به گزارش خبرنگار گروه فضای مجازی ، حسن عابدینی، تحلیل گر مسائل بین الملل در فضای مجازی چنین پستی را منتشر کرد:

«نخسین گام بلند برای تشکیل حکومت نوپای اسلامی که با غدیر شروع شد با تصمیم شورایی سیاسی با چالش مواجه شد. این اندیشه که مذهب امری است فردی، در همه عصر‌ها هواداران پروپا قرصی داشته است. کلیسا که نماد مذهب در غرب است حدود سیصد سال از صحنه اجتماع به حاشیه رانده شد و هفتاد سال هم در اردوگاه شرق با این شعار که دین افیون توده‌هاست، مذهب ستیزی شد. حوزه‌های فکری اسلامی هم کم و بیش با استدلال‌هایی بعضا جدایی دین از سیاست را برای جامعه مناسب‌تر می‌دانستند.حسن البنا و سید قطب از متفکران اهل سنت از هفت هشت دهه پیش بر نقش اسلام در جامعه تاکید کردند. امام خمینی، اما به صورت رسمی از توامان بودن دین و حکومت دفاع کردند. اگرچه فتوای تحریم تنباکوی میرزای شیرازی و حتی پیش از آن نشان می‌دهد که باب اجتهاد سیاسی در مذهب شیعه هرگز بسته نبوده است. حوزه نجف که بعضا تلاش شده بود تا این گونه نشان داده شود که علما به موضوع حکومت بی‌اعتنا هستند، اما هر زمان که نیاز بوده، خوش درخشیده است.دیدن طلاب و فضلا از همین حوزه که لباس رزم به تن کرده و در خط مقدم عراق و سوریه در برابر داعش می‌جنگند دیگر برایم امری عادی است. این صحنه‌ها یادآور دوران دفاع مقدس است.اوج این اجتهاد نواندیش طی ۱۶ سال گذشته در عراق به منحصه ظهور رسیده است که سرزمین بین‌النهرین، دو بار آزادی‌اش را مدیون فتوای علمایی می‌داند که به موضوعات روز می‌پردازند.نخست آزادی از چنگال آشغالگران آمریکا که با نظریه هر عراقی یک رای محقق شد. این اندیشه علمایی، دسیسه دشمنان که آمده بودند تا بمانند را نقش بر آب کرد.دوم هم فتوای جهاد که سبب آزادی عراق از دست گروه تکفیری تروریستی داعش شد. این فتوا طبعا برای عملیاتی شدن بایستی از پشتوانه هماهنگی، تدارکات، سازماندهی و ... برخوردار می‌شد. این همان اسلام حکومتی است که نماد آن، ولایت فقیه در عصر غیبت بقیه الله الاعظم است.»