به گزارش خبرنگار گروه ورزشی ، پرویز برومند در اواخر دهه هفتاد یکی از ستاره‌های استقلال بود. دروازه‌بان جسوری که چند سال در استقلال و تیم ملی خوش درخشید، اما برخی مسائل حاشیه‌ای این اجازه را نداد که بتواند در فوتبال به آن چیزی که می‌خواهد برسد. او در دربی ۴۶ در سال ۷۹ آن مشت معروف را به پایان رأفت زد و یک سال محرومیت را کشید. برومند پس از آن محرومیت دیگر نتوانست به سطح اول فوتبال بازگردد، اما همیشه به خاطر تعصبی که داشت، نزد هواداران استقلال محبوب است.

 

پرویز برومند در گفت‌وگوی نوروزی با خبرنگار گروه ورزشی ، صحبت‌هایی انجام داد که متن کامل آن را در زیر می‌خوانید:

تمرینانم را به صورت انفرادی در باشگاه ورزشی انجام می‌دهم و یک تیم دسته سومی دره ۹۸ را داریم که فکر کنم چند بار اسمش را شنیده‌اید.

این مسائل برایم اهمیتی ندارد. من چند سال در تیم ملی بودم، اما هواداران همچنان روی آن مسئله زوم می‌کنند. بعد از اینکه از فوتبال کنار کشیدم، به ورزشگاه نمی‌رفتم، اما چند ماه پیش باشگاه از من درخواست کرد به ورزشگاه بروم و متوجه شدم که از من قرار است تقدیر کنند. همین که به پیشکسوتانی، چون من توجه شد، جای امیدواری است.

شاید این جمله کلیشه‌ای باشد، اما برای فوتبالیست‌ها دو بار مرگ وجود دارد، یک‌بار وقتی که فوتبال را کنار می‌گذارند یک بار هم که مرگ سراغ‌شان می‌آید. کنار گذاشتن فوتبال، اتفاق خیلی بدی است. اینجا باشگاه باید حواسش به پیشکسوتانش به خصوص پست دروازه‌بانی باشد. من با ناراحتی از استقلال رفتم، چون دوست داشتم آن مقطع بیشتر حواس‌شان به من می‌شد.

به گفته خیلی‌ها به حق واقعی خودم نرسیدم. اگر مصدومیت‌ها، محرومیت‌ها و اتفاقاتی بوجود نمی‌آمد، خیلی اتفاقات بهتری برایم می‌افتاد و رکورد بازی‌های ملی برای من می‌شد. شاید اگر مصدوم و محروم نمی‌شدم، تا همین چند سال پیش دروازه‌بانی می‌کردم.

من با مصدومیت از استقلال جدا شدم. دوست داشتم به بعد فوتبالم بیشتر رسیدگی می‌کردند. خیلی از پیشکسوتان هستند که بعد فوتبال‌شان نابود می‌شوند. روز‌های سختی را پس از جدایی از استقلال گذراندم.

استقلال سال را به خوبی تمام کرد، چون به نزدیکی صدر جدول رسید. شرایط تیم بهتر از نیم فصل اول شده و امیدوارم در ادامه با توجه به بازیکنانی که دارد، بتواند در پایان فصل قهرمان شود.