وَ إِذْ یَرْفَعُ إِبْرٰاهِیمُ الْقَوٰاعِدَ مِنَ الْبَیْتِ وَ إِسْمٰاعِیلُ رَبَّنٰا تَقَبَّلْ مِنّٰا إِنَّکَ أَنْتَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ۱۲۷

و (یاد آر) وقتى که ابراهیم و اسماعیل دیوارهاى خانه کعبه را بر مى افراشتند عرض کردند: پروردگارا (این خدمت) از ما قبول فرما، که تویى که (دعاى خلق را) شنوا و (به اسرار همه) دانایى
رَبَّنٰا وَ اجْعَلْنٰا مُسْلِمَیْنِ لَکَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِنٰا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَکَ وَ أَرِنٰا مَنٰاسِکَنٰا وَ تُبْ عَلَیْنٰا إِنَّکَ أَنْتَ التَّوّٰابُ الرَّحِیمُ ۱۲۸

پروردگارا، دل ما را تسلیم فرمان خود گردان و فرزندان ما را نیز امتى تسلیم و رضاى خود بدار، و راه پرستش و طاعت را به ما بنما و بر ما (وظیفه بندگى را) سهل و آسان گیر، که تویى توبه پذیر و مهربان
رَبَّنٰا وَ ابْعَثْ فِیهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیٰاتِکَ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتٰابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ یُزَکِّیهِمْ إِنَّکَ أَنْتَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ ۱۲۹

پروردگارا، در میان آنان رسولى از خودشان برانگیز که بر آنان تلاوت آیات تو کند و آنان را علم کتاب و حکمت بیاموزد و روانشان را (از هر زشتى) پاک و منزه سازد، که تو بر هر کار که خواهى قدرت و علم کامل دارى
وَ مَنْ یَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْرٰاهِیمَ إِلاّٰ مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ وَ لَقَدِ اصْطَفَیْنٰاهُ فِی الدُّنْیٰا وَ إِنَّهُ فِی الْآخِرَةِ لَمِنَ الصّٰالِحِینَ ۱۳۰

و چه کس از آیین پاک ابراهیم روى گرداند به جز مردم بى خرد؟! زیرا ما ابراهیم را در دنیا (به شرف رسالت) برگزیدیم و البته در آخرت هم از شایستگان است
إِذْ قٰالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قٰالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعٰالَمِینَ ۱۳۱

آن گاه (برگزیده شد) که خدا به او فرمود: اى ابراهیم سر به فرمان خدا فرود آر، عرض کرد: پروردگار عالمیان را مطیع فرمانم
وَ وَصّٰى بِهٰا إِبْرٰاهِیمُ بَنِیهِ وَ یَعْقُوبُ یٰا بَنِیَّ إِنَّ اللّٰهَ اصْطَفىٰ لَکُمُ الدِّینَ فَلاٰ تَمُوتُنَّ إِلاّٰ وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ ۱۳۲

و ابراهیم و یعقوب بدین گونه به فرزندان خود سفارش و توصیه نمودند که اى فرزندان من، خدا براى شما آیین پاک برگزید، پس (پیروى کنید و) تا گاه جان سپردن الاّ تسلیم رضاى خدا نباشید
أَمْ کُنْتُمْ شُهَدٰاءَ إِذْ حَضَرَ یَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قٰالَ لِبَنِیهِ مٰا تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِی قٰالُوا نَعْبُدُ إِلٰهَکَ وَ إِلٰهَ آبٰائِکَ إِبْرٰاهِیمَ وَ إِسْمٰاعِیلَ وَ إِسْحٰاقَ إِلٰهاً وٰاحِداً وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ۱۳۳

شما کى و کجا حاضر بودید هنگامى که مرگ یعقوب در رسید و به فرزندان خود گفت که شما پس از مرگ من که را مى پرستید؟ گفتند: خداى تو را و خداى پدران تو ابراهیم و اسماعیل و اسحاق را که معبود یگانه است و ما مطیع فرمان اوییم
تِلْکَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَهٰا مٰا کَسَبَتْ وَ لَکُمْ مٰا کَسَبْتُمْ وَ لاٰ تُسْئَلُونَ عَمّٰا کٰانُوا یَعْمَلُونَ ۱۳۴

آن‌ها گروهى بودند که درگذشتند، هر کار نیک و بد کردند براى خود کردند و شما هم هر چه کنید براى خویش خواهید کرد و شما مسئول کار آن‌ها نخواهید بود