جلیلوند با بیان اینکه دومین مسئله مشترک ایران و پاکستان، کشور افغانستان است، اظهار داشت: دو کشور نفوذ فراوانی در افغانستان دارند، توازن این دوقدرت در افغانستان، باید اجرایی شود تا کار به برخورد منافع کشیده نشود.

 

وی با اشاره به موقعیت سرزمینی پاکستان عنوان کرد: نکته دیگری که درباره پاکستان باید مورد توجه قرار بگیرد، وضعیتی است که  این کشور در خاورمیانه  دارد،  البته خیلی‌ها پاکستان را از ژئوپلتیکی جزو خاورمیانه حساب نمی‌کنند.

این استاد دانشگاه تاکید کرد: از زاویه دیگر، ایران رابط میان هند و پاکستان است. چون رابطه‌ آنها با هند معمولا دچار مشکل است، ایران بین این دو کشور موازنه ایجاد می‌کند تا با یکدیگر روابط بهتری داشته باشند. از زمان رژیم گذشته هم اینطور بوده است.

جلیلوند خاطرنشان کرد: مورد بعدی، مرز‌های مشترک طویل ایران و پاکستان است که در حدود هزار کیلومتر است. در مرزهای پاکستان به دلیل عدم نظارت‌های مستمر، گذر‌های مختلف برای عبور قاچاقچیان مختلف وجود دارد. به همین دلیل سفر نخست وزیر پاکستان به ایران، برای حل این معضل از اهمیت فراوانی برخوردار است

وی یادآور شد: از سوی دیگر باید شیعیان پاکستان را هم در نظر داشته باشیم. چند وقت اخیر تعدادی از شیعیان این کشور کشته شدند.

این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: اما نباید از نظر دور داشت که عربستان و آمریکا از متحدان اصلی پاکستان هستند. دیگر اینکه حضور جنبش‌های تندرو مانند طالبان در  پاکستان، نوعی تهدید امنیتی محسوب می‌شود. از این ابعاد که نگاه می‌کنیم، سفر عمران خان به ایران بسیار مهم است و رابطه ایران و پاکستان در آینده بر اساس همین سفر پی‌ریزی می‌شود.