ریحانه مولوی از نویسندگانی است که در داستاننویسی آثار قابل توجهی را به نگارش در آورده است. وی در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی در نگارش داستانی ویژه کودکان که با عنوان «اشکهای عروسک پارچهای» چاپ شد، به خاطرهای اشاره کرده است که میخوانید.
میزان-«اشکهای پارچهای عروسکم» برای چه قشری نوشته شده؟
این کتاب را برای کودکان نوشتهام که از سوی نشر شاهد هم به چاپ رسید. به عنوان اثر اول کتاب کودک در یازدهمین دوره مسابقات دفاع مقدس شناخته شد.
میزان-این کتاب چطور نوشته شد؟
این داستان بر اساس یک خاطره از زندگی شهید صیاد شیرازی نوشته شده است.
میزان-آیا در این کتاب به این نکته هم اشاره شد؟
در بازنویسی اول به نام شهید صیاد شیرازی اشاره نکردم، ولی در بازنویسی دوم به این نکته توجه شد اگرچه در چاپ نسخه بازنویسی شده اول منتشر شد که اسم شهید هم نیامده است. با این حال کتاب توانست مقام اول یازدهمین دوره مسابقات دفاع مقدس را کسب کند.
میزان-در این کتاب از تصویرگری هم استفاده شد؟
بله، این کتاب، اثری ویژه کودک است و رویا بیژنی تصویرگری آن را انجام داده است.
میزان-«اشکهای پارچهای عروسکم» به چه چیزی اشاره دارد؟
این داستان برشی از خاطره شهید صیاد شیرازی است. این خاطره مربوط به اولین فیش حقوقی صیاد شیرازی بعد از شهادت است. همسر شهید تعریف میکرد که وقتی اولین فیش حقوقی به دستمان رسید متوجه شدیم که مبلغ واریزی خیلی بیشتر از آن چیزی بود که طی ماههای قبل روی آن فکر یا برنامهریزی میکردیم. در مراسم چهلم شهید عدهای به منزل ما آمدند که آنها را نمیشناختیم با پرس و جو متوجه شدیم که این افراد کسانی بودند که هر ماه شهید صیاد شیرازی به آنها کمک میکرده است.
میزان-آیا این موضوع مناسب برای مخاطب کودک است؟
این طرح را نشر شاهد به من ارائه کرد و من هم بر همین اساس آن را نوشتم. تاکید ناشر هم بر این بود که داستان کودک باشد.
میزان-چطور چنین خاطرهای را به داستان کودک تبدیل کردید؟
من از زبان کودکی که خانوادهاش از سوی شهید صیاد شیرازی مورد حمایت قرار گرفته بود، کتاب را نوشتم. این دختر بچهای شش یا هفت ساله است که با زبان کودکانه اتفاقات را روایت میکند.
میزان-عنوان کتاب بر چه اساسی انتخاب شد؟
نام کتاب طبق حس و حال راوی انتخاب شده است. دختر هفت ساله عروسکی دارد که مادرش با پارچه برایش درست کرده وهنوز لب و دهان ندارد.
میزان-از نگارش این کتاب با چه بازخوردهایی مواجه شدید؟
بازخوردها نسبت به این کتاب در سالی که چاپ شد، بسیار خوب بود اگرچه به چاپ دوم نرسید. شاید دلیل این امر این بود که کتاب بخاطر سفارشی بودن از سوی ناشر، مورد توجه قرار نگرفت.
از آنجا که کتاب بر اساس خاطره مستند بود، تاکیدم روی آموزش نبود یعنی شخصیت محوری داستان باید شهید صیاد شیرازی میبود که اسم وی هم در بازنویسی به اشتباه حذف شد.