به گزارش گروه بین الملل ، شمشاد احمد خان در سال ۱۳۴۵ شمسی در اولین ماموریت دیپلماتیک خود به ایران اعزام شد و پس از ۱۰ سال بعد از پیروزی انقلاب اسلامی بین سال های ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۰ شمسی نیز به عنوان سفیر پاکستان در تهران حضور داشت.

وی در اسلام آباد گفت: اقدام واشنگتن برای تحریم ظریف حرکت بیهوده ای بیش نیست و آمریکایی ها باید از روش گفت وگو، مسائل خود را با ایران حل کنند.

معاون اسبق وزارت امور خارجه پاکستان اظهار داشت: هدف اصلی از اعمال تحریم، اقدام تنبیهی است که به جای کمک به حل مشکل، آن را پیچیده تر می کند؛ پدیده ای که پاکستان نیز در گذشته قربانی آن بود.

وی تحریم ها را همواره اعتراض برانگیز دانست و گفت: هیچ جامعه متمدنی در جهان امروز از حرکت آمریکایی ها برای تحریم ظریف حمایت نمی کند.

نماینده پیشین پاکستان در سازمان ملل افزود: متاسفانه از هفت دهه گذشته شاهد سیاست های دوگانه ایالات متحده آمریکا در قبال مسائل جهانی هستیم در حالی که گفت وگو و تعامل، تنها راهکار برای حل مسائل است.

وی هشدار داد که رویارویی به حل اختلافات هرگز کمک نمی کند بنابراین کشورهای اسلامی در حال توسعه باید دست به دست هم بدهند تا بتوانند با مشارکت یکدیگر توطئه های غربی را دفع کنند.

شمشاد احمد خان اظهار داشت: ما نباید به غربی ها اجازه دهیم تا آنان از ملل اسلامی سوء استفاده کنند بلکه کشورهای قدرتمند اسلامی مانند ایران، پاکستان، ترکیه، عربستان و اندونزی باید بلوکی را تشکیل دهند تا در تصمیم گیری های جهانی حرف اول را از طرف جهان اسلام بزنند.

سخنگوی وزارت امور خارجه پاکستان روز پنجشنبه گذشته در واکنش به تحریم وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران از سوی خزانه داری آمریکا، گفت: موضع اسلام آباد مشخص است و باید به دیپلماسی فرصت داده شود.

رئیس کمیسیون روابط خارجی مجلس ملی پاکستان نیز در گفت وگو با خبرنگار ایرنا، تحریم وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران از سوی آمریکا را اقدامی غیرسازنده و مغایر با قوانین و هنجارهای دیپلماتیک دانست.

خزانه داری آمریکا که به اتاق جنگ اقتصادی این کشور علیه مردم ایران تبدیل شده، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران را در فهرست تحریمی خود قرار داد.

ظریف پیشتر (سوم تیر) که احتمال تحریم او را مطرح کرده بودند، در مصاحبه با روزنامه نیویورک‌تایمز گفته بود: «هر کس که من را می‌شناسد می‌داند که من یا خانواده‌ام ملکی در خارج از ایران نداریم. من شخصاً حتی حساب بانکی هم در خارج از ایران ندارم. ایران کل زندگی و تنها تعهد من است. بنابراین، من هیچ مشکل شخصی با تحریم‌های احتمالی ندارم.»

وزیر خارجه ایران افزود: «تنها تأثیر و احتمالاً تنها هدفِ قرار دادن من در فهرست تحریم، محدود کردن توانایی من برای برقراری ارتباط است و شک دارم که این کمکی به کسی بکند. مطمئناً این کار، احتمال تصمیم‌گیری از روی آگاهی در واشنگتن را محدود خواهد کرد.»