به گزارش گروه جامعه در یادداشت سردار " احمد نوریان " آمده است؛ در فرهنگ ما آغاز سال جدید، با بهار و نو شدن طبیعت بهعنوان جلوهای از رحمت و محبت خداوند متعال، همراه شده است.
هرساله با فرارسیدن فصل بهار، سیمای طبیعت باطراوت و شاداب شده و حیات دوباره مییابد؛ برای دلهای بیدار، چنین تحول و نو شدنی، سرشار از پند و عبرت و تصویری زیبا از جمال پروردگار میباشد؛ همانطورکه پیامبر رحمت (ص) فرمودند: «آن کسیکه با تغییر دنیا از وضعی به وضع دیگر آگاه نشود، از غافلترین مردمان است.»
فصل تازهشدن طبیعت از منظر دیگر، هشداری برای اشرف مخلوقات است که از طبیعت و دیگر مخلوقات الهی عقب نماند؛ زیرا وجود هر یک از ما، مستعد تغییر و حرکت بهسوی کمال است؛ البته شرطش این است که اراده خود را با اراده خداوند و نظم حاکم بر نظام هستی، همراه سازیم؛ درنتیجه همسو با طبیعت، متحول، تازه و بانشاط خواهیم شد.
بهنظر میرسد هیچ امری در عالم هستی، مهمتر از نظم نباشد؛ زیرا هم از سنتهای تغییرناپذیر خداوند میباشد و هم عدالت در آن مستتر است.
در قرآن مجید به دو نوع از نظم اشاره شده است؛ یکی نظم تکوینی یا طبیعی که بر نظام هستی به غیر از انس و جن حاکم بوده و تمام پدیدهها و آفرینشهای الهی اعم از جابهجایی فصول، شب و روز، منابع طبیعی، وجود کوهها و دریاها، کواکب، کائنات و... از آن تبعیت میکنند و هیچ اختیاری از خود در پذیرش یا عدم پذیرش آن ندارند؛ اما نوع دوم نظم که به آن تشریعی گفته میشود، همان برنامه و قوانین الهی است که خداوند برای زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی انسان پیشبینی کرده است که اطاعت از آن برای ما انسانها، تغییر و تحول در مسیر سعادت و کمال را بهدنبال خواهد داشت و در مقابل، بیاعتنایی به آن، حاصلی جز هرجومرج، تباهی و فساد برای بشریت، نخواهد داشت.
بزرگان و رهبران دینی ما، به اشکال مختلف بر اهمیت و ضرورت رعایت نظم و قوانین الهی و آثار و تبعات آن تأکید کردهاند؛ بهطوریکه راز ماندگاری، نشاط، سلامت، پیشرفت و تعالی هر انسانی، در هماهنگشدن با نظام خلقت است.
طلیعه بهار امسال، قرین با میلاد پرخیروبرکت امیرمؤمنان حضرت علی (ع) است که امیدواریم نوید سالی سرشار از موفقیت و پیروزی برای اسلام و مسلمین باشد. مولای متقیان (ع)، مکررا بر ضرورت رعایت نظم تأکید دارند و در آخرین سفارش خطاب به امام حسن (ع) و امام حسین (ع) میفرمایند: «خانواده و فرزندانم را به تقوای الهی و نظم در زندگی و کارها سفارش میکنم.»
همه ما برای زندگی بهتر و ساختن جامعهای سعادتمند، راهی جز التزام به قانون و رعایت ضوابط و مقررات نداریم؛ لذا تصور جامعهای منهای قانون، تقریبا امری محال و غیرممکن است. برای داشتن نظام و جامعهای بانشاط، بالنده، پویا، انقلابی، مقتدر و قدرتمند، تشویق و ترغیب یکایک افراد جامعه (اعم از مردم و مسئولان) به پایبندی و التزام عملی به قانون، امری واجب و ضرورتی غیرقابلانکار است.
شفافیت در قوانین، آگاهسازی و آشنایی عموم مردم بهویژه نسل جوان با حقوق و تکالیف آنها، موضوع بسیار بااهمیتی است که میبایستی به آن پرداخته شود تا مسلطنبودن به قوانین، موجب ارتکاب جرم و بزه نشود؛ البته بهدلیل افزایش شتاب و عمق تغییرات اجتماعی، توسعه فضای مجازی، رشد تکنولوژی، توسعه شهرنشینی و پیچیدهترشدن ابعاد مختلف زندگی، از یکطرف با خلأهایی در قوانین مواجه هستیم و ازسوی دیگر، برخی از قوانین در پیشگیری از تکرار جرم، اثربخشی لازم را ندارد که در این خصوص، انتظار میرود مجلس شورای اسلامی، دولت و قوه قضائیه، با آسیبشناسی قوانین موجود و وضع قوانین روزآمد و پیشگیرانه، به پلیس در صیانت از نظم، امنیت، جان، مال و ناموس مردم، کمک نمایند.