ناصر حمزه نژاد کارشناس علوم قرآنی در گفتوگو با خبرنگار گروه فرهنگی با اشاره بر سکوت سنگین خلفای عباسی در زمان امامت «امام موسی کاظم (ع)» گفت: این امام همام در طول ۳۵ سال امامت خود با ۴ خلیفه عباسی همدوره بودند. سختگیری این خلفا و ظلم آنان سبب شد تا امام موسی کاظم (ع) دوران پرفراز و نشیبی را طی کنند و با دشوارهای فراوانی روبهرو شوند. حتی زمانی که ایشان در برخی روستاهای شام مخفی بودند، شیعیان جرات دیدار با این امام بزرگوار را نداشتند.
وی در همین راستا ادامه داد: هارون و الرشید برای اینکه بتواند «امام موسی کاظم (ع)» را بیشتر زیر نظر داشته باشد ایشان را از مدینه به بغداد و پس از مدتی به زندانهای سندی بن شاهک فرستاده و در آنجا به شهادت رساند. در طول امامت «امام موسی کاظم (ع)» منصور، هادی، مهدی و هارون خلفای عباسی بودند و شرایط بسیار دشواری برای امام هفتم (ع) فراهم کردند. 
حمزه نژاد به ابعاد شخصیتی «امام موسی کاظم (ع)» اشاره کرد و افزود: این امام همام را «کاظم به معنی فرو برنده خشم» میخواندند. وی بر مردم بسیار خوشرفتار و دلسوز بود و به «عبد صالح» نیز در بین مردم شهرت داشت، ایشان کرامت فراوانی داشتند، لذا در بین مردم بهعنوان «باب الحوائج» مشهور بودند و هماکنون نیز به علت زعامت روحی و معنوی به «باب الحوائج» مشهور هستند.
وی در خصوص استراتژی «امام موسی کاظم (ع)» در مقابل حاکمان زمانش اظهار کرد: با تمام سختگیریهای حاکمان وقت، امام دست از رسالت خود برنداشته و با استراتژی خود تلاش داشت تا اسلام را از انحراف دور بدارد، لذا ایشان با تشکیل گروههای مختلف فرهنگی و علمی به حفاظت از محتوای قرآنی پرداختند و تلاش داشتند تا انحرافات اعتقادی را که در زمان حاکمان عباسی شیوع یافته و در زمان امامت «امام موسی کاظم (ع)» به اوج رسیده بود منحل کنند.
این کارشناس قرآنی افزود: «امام موسی کاظم (ع)» اقدام به ایجاد پایگاههایی در کوفه و شام که مرکز گسترش انحرافات بود کرد و به مبارزه با اعتقادات نادرست که به اسلام صدمه میزد پرداختند.
حمزه نژاد ابراز کرد: «امام موسی کاظم (ع)» زمانی زیادی را در زندان حکام بنیعباس گذراندند، این زندان به نحوی بود که تشخیص روز از شب برای زندانی معین نبود. هنگامی که از این امام بزرگوار در خصوص شرایطشان و سختی زندان پرسش میشد، ایشان جملهای زیبا را بیان میکردند و میفرمودند؛ من از خداوند فرصتی میخواستم برای فراغت از کار و پرداختن به عبادت که هماکنون فراهمشده است.
وی پیرامون خصیصههای رفتاری و عبادی «امام موسی کاظم (ع)» ابراز کرد: این امام همام به سجده طولانی شهرت داشتند گاها ایشان از صبح به سجده میرفتند و تا نزدیک اذان ظهر در سجده بودند و ذکر میگفتند این کار از خصیصههای بارز رفتاری ایشان بود.