: در این روزگار کتاب، مقاله و رساله مانند کالای تجاری خرید و فروش میشوند و این بیماری در دانشگاهها هم رسوخ کرده و بسیاری که باید نامشان را استادنما یا محققنما بگذاریم، به این تجارت نامیمون روی آوردهاند
: دکتر محمدصالح شریفالعسکری در نشست نقد و بررسی تحلیل فرهنگ «ترویحالارواح فی تهذیب الصّحاح (معجم مهذَّب الصّحاح)» گفت: تالیف چنین اثری در قرن هفتم هجری دارای ارزشهایی چون پیشتازی ایرانیان در نوشتن فرهنگنگاری تخصصی است و اگر امروز دانشمندی بخواهد از این منبع استفاده کند، در واقع از لغتنامهای به روز بهره میبرد.
به گزارش میزان و به نقل از ایبنا نشست نقد فرهنگ «ترویحالارواح فی تهذیب الصّحاح (معجم مهذَّب الصّحاح)» با حضور منتقدانی چون دکتر محمدحسین حیدریان، دکتر عنایتالله فاتحینژاد و دکتر جمشید کیانفر، رییس خانه نقد ایران در سرای اهل قلم خانه کتاب برگزار شد.
در ابتدای جلسه نقد، دکتر فاتحینژاد که دبیری برنامه را بر عهده داشت، درباره مشکلات حوزه پژوهشی در نشر ایران توضیحاتی داد و گفت: در روزگاری زندگی میکنیم که آفتهای بسیاری جامعه فرهنگیمان را تهدید میکند. در این روزگار کتاب، مقاله و رساله مانند کالای تجاری خرید و فروش میشوند و این بیماری در دانشگاهها هم رسوخ کرده و بسیاری که باید نامشان را استادنما یا محققنما بگذاریم، به این تجارت نامیمون روی آوردهاند و چه بسیار رسالههایی که نوشته میشوند و سرقت ادبیاند و روز به روز هم تعدادشان روبه فزونی است. به همین دلیل از مسئولان محترم خانه کتاب میخواهیم که جلساتی در این راستا در این مرکز فرهنگی برگزار کنند.
وی در ادامه افزود: متاسفانه وقتی این روزها کتاب منتشر میشود و به دست ادبدوستان میرسد، نخستین موضوعی که به ذهن برخی میرسد این است که مبادا این کتاب هم جزو سرقتهای ادبی باشد، ولی دکتر شریفعسکری با تلاش و فروتنی بسیاری دست به تصحیح این کتاب زدند.
در ادامه این میزگرد، دکتر شریفالعسکری نیز سخنانش را با ارائه توضیحاتی درباره شخصیت مولف، ارزش و ماهیت کتاب و پژوهش آن آغاز کرد و گفت: مولف این فرهنگ از دانشمندان ایرانی در رشتههای فقه، اصول و کلام است و کتابهای مهمی دارد.
وی این اثر را از جنبههای گوناگون دارای ارزشهای متفاوت دانست و توضیح داد: در وهله اول این کتاب دارای ارزشهای ملی، ایرانی و تاریخی است و گاهی هم ارزش فراملی دارد.
مولف فرهنگ «ترویحالارواح فی تهذیب الصّحاح» در ادامه با اشاره به شیوه تجمیع واژگان عربی در قرنهای گذشته توضیح داد: جمع واژگان زبان عربی از قرن دوم تا دوازدهم در سه صورت انجام میگیرد که یک حالت آن به صورت کتاب، رسالهها و موضوعات خاص بوده است و صورت دوم نیز با نوشتن کتابهای قطور شکل میگرفته است که همه مطالب را در آن جمع میکردند و اغلب به صورت لغتنامه یا قاموس بوده است.
وی در ادامه به نقصهای این روشها اشاره کرد و گفت: این روشها از آن جهت که وقتکش بود و نیاز به جستوجوی زیاد در کتابها داشت و مستلزم صرف زمان زیادی میشد، برای دانشمندان آزاردهنده بود. ضمن آنکه فضای علمی همواره در انتظار فردی بود که این مشکل را حل کند و در نهایت این کاستی به دست «زنجانی» مرتفع شد و وی به عنوان نخستین دانشمندی بود که به عرصه پالایش لغتنامه و ارائه این فرهنگ تخصصی وارد شد.
شریفالعسکری یادآور شد: این دانشمند ایرانی کاری بهواقع تخصصی انجام داد که به نام ایران ثبت شد و به نوعی پیشتازی ایرانیها در عرصه فرهنگنگاری تخصصی را رقم زد و این مساله ارزش ملی کتاب را به وجود آورد.