به گزارش خبرنگار گروه سیاسی ، سردار «مرتضی قربانی» فرمانده لشکر ۲۵ کربلا در دوران دفاع مقدس در گفت‌وگوی تفصیلی خود با میزان، در خصوص دلایل ادامه جنگ با ارتش بعث عراق بعد از آزادسازی خرمشهر توضیحاتی را ارائه داد. بخشی از این توضیحات به قرار زیر است:

از ضد‌انقلاب‌ها و رادیو‌ها و تلویزیون‌های بیگانه که حقوق‌بگیر صهیونیست‌ها هستند نباید انتظار داشته باشیم که در دفاع مقدس ملت ما تردید و شبهه وارد نکنند. آن‌ها هر سال همین حرف تکراری را می‌زنند که «جنگ باید بعد از آزادسازی خرمشهر تمام می‌شد». امام خمینی (ره) بعد از آزادسازی خرمشهر فرمودند که متجاوز باید مشخص شود، تنبیه شود، غرامت جنگی به ما پرداخت شود و دشمن به مرز‌های خودش برگردد. کجای این خواسته‌ها اشتباه بود. هر انسانی با هر نوع گرایش سیاسی، این شروط را تأیید می‌کند. وقتی هیچ گروهی از سمت سازمان‌ها و نهاد‌های بین‌المللی نیامد که به این موضوعات رسیدگی کند وظیفه ما چه بود؟ ما در عملیات‌های شکست حصر آبادان، فتح المبین، طریق القدس تا عملیات فتح خرمشهر بالغ بر ۵۰ هزار اسیر گرفتیم. چندین فرمانده تیپ و جانشین فرمانده لشکر و صد‌ها فرمانده گردان و مسئولان سیاسی لشکر‌ها عراقی را اسیر کردیم. همه این‌ها می‌گفتند که «ما آمدیم تا تهران را بگیریم و خوزستان را تجزیه کنیم و این کار هنوز هم ادامه دارد». آیا باید می‌ایستادیم تا دشمن دوباره خودش را تجهیز و به ما حمله کند؟ وقتی سازمان ملل برای انجام مکاتبات به حق ایران وارد نشد ما باید متجاوز را خودمان تنبیه می‌کردیم. ما افتخارمان این است که متجاوز را خودمان تنبیه کردیم. مادامی‌که رزمندگان اسلام، ماشین جنگی صدام را منهدم نمی‌کردند نباید راحت می‌خوابیدند. ارتش بعث ۱۶ لشکر زرهی داشت و به راحتی می‌توانست دوباره راهی خوزستان شود؛ لذا ما وقتی وارد خاک عراق شدیم تمام تلاش مان این بود که ادوات و تجهیزات بعثی‌ها را منهدم کنیم و برگردیم.

متن کامل گفت‌وگوی تفصیلی میزان با سردار قربانی

البته برای اینکه صدام و بعثی‌ها را ساقط کنیم بنا بود که بصره را هم بگیریم. برای این منظور لشکر‌های امام حسین (ع)، نجف و کربلا سه مرتبه تا ۲ کیلومتری بصره هم رفتند. ما حتی در لحظات گرگ‌ومیش صبح عملیات، چراغ‌های روشن شهر بصره را هم از نهر «کتیبان» در دو کیلومتری بصره می‌دیدیم، ولی دشمن هر بار در لحظه آخر با تانک ما را دور می‌زد و به ما هجوم می‌آورد. ما اگر ارتش بعث را در عملیات رمضان و عملیات‌های بعدی منهدم نمی‌کردیم دوباره همین دشمن وارد خاک ما می‌شد. البته یکی از سفارشات امام (ره) این بود که مبادا مردم عادی عراقی مورد ظلم و آزار قرار بگیرند. ملاحظات سپاه و ارتش هم در حین ورود به خاک عراق بر همین موضوع بود. ما به سمت شهر‌هایی که مردم عراق در آن‌ها مستقر بودند نرفتیم. فاو هم یک شهر بندری و نظامی بود که مردم عادی در آن سکونت نداشتند و به همین دلیل ما آنجا را گرفتیم.