شبکۀ فاضلاب یکی از مهم‌ترین زیرساخت‌های شهرهاست که هم از نظر سلامت و هم از نظر مدیریت منابعِ آب، واجد اهمیت است و در شهر‌های کشور‌های پیشرفتۀ جهان وجود دارد. ایرانیان از نخستین مردمانی بودند که در دوران باستان سیستم‌های فاضلاب داشتند. اما سقوط وضعیت اقتصادی ایران در قرن‌های اخیر باعث شد تا اثری از شبکۀ فاضلاب در شهر‌های ایران باقی نماند. در دوران پهلوی که سیستم‌های غربی تقلید می‌شدند، شبکۀ فاضلاب یک مسالۀ بسیار خصوصی بود و در میان ۳۵ میلیون نفر جمعیت کشور تنها ۲۸۰۰ شهروند دارای انشعاب فاضلاب بودند؛ این یعنی شبکۀ فاضلاب تقریبا وجود نداشت. بعد از انقلاب طرح توزیع انشعاب شبکۀ فاضلاب برای نخستین بار در سراسر کشور انجام شد و با تلاش مسئولین سرانجام تعداد انشعاب شبکۀ فاضلاب به بیش از ۴۸ میلیون رشته رسید.