به گزارش خبرنگار گروه فضای مجازی ، حسن عابدینی، کارشناس مسائل بینالملل در یادداشتی در صفحه اینستاگرام خود پیرامون تحریم و محدودیت های جدید آمریکا نوشت:
دولت آمریکا در دور تازه پشت پا زدن به برجام، دو معافیت شامل انتقال آب سنگین مازاد به عمان و مبادله اورانیوم غنی شده با کیک زرد را تمدید نکرد. دونالد ترامپ سال گذشته بصورت یکجانبه از برجام که در چارچوب قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل به توافقی بین المللی تبدیل شده است، خارج شد.
سه کشور اروپایی شامل انگلیس، فرانسه و المان هم که از متحدان پیدا و پنهان واشنگتن تلقی میشوند با کارشکنی حاضر به برداشتن تحریمها نشدند.
جمهوری اسلامی ایران در این مدت با خویشتنداری مانع از فروپاشی کامل برجام شده است. برجامی که هم اکنون از ان فقط پوستهای برجای مانده است.
عدم واکنش ایران سبب شده است تا طرف غربی بدون پرداخت کمترین هزینه از زیر بار تعهداتی که بر عهده دارد، شانه خالی کند. واکنشی که مجوز ان در بندهای ۲۶ و ۳۷ برجام گنجانده شده است. این واکنشها را میتوان بصورت کوتاه مدت و بلندمدت به مرحله اجرا دراورد.
رییس جمهور روحانی پیشتر فرمان پژوهش برای ساخت پیشرانهای هستهای را صادر کرد.
۱- ایران در گام نخست میتواند بهره برداری از سانتریفیوژهای نسل جدید مانند IR۲M , IR۴ را شروع کند. زنجیرههایی از این دو نوع سانتریفیوژ که قدرت هر یک از ان حدود ۵ سو است براحتی قابل راه اندازی است. اسانتریفیوژهای نسل IR۶ هم در زنجیرههای ۲۰ تایی اماده راه اندازی صنعتی است.
۲- غنی سازی۳/۶۷ را براحتی با بهره گیری از ابشارهای موجود در فردو از سر گرفت. سایت هستهای فردو (شهید علیمحمدی) با قرار گرفتن ۸۰ تا ۹۰ متر زیر زمین که کوهی صخرهای ان را در بر گرفته از مصونیت راهبردی برخوردار است.
۳- میزان اب سنگین که طبق برجام میتوان نگهداری کرد ۱۳۰ تن است. در شرایطی که امریکا برای اب سنگین محدودیت قائل شده است میتواند همه را ذخیره کند.
۴- پروتکل الحاقی و کد اصلاحی ۱/۳ بصورت داوطلبانه طی ۵ سال گذشته بدون تصویب مجلس شورای اسلامی بمرحله اجرا گذاشته شده است. ایران میتواند از این پس اجرای ان را تا تصویب قانونی تعلیق کند. این موضوع میتواند سبب کاهش شمار بازرسان شود.
البته در گامهای بعدی میتوان افزایش غنی سازی به ۲۰ درصد، فک پملپ برخی امکانات از قبیل: قرصهای سوخت و ... هم اقدام کرد. وزیر امور خارجه خروج از NPT را هم از گزینههای ایران دانسته است. طبعا تا رسیدن به این گزینه، دهها گزینه دیگر پیش روست که فقط بخشی از انها میتواند برای امریکا درد اور باشد. برای اجرای هر یک از گزینهها رایزنی دیپلماتیک با دوستان، رقبا و نهادهای بین المللی بایستی در دستور کار قرار گیرد.