به گزارش گروه فضای مجازی،طبق تحقیق انجام شده توسط زمین شناسان دانشگاه «مونستر»، برخورد زمین با سیاره «تیا» در ۴.۴ میلیارد سال پیش علاوه بر تشکیل ماه، تمام آب‌های موجود بر روی زمین را نیز به وجود آورده است.

براساس گزارش «نیواطلس»، جالب است بدانید که زمین در داخل منظومه‌ای قرار دارد که بسیار خشک است؛ به گونه‌ای که در هیچ یک از دیگر سیارات مانندعطارد، زهره و مریخ آبی وجود ندارد.

این در حالی است که جهان خارج از منظومه شمسی مرطوب بوده و دارای شهاب سنگ‌های کربن داری است که به سمت منظومه شمسی ما می‌آیند.

این شهاب سنگ‌ها از سیلیکات تشکیل شده و حاوی مولکول‌های آلی که ۲۰ درصد آب را تشکیل می‌دهند، هستد. طبق گفته این تیم تحقیقاتی، تصور بر این است که این شهاب سنگ‌های کربن دار، آب روی زمین را تشکیل دادند، اما چگونه؟ برای پاسخ به این سوال باید نگاهی به نسبت ایزوتوپ‌ها بیندازیم. ایزوتوپ‌ها ابزار قدرتمندی برای یافتن منشا مواد هستند.

«گریت بودی» از موسسه زمین شناسی دانشگاه مونستر گفت: ما از ایزوتوپ «مولیبدن» برای پاسخ به این سوال استفاده کردیم؛ این ایزوتوپ به ما اجازه داد تا مواد کربن دار را از مواد بدون کربن تمیز دهیم تا بتوانیم مواد خارج و داخل منظومه شمسی را تشخیص دهیم.

براساس این گزارش، نسبت و اثر ایزوتوپی مواد داخل و خارج منظومه شمسی به طور قابل توجهی متفاوت است. از همین رو این تیم تحقیقاتی دریافت که ایزوتوپ مولیبدن زمین نشان می‌دهد که مواد تشکیل دهنده پوسته و گوشته زمین متعلق به خارج از منظومه شمسی بوده، اما مواد هسته از مواد داخل منظومه شمسی است.

طبق گفته محققان؛ اگر این فرضیه درست باشد، سیاره تیا متعلق به خارج منظومه شمسی بوده و پس از رسیدن به منظومه ما با زمین برخورد کرده و تقریبا تمام آب موجود بر روی سیاره ما را به وجود آورده است.