به گزارش گروه اقتصاد ، محمدرضا مودودی با اشاره به اینکه چین کشور مهمی در مناسبات جهانی و نیز روابط اقتصادی با ایران دارد، اظهار کرد: بیش از پنج سال است که پروژه بینالمللی یک کمربند- یک جاده توسط کشور چین مطرح شده و در این راستا سرمایهگذاریهای گستردهای نیز صورت گرفته است.
مودودی افزود: کشور چین در طول سالهای اخیر با بیش از ۱۵۰ کشور و سازمان بین المللی بیشتر از ۱۷۰ توافق نامه همکاری در راستای کمربند و جاده امضا کرده است و در این میان میلیاردها دلار سرمایهگذاری انجام داده و در صدد افزایش متحدان بینالمللی خود است.
سرپرست سازمان توسعه تجارت با اشاره به نقش ایران در این پروژه گفت: از دیرباز و از زمانی که جاده ابریشم باستانی مطرح بوده و تجارت بین المللی از طریق این جاده استراتژیک صورت میگرفته، ایران نقش پر رنگی در این مسیر داشته و به دلیل موقعیت خاص و ژئواکونومیک ایران در این مسیر، در پروژه بزرگ یک کمربند- یک جاده نیز از ظرفیت بالایی برای نقش آفرینی برخوردار است.
وی به حضور چین در کنار ایران طی دوران مختلف و شرایط نامساعد بینالمللی اشاره کرد و تاکید کرد: سعی کشور چین همواره بر این بوده است که روابط خود را با ایران کمرنگ نکند و طبیعتا ایران باید این فرصت را مغتنم بداند و از این ظرفیت به گونهای استفاده کند که نقش کلیدی را در پروژه بین المللی یک کمربند- یک جاده داشته باشد، این مهم، نیازمند یک سری توافقات و تفاهمات جامع استراتژیک در سطح کلان بین رؤسای جمهور دو کشور است که توافق سال ۲۰۱۶ نیز در همین راستا صورت گرفته است.
مودودی با اشاره به اینکه در مقطعی از زمان، آمریکا به بهانه پایبند نبودن ایران به تعهدات بین المللی ما را تحریم کرده و امروز به دلیل پایبندی به تعهدات بین المللی دست به اعمال تحریم میزند، گفت: این یک طنز داخلی است که باید باعث تاسف جامعه جهانی باشد و به اعتقاد من، اگر ما بتوانیم در پروژه فراملیتی که چین تحت عنوان یک کمربند - یک جاده مطرح کرده است، سهم مطلوب خود را داشته باشیم و چین کشور ایران را به عنوان یکی از اصلیترین مسیرها انتخاب و در جهت تحقق آن سرمایهگذاری کند، از یک سو، سبب ایجاد پیوند استراتژیک با کشورهای عمده تجاری دنیا مخصوصاً چین خواهد شد و از سوی دیگر، ایران نیز به دلیل امکاناتی که دارد، از لحاظ هزینه جا به جایی و حمل و نقل میتواند کمهزینهترین و مقرون به صرفهترین مسیر را ایجاد کند، بنابراین، شرایط برد - برد برای طرفین به وجود میآید.
مودودی در تشریح زمینههای همکاریهای آتی ایران و چین در پروژه یک کمربند - یک جاده و چالشهای پیش رو اظهار داشت: ما باید راهبردهای خود را مبتنی بر ظرفیتهایی داخل کشور با کشورهای همسایه و مخصوصاً کشورهای استراتژیکی مثل چین و هند بازتعریف کنیم، هر دو کشور در کنار همسایگان برای ما مهم هستند، اما به طور خاص، درباره همکاری با کشور چین، این مسیر بار دیگر بعد از اتفاقاتی که این سالها براساس برجام و بعد از برجام رخ داد میتواند این مسیر برای همکاری هموارتر کند.
وی افزود: با توجه به اینکه کشور چین در برنامه بلندمدت خود قصد دارد ظرف پنج سال آینده حجم واردات خود را به ده تریلیون دلار برساند پیشنهاد مشخص ما این است که در ایران سرمایه گذاری کند و از محل سرمایهگذاری در ایران بتواند به خودش صادرات کند، به این معنی که دوباره پروژه خودش را با کمک توان و انرژی و تکنولوژی خودش بتواند تامین کند که در این صورت پیوند ایران با چین تقویت شده و چین نیز به عنوان یکی از اقتصادهای برتر دنیا میتواند این ظرفیت را در خدمت تولیدات داخلی خود قرار دهد.
