به گزارش ، روزه
مانند همهى عبادتهاى ديگر بايد با نيّت همراه باشد، بدين معنى كه
خوددارى انسان از خوردن و آشاميدن و ساير چيزهاى باطل كنندهى روزه،
بهخاطر دستور خداوند باشد و همين كه چنين عزمى در او باشد كافى است و
لازم نيست آن را بر زبان بياورد.نيّت هر روز يا براى كل ماه
49. در ماه رمضان بايد براى هر روز نيّت كرد، يا اينكه يك نيّت در اول ماه كافى است؟
ج)
اگر شب اول ماه رمضان نيّت كند كه يك ماه را روزه بگيرد، كافى است؛ ولى
بهتر (احتياط مستحب) است در هر شب ماه رمضان، براى روزه فرداى آن نيز، نيّت
كند.
وجوب روزه به صرف نيّت
50. مادرم نيّت کرد که کل ماه را روزه بگيرد ولى بعد از هفت روز مريض شد، حالا وظيفهاش چيست؟
ج) صِرف نيّت، چيزى به عهدهاش نمىآورد بنابراين در فرض مذکور روزه بر او واجب نيست.
کافى بودن نيّت ارتکازى* در روزه
51.
شخصى شب نيّت روزه کرده و با همين نيّت تا بعد از اذان صبح خوابيده، وقتى
بيدار شده حواسش نبوده و پس از نوشيدن آب يادش آمده بود که شب نيّت روزه
کرده است، آيا در اين صورت روزهاش صحيح است؟
ج) انجام سهوى مُفطِر ضررى به صحت روزه نمىزند و اگر نيّت قبلى ـ هرچند بهصورت ارتکازى ـ موجود باشد، کفايت مىکند.
مطابق با رساله ی اجوبه الاستفتاءات حضرت آیت الله العظمی خامنه ای / سوالات 48-49-50-51
*نیت ارتکازی یعنی فرد در ذهن خود فردا را میخواهد برای رضای خدا روزه بگیرد و این کافی است؛ در دل نیت کند فردا روزه بگیرد قربة الی الله، یعنی اکنون اگر از او بپرسند فردا روزه می گیری بگوید بله و لازم نیست سحر بیدار شود، ممکن است خواب بماند و اگر هم سحر بیدار شد لازم نیست حتما تمرکزی پیدا کرده و قصد کند.
انتهای پیام/