وی افزود: در نتیجه این گسل سیاسی، میان احزاب و جناح‌های مختلف سیاسی ترکیه از جمله علوی‌ها، کردها و برخی دیگر از احزاب سیاسی سکولار، که مخالف سیاست‌های دولت اردوغان هستند نوعی ائتلاف نانوشته بوجود آمد.

این کارشناس امور سیاسی عنوان کرد: نکته جالب توجه آن است که این احزاب و جریان‌های سیاسی مختلف که در بسیاری از موارد با یکدیگر نیز مخالف هستند، بر سر این مسئله که نباید اردوغان و حزب عدالت و توسعه مجدد به قدرت برسند به نوعی ائتلاف دست یافتند.

کنعانی‌مقدم در بیان دلیل ناکامی حزب عدالت و توسعه در دستیابی به اکثریت مطلق کرسی‌های پارلمان ترکیه یادآورشد: دلیل دیگر ناکامی حزب عدالت و توسعه آن است که طی انتخابات اخیر تا حدودی فضای سیاسی ترکیه تغییر یافته و احزاب و جریان‌هایی که تا پیش از این امکان حضور و بروز عقاید خود را نداشتند بتوانند وارد عرصه رقابت شوند.

وی تاکید کرد: به عبارت دیگر، حزب عدالت و توسعه در حال تبدیل دولت ترکیه به نوعی دیکتاتوری بود که هیچ حزب و جریانی توان مخالفت با سیاست‌های آن در حوزه داخلی و خارجی را نداشته باشد.

این کارشناس سیاست خارجی تصریح کرد: در حقیقت اگر اردوغان به اکثریت مطلق پارلمان دست می‌یافت قصد تغییر نظام سیاسی ترکیه از پارلمانی به ریاست جمهوری را داشت تا به این وسیله حوزه نفوذ و قدرت خویش را افزایش دهد تا جایی که نتیجه آن قدرت حاکمیت بیشتر و دست مردم از قدرت کوتاه‌تر می‌شد.

کنعانی‌مقدم در ارزیابی کلی نسبت به انتخابات پارلمانی ترکیه افزود: به طور کلی می‌توان گفت این انتخابات ترکیه را یک گام به سوی دموکراسی پیش برد.

وی درباره ارتباط نتیجه انتخابات پارلمانی ترکیه با منافع منطقه‌ای ایران افزود: در اثر ناکامی حزب عدالت و توسعه در کسب اکثریت مطلق پارلمان، ترکیه در آینده بیش از پیش محتاج رابطه سازنده و مثبت با جمهوری اسلامی ایران خواهد بود.

این کارشناس سیاست خارجی تاکید کرد: دولت آینده ترکیه ناچار است در مسائلی همچون سوریه و کردها سیاست‌های خود را تعدیل کرده و با جمهوری اسلامی تعامل بیشتری داشته باشد.

گفتنی است؛ در نتیجه انتخابات پارلمانی ترکیه، حزب عدالت و توسعه نتوانست اکثریت مطلق را به دست آورد و در آینده اردوغان ناچار است برای تشکیل دولت دست به ائتلاف با سایر احزاب و گروه‌های ترکی بزند.