گروه فرهنگی میزان ، در کتاب انسان آسمان در رابطه با امام علی علیه السلام از زبان امام موسی صدر می خوانیم:

امیر المومنان(ع) این گونه خلق شد واین گونه رسالت خود را ادا کرد.میلادش در کعبه وشهادتش در مسجد بود. زندگی او سرشار بود از فعالیت وخیر وتلاش وفضیلت ، وما هرچه بگوییم نمی توانیم گوشه ای از عظمت او را بیان کنیم. چه بگوییم درباره ی مردی که به گفته ی ابن ابی الحدید،دوستانش از ترس،فضایل او را پنهان کردند ودشمنانش از روی حسد.

امیرمومنان (ع) در هربابی مناقب وفضایلی دارد که وصف ناشدنی است. در مورد علم حضرت ،حدیث پیامبر را شنیده ایم:« انا مدینه العلم وعلی بابها» ؛من شهر علمم وعلی دروازه ی آن است. درباب عدالت وپایداری وقضاوت عادلانه اش، پیامبر(ص) می فرماید داناترین شما در قضاوت علی است وفرموده است که من ترازوی اعمالم  وعلی شاهین آن ترازوهاست. در زمینه ی حکمت، خطبه ها وتعالیم او سرشار است از فضیلت وعلم؛ در باب شجاعت او سخن بسیار است.در باب وجود وکرم او، دشمنش می گوید اگر دو خانه داشته باشد ، یکی پر از طلا و دیگری پر از کاه ، طلاها را پیش از کاه ها  در راه خدا بذل می کند.

انسان وقتی در مقابل عظمت امیرالمومنان(ع) قرار می گیرد. از تحیر نمی داند چه بگوید ،یکی از خلفای معاصر حضرت می گوید: اگر آب دریاها مرکب شود ودرختان قلم وانسان ها نویسنده وجنیان حسابگر، فضایل تو را، ای ابو الحسن نمی توانند به شمار آورند.