به گزارش گروه بین الملل ،  بانک خون، یک نهاد دولتی است که باید برای تمام شهروندانی که نیازمند فرآورده‌های خونی هستند، خون توزیع کند. در بانک خون، از اهدا کننده خون گرفته می‌شود و این خون بعد از انجام بعضی اقدامات نگهداری شده و به بیمارانی که نیاز دارند تزریق می‌شود.
بودجه بانک خون توسط سازمان جهانی بهداشت و دولت افغانستان تأمین می‌شود.

اخیراً رشد بی‌رویه‌ جمعیت در پایتخت افغانستان، نیازمندی به عرضه خدمات پزشکی-بهداشتی را بیش‌تر کرده است.

روزانه در هوای گرم و طاقت‌فرسای کابل، صف‌های طولانی بیمارانی دیده می‌شود که در بیمارستان‌های شخصی و دولتی در نوبت هستند و تعداد زیادی از این بیماران به خون نیاز دارند و همراهان بیماران در راهرو بیمارستان‌های کابل به دنبال اشخاصی هستند که خون اهدا کنند، یا با آشنایان خود تماس می‌گیرند و درخواست اهدای خون دارند.

در فضای مجازی نیز تعداد قابل توجهی از صفحات و گروه‌هایی ایجاد شده که در آن آگهی خون‌یابی منتشر می‌شود در این میان صفحه‌ بانک خون نیز دائماً مردم را تشویق به اهدای خون می‌کند.

به گفته‌ مدیر بانک خون بیمارستان «علی‌آباد»، از هر ده نفر در افغانستان 3 نفر کم‌خونی داشته و تقاضای خون نسبت به سال‌های گذشته ۳۰ درصد افزایش یافته است.

به گفته‌‌ مسئولان بانک خون، پس از شدت گرفتن جنگ‌ها و به وجود آمدن بیماری‌های جدیدی مانند تب کریمه کنگو، هموفیلی و تالاسمی، تعداد بیماران نیازمند به خون و فرآورده‌های خونی به صورت چشم‌گیری افزایش یافته است.

سیستم توزیع خون برای بیماران در افغانستان، سیستمی پیچیده و وقت‌گیر است که بسیاری اوقات با نرسیدن خون از بانک خون، بیمار نیازمند مجبور است در ازای مبلغ هنگفتی از اشخاصی که گروه خونی مشابهی دارند، خون بخرد و اگر موفق به این کار نشود جان خود را از دست می‌دهد.

با وجود این که بانک خون، نمایندگی‌های در بیمارستان‌های علی‌آباد، استقلال، وزیراکبرخان، جمهوریت، ابن سینا و رابعه‌ی بلخی دارد، با این وجود هنوز هم این نمایندگی‌ها نمی‌توانند میزان خون مورد نیاز بیماران را تأمین کنند.

«تمیم»، دانشجوی سال دوم دانشکده پزشکی می‌گوید: چندین بار در بیمارستان‌ها شاهد خرید و فروش خون بوده و مشاهده کرده‌ام ۵۰۰ سی سی خون، بین چهار تا پنج هزار افغانی به فروش می‌رسد و گروه خونی‌های کمیاب و منفی قیمت بالاتری دارند.

«رامین»، از بیمارانی که در بیمارستان «وزیراکبرخان» عمل جراحی شده نیز ادعا کرد که زمان نیاز وی، بانک خون نیازش را تأمین نکرده و مجبور شده در ازای 10 هزار افغانی خون بخرد. وی همچنین مدعی شد که در بانک مرکزی، خون هست اما آن را به بیماران نمی‌دهند.

«دکتر هاشمی»، مسئول بانک خون نیز تأیید کرد که در چند سال اخیر گزارشاتی دریافت کرده‌اند مبنی بر این که کارمندان بیمارستان‌های دولتی خون را خرید و فروش می‌کنند. وی در ادامه گفت: به صورت کلی گروه‌های خون منفی در افغانستان کم است؛ اما بانک خون شماره‌ تماس افرادی که گروه خونی‌شان منفی است، ثبت کرده و در مواقع ضروری با آنان تماس گرفته و این خون به صورت رایگان در دسترس بیماران قرار می‌گیرد.

مسئول بانک خود در خصوص میزان ذخایر خونی بانک خون گفت: کارمندان فنی بانک خون به طور روزانه ۶۰ تا ۷۰ کیسه خون جمع‌آوری می‌کنند و بیش‌تر از۱۲۰۰کیسه خون در بخش مرکزی و نمایندگی‌های بانک خون به طور ذخیره موجود است.

این در حالی است که «محمد عظیم میهن‌یار»، مدیر بانک خون بیمارستان آموزشی علی‌آباد، تأکید کرد: فقط چهار کیسه خون برای وقایع ضروری و فوری ذخیره داریم.

وی در ادامه افزود: تجهیزات لازم برای نگهداری خون وجود ندارد و روزانه به مدت چند ساعت برق قطع شده و این سبب فاسد شدن خون ذخیره می‌شود.

گفتنی است، سوء تغذیه، حملات انتحاری و انفجاری و بیماری‌های خونی، نیاز شهروندان افغانستان به خون و فرآورده‌های خونی را افزایش داده است. از همین رو گسترش فرهنگ اهدای خون در بین مردم می‌تواند نیاز بیماران را تأمین و از ایجاد بازار سیاه خرید و فروش خون و فرآورده‌های آن جلوگیری کند.

/انتهای پیام/