سرپرست سازمان توسعه تجارت ایران ادامه داد: ایران با توجه به دارا بودن ظرفیت لازم برای تولید محصولات مختلف، وجود ذخایر نفتی و معدنی داخل کشور، دانش فنی جوانان ایرانی و استعدادها و پتانسیلهای منطقهای و همچنین برخی مواد اولیه یا محصولاتی که مورد نیاز چین است، میتواند برای بحث تولید مناسب باشد، بنابراین، فقط نباید به عنوان مسیر ترانزینی جاده ابرشم جدید به ایران نگاه کرد، بلکه ظرفیتهای سرمایه گذاری و ظرفیتهای همکاری دیگری هم که در این حوزه وجود دارد را باید در نظر گرفت.
مودودی پروژههایی که بتواند پیوندهای بین کشورها را عمیقتر کند را ارزشمند دانست و افزود: فارغ از اینکه در پس زمینه ذهن طراحان و فعالان این پروژهها چیست، میتوان آن را به عنوان فرصتی برای توسعه همکاریها و تقویت پیوندها توصیف کرد، گامهای کشور چین در این پروژه شاید ایجاد زیرساختهای لازم برای فروش محصولاتش باشد، اما قبول کنیم که وقتی پرچمداری مانند چین با ظرفیتهای قوی خود در پروژهای سرمایه گذاری انجام میدهد، برای کشورهای پیرامون خود نیز بسیار سودآور خواهد بود، چون آنها ناخواسته وارد یک زنجیره تولید جهانی و یک چرخه کلان اقتصادی بینالمللی میشوند که منافعش برای آنها بیشتر از هر نوع ضرر دیگری است، بر اساس این دیدگاه، چین بستری را فراهم میکند که زنجیرههای تولید در فراتر از مرزهای کشورش شکل بگیرند.
وی عنوان کرد: امروزه مبدأ بسیاری از محصولات را نمیتوان به آسانی شناسایی کرد، مثلاً قطعات یک دستگاه تلفن همراه شاید از کشورهای مختلفی در کنار هم استفاده شده باشند، به اعتقاد من، یک کمربند - یک جاده تجلی عینی همین اتفاق است که میتوانیم کشورهای مختلف را در عرصه تجارت به نوعی کنار هم بگذاریم که در نهایت یک خروجی موثر برای همه داشته باشد و همه از آن منتفع شوند.
سرپرست سازمان توسعه تجارت ایران در ادامه، هدف از بازدید نمایشگاه جین جیانگ را بررسی زمینههای همکاری در این منطقه و آشنایی با ظرفیتهای تکنولوژی و دانش چین عنوان کرد و در خصوص اهمیت همکاریهای ایران و چین برای تولیدکنندگان ایرانی گفت: چین پیش از هرچیز برای ایران باید یک الگو باشد که چطور توانسته با این حجم از جمعیت و این حجم از مشکلاتی که یک کشور میتواند به دلیل گستردگی جغرافیایی و پراکندگی جمعیت داشته باشد، به خوبی فرایند رشد را تجربه کند که تا امروز هم ادامه داشته و توانسته آن نقش باستانی با اهمیت خود را دوباره به دست آورد. از این منظر، چین میتواند برای ایران یک الگو باشد.
وی افزود: رابطه استاد و شاگردی بین ما و هر نوع تولید کننده بین المللی که نگاه جهانی دارد شکل میگیرد و باعث میشود که دانش و بینش ما قبل از تولیدمان تغییر کند، این پیشنیاز توسعه و صنعتی شدن کشور است که افراد با تجربه و رقابتپذیر در تجارت بین المللی و تولید بین المللی به ما بگویند که چگونه فکر میکنند و چگونه دنیا را میبینند تا با استفاده از نظرات آنها در این مسیر، به شکوفایی قابلیتهای خود برسیم.
مودودی در این راستا به نقش سازمان توسعه و تجارت برای کمک به تولیدکنندگان داخلی اشاره کرد و گفت: مهمترین وظیفه سازمان توسعه تجارت ایران، توانمندسازی و بینالمللی کردن بنگاهها است، اگر ما بتوانیم ارتباط مستقیم را بین فعالان اقتصادی خارجی و ایرانی برقرار کنیم و بتوانیم این نزدیکی را به گونهای پیش بریم که منجر به توانمند شدن و بین المللی شدن بنگاههای داخلی ما شود قطعاً به نتیجه دلخواه میرسیم.
وی ادامه داد: این تصور که توسعه تجارت صرفا فروش یک محصول در خارج است، اشتباه است، به اعتقاد من، سازمان توسعه و تجارت متولی فروش محصولات نیست بلکه متولی این است که ذهنیت و بینش صادراتی را به داخل کشور انتقال دهد، هدف ما از اعزام و پذیرش هیاتهای تجاری، برگزاری نمایشگاهها و رویدادهای مختلف و آموزش و اطلاع رسانی، توانمد شدن بنگاهها است که به این ترتیب، بنگاهها میتوانند با ورود به عرصۀ بینالمللی سهم خود را در بازارها ارتقا داده و از طریق سرمایهگذاری، اخذ نمایندگی یا عضویت در زنجیرۀ تولید جهانی نقش خود را ایفا کنند.