به گزارش گروه بین الملل ، معضل بی خانمانی در انگلیس همچنان روند صعودی دارد و تحلیلگران این کشور بیم آن را دارند که طرح خروج انگلیس از اتحادیه اروپا ممکن است شهروندانی را که به خدمات اجتماعی دولت وابسته هستند به شدت تحت تاثیر قرار دهد.

لوکاس ویلسون، یکی از افراد بی خانمانی است که زندگی در خیابان‌های شلوغ پایتخت انگلیس را به خود دیده است.

داستان این مرد پس از گذراندن ۳ ماه در زندان به دلیل درگیری با همسرش شروع شد. بعد از بیرون آمدن از زندان همسرش اجازه ملاقات با فرزندانش را نمی‌داد. تمامی این اتفاقات باعث شد تا به مصرف نوشیدنی‌های الکلی روی بیاورد و بعد از مدتی تمام دارایی خود را از دست بدهد و در نهایت به فردی کارتن خواب در خیابان‌ها تبدیل شود.

 

 

 

 

 

او می گوید، بدون داشتن آدرس ثابت نمی‌توان اطمینان کارفرما را برای استخدام در شغل جدید جلب کرد. هیچ کارفرمایی  بدون آدرس منزل شغلی به شما پیشنهاد نمی‌دهد. پس برای داشتن شغل و سر کار رفتن نیازمند پول برای اقامت هستند. این درست همان موقعیتی است که داشتن شغل و داشتن مکانی برای زندگی مستلزم یکدیگر هستند و با نبود هر کدام از آن‌ها نمی‌توان هیچ کدام را داشت.

ویلسون که در حال حاضر در لیست انتظار برای دریافت مسکن دولتی است یکی از چندین هزار نفری است که در انگلیس کارتن خواب هستند. در صورتی که این فرد بخواهد اتاقی در هتلی ارزان اجاره کند باید مبلغی معادل ۱۴ پوند (۱۷ دلار) را با تکدی گری بدست بیاورد.

بر اساس اعلام فدراسیون ملی مسکن انگلیس، بودجه دولت برای ساخت منازل مقرون به صرفه اجاره‌ای از ۴.۲۸ میلیارد پوند در سال ۲۰۱۰ به تنها ۱.۲۷ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۸ رسیده است.

 

 

 

به منظور مقابله با خروج انگلیس از اتحادیه اروپا و تهدید نمایندگان مجلس برای بلوکه کردن خروج بدون توافق انگلیس، صد‌ها نفر از روسای مشاغل و موسسات خیریه در سراسر انگلیس به بوریس جانسون نامه نوشتند و درخواست کردند تا صندوق خدمات اجتماعی اروپا را با صندوق توسعه جایگزین کند. در واقع هدف آن‌ها کاهش تاثیر شوک برای گروه‌های محروم جامعه پس از خروج انگلیس از اتحادیه اروپا خواهد بود.

 

بیشتر بخوانید: بحران بی‎خانمانی سیاه‎پوستان در انگلیس

ویل جفویتز، رئیس سیاستگذاری فدراسیون ملی مسکن (NHF)، یکی از امضا کنندگان این نامه، می‌گوید دهه‌ها کمبود بودجه باعث ایجاد کمبود شدید مسکن اجتماعی در انگلیس به ویژه در ۱۰ سال گذشته شده است. انجمن‌های مسکن از لحاظ تاریخی به صندوق اجتماعی اروپا تکیه کرده‎اند تا برنامه‌ها و خدمات حیاتی را برای کمک به افراد در امر اشتغال فراهم کنند.

تحقیقات انجام شده توسط NHF تخمین می‌زند ۱۴۵ هزار مسکن هر سال به مدت ۱۰ سال باید احداث شود تا بتواند تقاضا را افزایش داده و افزایش بی خانمان‌ها، فقر و ازدحام جمعیت را متوقف کند. به منظور تحقق این امر سالانه ۱۲.۸ میلیارد پوند بودجه از دولت نیاز است.

 

 

 

نبود طرح برگزیت این هشدار را می‌دهد که کمبود مهارت‌های شدید و دسترسی ضعیف به مصالح ساختمانی وخامت اوضاع را تشدید می‌کند و ساخت مسکن منازل جدید را دشوارتر می‌کند.