محسن بنگر در گفت‌وگو با خبرنگار گروه ورزشی در خصوص آخرین شرایط خودش، تجربه حضور در لیگ یک، شانس قهرمانی پرسپولیس در لیگ برتر، حواشی اخیر فوتبال ایران و .. صحبت‌های زیر را انجام داد:

خب فصل بدی برای من بود. با پارس جنوبی شروع خوبی داشتم، اما با دستور افاضلی به لیگ یک و خرمشهر رفتم. البته از مدیران کارون اروند فقط وعده و وعید شنیدم و هیچ کدام از صحبت‌هایشان عملی نشد. مدیران این تیم فقط به من وعده داد ند و بعد از امضای قرارداد هم غیبشان زد.

هیچ چی! کاملا رایگان بازی کردم. تیم نه صاحبی داشت نه چیزی و فقط وعده دادند. شما حساب کنید باشگاه سه ماه مدیر عامل نداشت ما مشکلاتی داشتیم که اگر بگویم باورتان نمی‌شود.

بله، ما پول بلیت برای رفت و آمد به شهر‌های مختلف نداشتیم پول غذا و هتل نداشتیم. وقتی برای بازی به شهر‌های دیگر می‌رفتیم تدارکات نداشتیم و خود بچه‌ها کار‌های تدارکات را انجام می‌‌دادند. در این شرایط توقع از تیم ما زیاد آن هم درست وقتی که ۱۴ بازیکن نیم فصل از تیم ما جدا شدند. هومن افاضلی خیلی از هزینه‌های تیم و باشگاه را از جیبش داد. اما باز هم از او توقع داشتند. ماندن این تیم در لیگ یک خودِ معجزه بود. خیلی جالب است که وقتی مشخص شد تیم در لیگ یک می‌ماند، خیلی از مسئولان پیدایشان شد. خدا را شکر حداقل مردم خرمشهر خوشحال شدند، اما از مسئولین کارون اروند فقط دروغ شنیدم.

بله، تجربه حضور در این تیم و با این شرایط سخت بود. کاش فراز کمالوند از من می‌خواست با او کار کنم یا تیم‌های دیگر. البته از اینکه با افاضلی کار کردم ناراحت نیستم، چون او واقعا آدم خوبی است.

نمی‌دانم چه می‌شود، اما می‌خواهم در کلاس‌های مربیگری شرکت کنم و واقعا هنوز تصمیم نگرفته‌ام که فصل آینده بازی کنم یا نه.

با توجه به تساوی سپاهان مقابل پرسپولیس و باخت استقلال به پدیده قهرمانی پرسپولیس مسجل است. من این قهرمانی را به هم پرسپولیسی‌ها تبریک می‌گویم.

شرایط خوب پرسپولیس فقط و فقط به خاطر حفظ کادر فنی است، امیدوارم سال‌های سال برانکو در پرسپولیس بماند تا این تیم همچنان قدرتمند باشد.

به اندازه کافی قهرمان شده‌ام. ضمن اینکه حضور در پرسپولیس فشار زیادی را به بازیکنان تحمیل می‌کند. من هم الان با افتخار هوادار پرسپولیس هستم.

این‌ها مسئله‌ای نیست بالاخره من طرفدار پرسپولیس هستم و تمام لذت فوتبال به کری خواندنش است هر کسی می‌تواند برای تیم رقیب کری بخواند اینها مسائل عادی در فوتبال است، اما برخی‌ها در ایران فرهنگ و شخصیت چنین چیزی ندارند و به آدم فحاشی می‌کنند. مهدی رحمتی، امید ابراهیمی و روزبه چشمی دوستان خوب من هستند که استقلالی هستند و اصلا مسئله‌ای ندارند. ما با هم مودبانه کری می‌خوانیم و هیچ اتفاقی هم نمی‌افتد.

مگر برای اولین بار بود که چنین اتفاقاتی رخ می‌داد ما با استقلال اهواز بازی داشتیم و به خاطر پرتاب سنگ هواداران ۴۵ دقیقه نتوانستیم بعد از گرم کردنمان به رختکن برویم. یا مگر چشم یک سرباز در بازی پرسپولیس و سپاهان کور نشد یا در بازی ایران و ژاپن چند نفر کشته نشدند؟ مطمئن باشید در بازی پرسپولیس و تراکتورسازی و بازی جام حذفی پرسپولیس و سپاهان در اصفهان همین اتفاقات رخ می‌دهد.