گروه سیاسی ؛ برای دولت کدام هزینه به صرفه‌تر است؟ هزینه سیاسی یا درآمد حاصل از افزایش و سهمیه بندی بنزین؟! مسئولان مقبولیت خود را از رأی مردم به دست می‌آورند و برای این که بتوانند این مقبولیت را نگهدارند، باید اعتماد مردم را افزایش دهند.

مردم، سخنان، دیدگاه ها، وعده‌ها و قول‌هایی را که مسئولان داده و می‌دهند، می‌شنوند، می‌بینند و آن‌ها را در حافظه خود ضبط می‌کنند. اکنون با گسترش رسانه‌ها به ویژه در شبکه‌های مجازی، هر گونه خبری منتشر می‌شود. البته لازم است مردم به منابع دقیق و رسمی و رسانه‌هایی که قابل اعتماد هستند رجوع کنند و اگر هم با اخباری روبرو شدند که بوی شایعه و فضا سازی دارد به جستجو و تحقیق در باره آن خبر بپردازند تا از درستی یا نادرستی آن آگاه شوند.

اما مسئولان در ماجرای بنزین آیا مرتکب اشتباه شدند؟ یا این که مردم مقصر هستند چرا که با شنیدن یک خبر برای پر کردن باک بنزین خودرو‌های خود صف‌های طولانی تشکیل دادند و حتی در صف‌های طولانی پمپ بنزین‌ها به ویژه پمپ بنزین‌های شمال شهر و مناطق برخوردارتر خودرو‌های میلیاردی دیده ی‌شد.

قاعدتاً مردم برای پر کردن یک باک بنزین با گنجایش ۵۰ یا ۶۰ لیتر، شاید هم کمتر، باید چند ساعتی را در صف معطل می‌شدند که به نظر می‌رسد کمتر از ۴ یا ۵ ساعت نبوده است. هر چند ساعت که مردم در صف بنزین معطل شوند، جلوه و چهره خوبی ندارد.
کیلومتر‌ها صف درست شد برای این که برخی از واهمه گران شدن و سهمیه بندی شدن بنزین نگران شده ساعت‌ها در صف‌های طولانی ایستادند. البته تعداد زیادی از مردم هم دست به چنین کاری نزدند.

عقل و منطق هم حکم می‌کند که در صورت انتشار اخباری از جنس افزایش و سهمیه بندی بنزین و حتی دیگر کالا‌ها و اجناس و خدمات، حتی اگر راست هم نباشد و در قالب اخبار نادرست منتشر شده باشد، واکنش مردم طبیعی و عادی باشد. اما علت آن که برخی مردم در هنگام انتشار چنین اخباری فارغ از درستی یا نادرستی آن، از خود واکنش‌های اینگونه نشان می‌دهند چیست؟ مردمی که برای بنزین ساعت‌ها در صف ماندند، معلول این علت هستند، علت این معلول جای دیگری است.