به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی ، برنامه «دعوت» ویژهبرنامه افطار شبکه یک سیما بود. برنامهای که با سرلوحه قرار دادن امیدبخشی، خانواده و امید به زندگی بهتر، هر شب ساعت ۱۹:۳۰ با میهمانهای ویژه به استقبال یک روایت و تجربه موفق رفت.
برنامهای بدون مجری و پلاتو، با یک کارشناس محتوایی و ثابت بهنام حجتالاسلام محمد برمایی که در مدت زمان ۵۰ دقیقه پخش زنده این برنامه با میهمانان گفتوگو میکرد. مجتبی کشاورز تهیهکننده برنامه که رمضان گذشته این برنامه را با اجرای نیما کرمی و همسرش با عنوان جنگ شبانه شبکه یک سیما در فرهنگسراهای مختلف شهر تهران روی آنتن برد، امسال تصمیم گرفت شکل و شمایل این برنامه را تغییر دهد و برنامهاش را در استودیو و بهعنوان ویژهبرنامه قبل از افطار تولید کند. محور برنامه نیز به موضوع ازدواج و سبک زندگی مطلوب در زمان حاضر اختصاص داشت.
مجتبی کشاورز تهیهکننده و حجتالاسلام محمد برمایی کارشناس خانواده، یک هفته پس از پایان ماه رمضان، مهمان اداره کل روابط عمومی رسانه ملی و واحد ارتباط با مخاطبان (۱۶۲) شدند و در فرصتی یک ساعته به سوالات مخاطبان پاسخ دادند. تماسهای مخاطبان از زمان پخش زیرنویس شبکهها مبنی بر حضور عوامل برنامه «دعوت» در امور مخاطبان آغاز شد و آنها توانستند از مجموع هزار تماس ثبت شده، به ۸۰ تماس پاسخ دهند.
مجتبی کشاورز تهیهکننده برنامه «دعوت» یکی از ویژگیهای این برنامه را نبود مجری به معنای متداول آن دانست و توضیح داد: حجتالاسلام محمد برمایی بهعنوان میزبان و کارشناس، دعوت را اجرا کرده و با مهمانان همصحبت میشد. مهمانانی که اغلب زوجهای جوانی بودند که فرایند خواستگاری و ازدواج جالبی داشتند. ساختار برنامه دعوت، مبتنی بر مباحث کاربردی در حوزه خانواده و عملاً در خلال گفتوگوهای صمیمانه با زوجهای جوان و خانوادهها، به دنبال ارائه سبک زندگی ایرانی اسلامی بود.
وی با اشاره به دلیل انتخاب حجتالاسلام برمایی در مقام کارشناس افزود: سه مؤلفه برای این انتخاب در ذهن داشتیم. با توجه به ساختار برنامه، کارشناس آن باید مسلط به حوزه خانواده میبود. ضمن اینکه در برنامه زنده افطار حضور یک روحانی میتوانست فضای معرفتی خوبی به برنامه ببخشد و در کنار آن من تجربه کار با برمایی را داشتم و البته از همه مهمتر او رسانه را کاملاً میشناخت و مخاطب هم از او پیشزمینه مثبتی در ذهن داشت.
وی ادامه داد: ساختار برنامه مناسبتی در شبکه یک کاملاً با دیگر برنامههایی از این جنس متفاوت است. چه از لحاظ زمان پخش که باید در فاصله اخبار ۱۹ تا ۲۱ روی آنتن برود و چه نگاه ملی و فراگیر آن که بتواند مخاطب را به تأمل وادار کند و پیامی فراگیر داشته باشد. از این رو، به گونهای برنامهریزی کردیم که نهایت استفاده را از این زمان ببریم.
کشاورز با اشاره به ترکیب برنامه گفت: گروه محتوایی برنامه، ۱۵ نفر بودند و سوژههای خاص خانوادگی را شناسایی و به برنامه دعوت میکردند. ما زمان زیادی برای شناسایی سوژهها نداشتیم و دو هفته قبل از ماه رمضان کار را شروع کردیم. اما در کنار محمد پیوندی سردبیر و یک گروه خبره در رسانه، کمبود زمان را جبران کردیم.
تهیهکننده دعوت با اشاره به برخی انتقادها مبنی بر شباهت این برنامه با «ماه عسل» گفت: در موفقیت برنامه ماه عسل شکی نیست و من بهعنوان یک برنامهساز اذعان میکنم که این برنامه موفق بود، اما ما سعی کردیم «دعوت» شبیه خودش باشد و به نوعی روایتهای خانوادهها در آن بیان شود. هرچند هیچ ایرادی ندارد همه برنامهسازان از نقاط مثبت و خوب دیگر برنامهها بهره ببرند، اما پس از چند قسمت همه متفق القول شدند که برنامه ما استقلال خود را دارد و شبیه هیچ برنامه دیگری نیست.
***ویژه افطاری به سبک اجرای یک روحانی
«این برنامه مجری نداشت، چون اصلاً پلاتویی وجود نداشت که مجری بخواهد در آن ظاهر شود». این اولین صحبت حجتالاسلام برمایی بود. وی با اشاره به استقبال مخاطبان از حضورش در واحد امور مخاطبان (۱۶۲) گفت: از اینکه در این فضا حضور داشتم خوشحالم و گفتوگوی بیواسطه با مخاطبان برایم تجربه خاصی بود.
برمایی درباره سوالات مخاطبان توضیح داد: برخی از مخاطبانی که پشت خط تلفن میآمدند، وقتی من را میشناختند پس از اظهار لطف درباره برنامه سوالات و درددلهایشان را مطرح میکردند. برخی دیگر که منتظر گفتگو بودند بار دیگر من را مورد مشورت قرار میدادند و امیدوار بودند راهنمایی من بتواند بخشی از مشکلاتی را که سر راه ازدواجشان است، حل کند.
این مشاور مذهبی و کارشناس خانواده با اشاره به بازخوردهای متفاوت مخاطبان از حضور یک روحانی در ویژهبرنامه افطار گفت: مجری، ویترین یک برنامه محسوب میشود، اما من در مقام کارشناس حوزه خانواده مقابل مهمانان مینشستم و ترجیح میدادم مسیر گفتگو با مهمان برنامه را درست هدایت کرده و کمتر صحبت کنم.
وی افزود: مردم برنامههای اخلاق محور را دوست دارند و شنیدن قصه آدمها برایشان راحت است، اما ما میخواستیم به آنها یادآوری کنیم که در کنار انبوه مشکلات اقتصادی، سیاسی و... خانواده اولویت زندگی است و همه این مشکلات زیر سایه خانواده قابل حل است.