تمامی آنها خشک شده است. این در حالی است که اگر مکان های اطلاع رسانی به گردشگر وجود داشته باشد افراد در مراجعه بعدی خود به این روستاها با چشمه ها و آبشارهای خشک روبرو نمی شوند و در فصل هایی که آب کافی در آبشارها موجود است به آرپناه مراجعه می کنند.

گهستانی در پایان به لزوم حضور سرمایه گذاران بومی به منظور توسعه زیرساخت ها در روستاهای هدف گردشگری تاکید کرد و گفت: بر اثر تلاش های اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری خوزستان برخی از سرمایه گذاران برای برخی مناطق استان اعلام آمادگی کرده اند اما سرمایه گذاری در کل استان نیاز به حضور سرمایه گذاران بومی دارند. پتانسیل های جذب گردشگر وجود دارد و استانداری و میراث فرهنگی نهایت همکاری را با سرمایه گذاران دارند اما اگر این سرمایه گذاران بومی نباشند با جوامع محلی در تعارض قرار می گیرند.