به گزارش خبرنگار گروه اقتصاد ، ایران یکی از کشورهای خشک و نیمه خشک جهان محسوب میشود به طوریکه بارندگی در آن کمتر از یک سوم متوسط جهانی است و توزیع بارش در نقاط مختلف آن تناسب ندارد.
از طرفی به دلیل تبخیر بالای آب در کشور و افزایش جمعیت در سالهای اخیر و در کنار آن تولید غذای بیشتر، سطح زیر کشت محصولات کشاورزی با رشد قابل توجهی روبرو شده است.
البته در کنار این شرایط مصرف آب کشاورزی و شرب نیز در کشور بیش از استانداردهای جهانی بوده و باتوجه به راندمان ۳۰ درصدی مصرف آب کشاورزی و پایین بودن بهره وری میزان مصرف آب تا حد زیادی بالا رفته است.
یکی دیگر از مشکلات پیش رو کشاورزی سنتی در کشور است که به واسطه این اقدام آب قابل توجهی صرف تولید محصولات کشاورزی میشود.
موضوع قابل تامل در کنار کشاورزی سنتی در کشور صادرات محصولات آب بر است که هر ساله در کنار ارزآوری قابل توجه باعث صادرات آب مجازی به کشورهای دیگر میشود.
ناگفته نماند که صادرات محصولات آب بر در سالهای اخیر به واسطه کمبود منابع آبی در کشور همواره مورد انتقاد کارشناسان بسیاری بوده، اما هم چنان در صدر صادرات محصولات کشاورزی قرار دارد.
این درحالی است که برخی کشورها با وجود دارا بودن منابع آبی مناسب از تولید محصولات کشاورزی آب بر خودداری میکنند و برای تامین نیاز خود ترجیحا واردات چنین محصولاتی را در دستور کار خود قرار میدهند.
همواره میزان بارشهای کشور یکی از مهمترین پارامترهای تاثیرگذار در رونق کشاورزی، تامین آب و برق کشور و همچنین افزایش ورودی سدها محسوب میشود.
گفتنی است در سالی که گذشت میزان بارشها نسبت به سال قبل با رشد حدود ۲۶۰ درصدی روبرو شد، اما این روند افزایشی بارشها تنها به جبران کسری سدها منجر شد و میتوان گفت که بحران آب هنوز هم در کشور پابرجاست.