واقعا خودمان هم قبول داریم بازی بدی را مقابل تونس انجام دادیم. متاسفانه پس از شکست مقابل پورتوریکو یک سری حملات عجیب و غریب راه افتاد و برخی منتظر بودند تا توپ‌های ما داخل سبد نرود تا آبروی ما را ببرند. حدود ۲۰ سال است که در تیم ملی حضور دارم و از ۲۳ سالگی نیز تاکنون کاپیتان تیم ملی بسکتبال بوده‌ام. در طول حضورم در تیم ملی با مصدومیت‌های متعددی مواجه شده‌ام هر چند که به همراه برخی دوستان برای بسکتبال زحمت کشیدیم تا این رشته بسیار پیشرفت کند.

 

 

پس از بازی با پورتوریکو یک سری توهین‌ها به بازیکنان ما شد که به عنوان کاپیتان تیم ملی واقعا خجالت می‌کشم که بخواهم این صحبت‌ها را بیان کنم. این افراد از سمت یک گروه خاصی هستند و چون مردم ما متوجه نیت این اشخاص نیستند تحت تاثیر بازی روانی آنها قرار می‌گیرند. خود من مایوس شده بودم که پس از حدود ۲۰ سال فعالیت در تیم ملی، پس از بازی نه چندان قابل قبول مقابل تونس مورد انتقاد گسترده قرار بگیریم. کاری ندارم مقصر شکست مقابل پورتوریکو چه کسی بوده است و چون بسکتبال ورزش گروهی محسوب می‌شود در اصل کل تیم مقصر قلمداد می‌شود. این منتقدان تا دو سال پیش جایگاه خاصی در این رشته نداشتند و تاکنون توپ بسکتبال را از نزدیک ندیده‌اند. هر کسی در سالن بسکتبال حضور پیدا کند و مسابقات را از نزدیک تماشا کند، کارشناس محسوب نمی‌شود. کادرفنی ما با استفاده از تجربه چندین ساله خود قبول مسئولیت کرده‌اند. تصمیم کادرفنی در مسابقات یا درست پیش می‌رود یا بر عکس آن هم می‌تواند اتفاق بیفتد و متاسفانه خیلی‌ها درک فهمیدن چنین مسئله‌ای را ندارند. صحبت‌های این دوستان خیلی ناراحت‌کننده است و اصلا دنبال بهانه آوردن نیستم اما به عنوان بزرگتر تیم ملی از مردم خواهش می‌کنم به بازیکنانی که چند سال است برای موفقیت کشورشان زحمت می‌کشند حمله نکنند. ما بدون هیچ گونه حقوقی و تنها به عشق مردم، دنبال این هستیم تا در مسابقات خوب نتیجه بگیریم. اگر تیم ملی شکست می‌خورد به جای انتقاد کردن بهتر است نظرات‌تان را مطرح کنید تا از آن شکست برد بسازیم. درست نیست از روی غرض‌ورزی از بازیکنان عقده‌گشایی کنند.

 

 

 

*و حرف پایانی ...

خیلی ممنون از دوستانی که ما را حمایت کردند تا المپیکی شویم. امیدوارم همه کمک کنند تا بسکتبال ایران روز به روز بهتر شود.