حسین رسولی در گفت‌وگو با خبرنگار گروه ورزشی ، در خصوص خداحافظی‌اش از دنیای قهرمانی اظهار داشت: خداحافظی من از دنیای قهرمانی قطعی است. در فاصله سه ماه تا آغاز مسابقات قهرمانی آسیا دوحه کفش مخصوص پرتاب نداشتم به همین دلیل با مسئولان فدراسیون تماس گرفتم و از آنها درخواست کردم کفش مناسبی برای من تهیه کنند که آنها هم پاسخ دادند  فدراسیون کفشی ندارد و بهتر است فکر چنین مسئله‌ای را از سرت بیرون کنی که فدراسیون به تو کفش تمرین بدهد! البته پس از گذشت چند روز از این مسئله خود مسئولان فدراسیون با من تماس کردند و گفتند که فاکتور کفشی را که خریداری کرده‌ام به فدراسیون ببرم تا هزینه آن را پرداخت کنند. پس از گذشت دو ماه کفشی که سفارش داده بودم به دستم رسید و به محض رسیدن با فدراسیون تماس گرفتم اما در کمال تعجب عنوان کردند که ما در شرایط فعلی نمی‌توانیم پول کفشی را که خریداری کرده‌ای را پرداخت کنیم.

وی ادامه داد: من خیلی انگیزه داشتم تا مدارج ترقی را خیلی زود سپری کنم اما فدراسیون حمایتی از من نکرد. فدراسیون برای کسب مدال طلای جوانان آسیا پس از ده ماه پاداش ده میلیون تومان را پرداخت کرد که در این شرایط سخت اقتصادی چندان به کارم نمی‌آید. کیهانی حتی یک تماس نیز با من نگرفته است تا از شرایط من مطلع شود. واقعأ برایم میسر نیست که التماس دیگران را کنم تا از من حمایت کنند. رئیس هیئت دوومیدانی استان مرکزی هم که به فکر من نیست و تنها وعده وعید می‌دهد.

دارنده مدال طلای جوانان آسیا در پایان خاطرنشان کرد: نداشتن ماساژور، تغذیه نامناسب، مربی و ... باعث شد تا چنین تصمیمی بگیرم. حق اردو هم به من نمی‌دادند. وزارت ورزش هم ۲۰ سکه طلای جوانان آسیا را بعد از یک سال به من پرداخت نکرده و برایم سخت است تا در این شرایط تمریناتم را پیگیری کنم. البته اگر اسپانسری پیدا شود یا  فدراسیون هزینه‌هایم را بر عهده بگیرد حاضرم دوباره به ورزش برگردم. من پول را برای خودم نمی‌خواهم بلکه برای این می‌خواهم که برای کشورم افتخار آفرینی کنم. من از مربی‌ام بسیار راضی هستم اما مسئولان فدراسیون اقدامی انجام نمی‌دهند تا قرارداد وی را تمدید کنند.