به گزارش گروه فضای مجازی ، سالمندی واژه‌ای است که بسیاری از ما از آن واهمه‌ای ناخواسته داریم و ناخودآگاه واژه‌های تنهایی، بیماری، تنگدستی و غربت درونی را برایمان تداعی می‌کند. عدم بهرمندی از بیمه و مستمری برای بسیاری از مشاغل غیردولتی به خصوص زنان خانه‌دار که قشر بزرگی از جامعه ما را تشکیل می‌دهند بر گرفتاری‌های این سن دامن می‌زند. مشکلات متعدد زندگی‌های امروزی نیز باعث شده است تا بسیاری از فرزندان توانایی رسیدگی به پدر و مادر مسن خود را نداشته باشند.

آغابیگم، پیرزنی است ۸۰ و اندی ساله. شوهرش که استاد و صنعتگری بنام بود ۳۰ سال است که از دنیا رفته است. فرزندان وی هریک ازدواج کرده و در شهر و دیاری زندگی می‌کنند. او که در جوانی بافنده زبردست فرش و خیاطی زبده بوده، اکنون با دستانی کم توان و لرزان، ساعات شبانه روز را به تنهایی در خانه قدیمی خود سپری می‌کند. گاه فرزندان و نوه‌های او دری گشوده و خاطری برایش تازه می‌کنند. هرچند‌ای کاش این "گاه و بی‌گاه‌ها" برای بسیاری از مادران سالخورده این سرزمین به "همیشگی بودن‌ها" مبدل می‌شد.