یکی از مسئولان دولتی طی اظهاراتی توهین امیز با برشمردن مشکلات خشکسالی و اب در کشور و با اشاره تلویحی به اینکه مدعی العموم در مواردی که حق با نهادهای دولتی نیست به نفع مردم رای صادر می کند گفته: دچار پوپولیسم قضایی شده‌ایم! و برای حل مشکل باید در قوانین و نظام قضایی کشور بازنگری انجام شود(!؟) تا جلوی تجاوز به قنات‌ها گرفته شود، محمدرضا ساکی در گفت‌و‌گو با خبرنگار حقوقی قضایی در واکنش به این سخنان اظهار کرد: مدیران اشکال و ایراد کار خود را گردن دستگاه قضا نیندازند و ضعف خود را مرتفع کنند.

وی تصریح کرد: مشکل ما در مورد آب، قنات و سفره های زیرزمینی در کمبود قوانین نیست، بلکه مشکل و ضعف اصلی در مدیریت آب و منابع زیرزمینی، کنترل و نظارت در زمینه برداشت آب است.

معاون سابق دانشگاه علوم قضایی خاطر نشان کرد: در شان قضات و مقام قضایی نیست که عباراتی نظیر پوپولیسم قضایی به کار گرفته شود.

وی اذعان داشت: بیش از هشت استان کشور به شدت با کمبود آب مواجه هستند و مشکل اصلی جدا از موضوع نزولات جوی و رویدادهای طبیعی، عدم مدیریت درست در مورد آب است.

ساکی با بیان اینکه در سال های اخیر در مورد برداشت آب کنترل و نظارت دقیقی صورت نگرفته است، گفت: وجود چاه های غیر مجاز فراوان و برداشت های بی رویه ای که در سال های اخیر از سفره های زیرزمینی انجام شده سبب بروز مشکلات فراوان و کمبود آب شده است.

وی خاطر نشان کرد: اگر مدیریت درست و استفاده از راهکارهای موثر و مفید در سال های اخیر انجام می گرفت امروزه با کمبود و بحران آب مواجه نبودیم.

رئیس کمیسیون کیفری معاونت حقوقی قوه قضاییه با بیان اینکه پروژه های سدسازی و زه کشی در کمبود آب تاثیر داشتند، اذعان داشت: عده ای می خواهند مدیریت ضعیف خود را بر دوش قوه قضاییه بیندازند در صورتی که در این گونه مسائل قوه قضاییه آخرین مرجعی است که ورود و دخالت می کند.

وی اظهار کرد: برای حل معضلات و مشکلات نباید به قوه قضاییه متوسل شد زیرا قوه قضاییه در مواردی وارد عمل می شود که جرمی واقع شده و برخورد با مجرم نیاز به گزارش دستگاه های زیربط به عنوان اعلام کننده جرم دارد.

ساکی افزود: قوه قضاییه مرجع حل تمام مشکلات کشور نیست و هر دستگاهی باید به وظایف قانونی خود به درستی عمل کرده و در صورت نیاز به عنوان آخرین راه حل دستگاه قضایی نیز فقط مجری قوانین کشور خواهد بود.

مشاور معاون حقوقی قوه قضاییه گفت: برخورد قوه قضاییه به هیچ وجه جنبه درمانی ندارد، زیرا پیشگیری مقدم بر درمان است که متاسفانه دستگاه‌های متولی در این زمینه فعالیت به جا و درستی به عمل نمی‌آورند.