به گزارش گروه بین الملل ؛ حضور زنان در ورزشگاه‌ها و فراهم آوردن امکانات ویژه برای بانوان و همچنین مشکلاتی که از سوی تماشاگران مرد در ورزشگاه‌های اروپایی ایجاد می‌شود، از نکاتی است که همواره مورد توجه بوده است.

 

به گزارش دویچه‌وله، به تخمین انجمن فوتبال آلمان یک چهارم تماشاگران حاضر در استادیوم‌ها زنان هستند، آلمان به دارا بودن خانوادگی‌ترین استادیوم‌های جهان مشهور شده است. اقدامات در این راستا که از اواخر دهه ۱۹۹۰ آغاز شد، از سال ۲۰۰۶ که این کشور میزبان جام جهانی بود، افزایش یافته است.

 

 

کارشناسان علت علاقه مندی بالای زنان به فوتبال در آلمان را فراهم بودن زیرساخت‌ها می‌دانند و در گواه این ادعا بر حضور کم زنان لهستانی در استادیوم‌ها به دلیل نامناسب بودن زیرساخت‌ها تاکید دارند. از این منظر زنان آلمانی نه تنها در آرام کردن جو استادیوم نقش دارند بلکه سبب می‌شوند تا بازار مهمی در این مکان شکل بگیرد. زنان آلمانی سالانه در جریان بازی‌های بوندس لیگا ۱۰۰ میلیون دلار خرید می‌کنند.

 

گاردین در گزارشی که در ماه می سال ۲۰۱۸ منتشر کرد، از افزایش ۴۰۰ درصدی تبعیض و جنسیت گرایی علیه زنان در استادیوم‌های فوتبال خبر داده و رسانه‌های اجتماعی را مهم‌ترین عامل این جهش چشمگیر اعلام کرد.

 

 

براساس این گزارش، خبرنگاران، داوران و تماشاگران زن از وقوع ۲۷۱ مورد توهین جنسیتی، نژادپرستانه و تهدیدات خشونت آمیز در جریان رقابت‌های فوتبال و پس از آن در انگلیس خبر دادند.

دویچه وله هم در گزارشی نوشته آزار و اذیت زنان در استادیوم‌های فوتبال در آلمان موضوعی است که مکررا گزارش‌هایی از آن دریافت می‌شود.

 

بنابراین گزارش، در پی شکایت یک زن از آزار و اذیت جنسی در جریان بازی دو تیم شالکه و نورنبرگ به مسئولان برگزاری مسابقات در سال ۲۰۱۸، آن‌ها به وی گفتند در خانه مسابقه را تماشا کند.

 

موضوع آزار و اذیت زنان در استادیوم‌های فوتبال موضوعی است که همواره در رسانه‌ها بدان پرداخته شده است. این موضوع در انگلیس بسیار گسترده است.

 

به گزارش گاردین، موضوع آزار و اذیت جنسی زنان اعم از تماشاگران و عوامل برگزاری رقابت‌های فوتبال در استادیوم‌ها که از گذشته تاکنون ادامه داشته، از جمله موضوعاتی بوده که غالبا مورد غفلت واقع شده است.

 

از سوی دیگر اعتراض زنان به الفاظ رکیک و آزار و اذیت‌های لفظی و زبانی نیز راه به جایی نبرده و با تمسخر روبرو شده است.

 

چرا که مردان همواره از پذیرفتن این امر که این الفاظ به نوعی آزار و اذیت محسوب می‌شود، اجتناب کرده و اصرار دارند که این اظهارات و الفاظ نه تنها هجمه کلامی نبوده و وحشت زا نیستند بلکه شوخی‌های خنده داری هستند که نباید از آن‌ها رنجید.

 

بنابر گزارش گاردین، سال‌های متمادی زنان در استادیوم‌های ورزشی به ویژه در استادیوم‌های فوتبال از این نوع آزار‌ها رنج می‌برند و در موقعیت‌های ناراحت کننده‌ای قرار می‌گیرند که اگرچه تهدید جسمی به حساب نمی‌آیند، اما صدمات روانشناختی و احساسی بزرگی برجای می‌گذارند.

 

 

 

 

آزار و اذیت، تحقیر و تخریب زنان و برخی از اتفاقاتی که از آن‌ها به عنوان اتفاقاتی عادی در استادیوم‌ها یاد می‌کنند، در زندگی روزمره به شدت آزار دهنده محسوب می‌شوند و قابلیت پیگرد دارند.

 

 

آنطور که گاردین نوشته است، فراتر از همه آزار و اذیت‌های کلامی، تحقیر و تخریب روحیه زنان تماشاگر در استادیوم‌ها و نیز در رسانه‌های فوتبالی است که به شکل گسترده در حال وقوع است. این امر تا حدی صریح به نظر می‌رسد که سپ پلاتر رئیس وقت فیفا نیز به آن اعتراف کرد.

سرویس‌های بهداشتی جداگانه

گاردین در گزارش دیگری درباره وضعیت تماشاگران زد در ورزشگاه ها نوشته است، براساس استاندارد‌ها هر ورزشگاه باید به ازای هر ۱۲۵ تماشاچی زن، یک و به ازای هر ۲۵۰ تماشاچی مرد یک سرویس بهداشتی داشته باشد. ضمن این که به ازای هر ۱۵ تماشاچی ویلچری باید یک دستشویی مخصوص این افراد در نظر گرفته شده باشد.

 

 

 

با توجه به روند رو به رشد شمار تماشاچیان زن فوتبال، معضل کمبود سرویس‌های بهداشتی در استادیوم‌های فوتبال به معضلی برای زنان مبدل شده است.

 

گاردین در گزارشی از کمبود امکانات بهداشتی در استادیوم به عنوان تبعیضی علیه زنان یاد می‌کند. صف‌های طولانی سرویس‌های بهداشتی در استادیوم‌های فوتبال که گاه تا ۶۰ نفر را نیز شامل می‌شود از آن جمله هستند.