به گزارش خبرنگار گروه جامعه ، عبدالرسول عمادی، معاون سابق وزارت آموزش و پرورش با بیان اینکه در این دوسال که باقی مانده وزیر آموزش و پرورش نمیتواند کار شاقی انجام دهد گفت: این چهارمین وزیر در دولت تدبیر و امید است. هر سه وزیر قبلی را هم ناکام بدرقه کردیم و پیش بینی نمیکنم که نفر بعدی هم بتواند کار خاصی انجام دهد.
وی افزود: هرچند وزیر جدید در این مدت با چالشهای بزرگی هم روبروست. معتقدم وزیر دوساله نمیتواند کار خاصی انجام دهد.
عمادی با بیان اینکه تلقی از آموزش و پرورش این است که این دستگاه دارد گران کار میکند و بهره وری آن پایین است گفت: این تصور و تلقی، آموزش و پرورش را در گذر زمان تضعیف میکند.
وی ادامه داد: سالهای سال مبنای بودجه ریزی، بودجه مصوب بوده است نه آنکه بودجه عملکردی باشد. جالب اینکه وزرا هم همین بودجه مصوب را میپذیرند.
معاون سابق وزارت آموزش و پرورش با بیان اینکه اگر وزیری بدون شرط و شروط وزارت را پذیرفت بعدا حق ندارد بابت مشکلات حل نشده گلایه کند گفت: هرکسی بخواهد وزیر شود باید با شرط و شروط بپذیرد. یک مورد آنکه نگرش دولت و مجلس در ارتباط با آموزش و پرورش باید تغییر کند.
وی اضافه کرد: نکته و شرط دوم همین تمایز بودجه مصوب و عملکرد سالانه است که باید اصلاح شده و مبنای بودجه ریزی، عملکردی باشد.
رئیس سابق مرکز سنجش وزارت آموزش و پرورش با اشاره به اینکه شرط دیگر این است که اجازه دهند وزیر از اختیاراتش در انتخاب معاونین، مدیران کل استانی و... استفاده کند گفت: وزیر باید اعتماد بنفس خود را در استفاده از اختیاراتش بالا برده و مدافعان و پشتوانههایی در دولت و مجلس داشته باشد که از اختیارات او حمایت کنند. مثلا ممکن است از وزیری در مجلس قول بگیرند که کارهایی را انجام دهد تا رای اعتماد بگیرد، نباید اینگونه باشد.
وی با بیان اینکه اگر وزیر بدون اصلاح نگرش و بدون این شروط مسئولیت را بپذیرد نمیتواند کاری از پیش ببرد گفت:
یکبار چند سال قبل رئیس سازمان برنامه در جلسهای با مدیران آموزش و پرورش اعلام کرد که وضعیت بودجهای و دریافتی پرسنل آموزش و پرورش بهتر از برخی دستگاههای دیگر است. در حالی که آنها دریافتی مستمر را دیده اند، ولی دریافتیهای غیرمستمر دستگاههای دیگر را نمیبینید. با چنین مواردی هم روبروییم.
عمادی ادامه داد: یک چیز دیگری هم که مد شده این است که هرکس میآید میگوید میخواهد سند را اجرا کند. در حالی که هشت، ۹ سال گذشته چیزی از سند اجرا نشده است. گذار از آموزش نظری به مهارت آموزی مورد تاکید سند است. اگر اراده مان افزایش یابد میتوان گفت: به سمت اجرای سند رفته ایم. اکنون از برنامههای مهارتی پشتیبانی مادی و معنوی نمیشود. این شعار، زیبا و مد روز است، اما به محض آنکه پای آموزشهای مهارتی به میان میآید کاری پیش نمیرود.