به گزارش گروه بین الملل ، پس از گذشت سه سال و نیم از پیشنهاد «عادل الجبیر» وزیر خارجه پیشین عربستان سعودی به «بشار اسد» رئیس جمهور سوریه برای انتخاب یکی از دو راه سخت یا آسان ترک سوریه، نه تنها زمان این انتخاب فرا نرسید بلکه کشور‌های عربی و غربی مجبور به پذیرش واقعیت حضور اسد در سوریه شدند.

به گزارش امریکن کانزرویتیو، از زمانی که الجبیر انتخاب یکی از دو راه سخت یا آسان ترک سوریه برای اسد را مطرح کرد، ریاض، ابوظبی، واشنگتن، لندن و دیگر کشور‌های سرمایه دار غربی پول، تسلیحات، منابع و حمایت سیاسی خود را در اختیار آنچه معارضان سوری خوانده می‎شدند قرار دادند. اما نه تنها بشار اسد همچنان در قدرت باقی ماند بلکه دشمنانش را نیز از بین برد.

چالش جدید کشور‌های عربی و غربی که بر شکست اسد شرط بندی کرده بودند، نحوه برخورد و تعامل با دولتی است که با تمام قوا در راستای شکستش تلاش کرده بودند.

بازگشایی سفارتخانه در سوریه توسط کشور‌های عربی به ویژه این که امارات به عنوان متحد اصلی عربستان آغازگر این راه بود، فصل جدیدی در روابط این کشور‌ها با سوریه را باز کرده است. هرچند دلیل این اقدام به ادعای «انور قرقاش» وزیر خارجه امارات جلوگیری از نفوذ ایران، روسیه و ترکیه در جهان عرب باشد. ضمن این که چشم انداز روشنی از به رسمیت شناختن پیروزی دولت سوریه در نبرد با تروریسم حدودا هشت ساله این کشور نیز قابل مشاهده است. بغداد و امان پست‌های مرزی خود در مرز مشترک با سوریه را بازگشایی کرده و مسیر‌های تجاری مهمی را که در جریان جنگ بسته شده بودند، بازگشایی کردند.

اما اروپایی‌ها همچنان سردرگم هستند. انگلیس، فرانسه و آلمان همچنان در برابر تغییر سیاست‌های فعلی اتحادیه اروپا در قبال سوریه مقاومت می‌کنند. در حالی که برخی از کشور‌های غربی حاضر به چشم پوشیدن از قطعنامه ۲۲۵۴ شورای امنیت سازمان ملل مبنی بر ایجاد فرآیند گذار سیاسی سوریه براساس انتخاباتی تحت نظارت بین المللی نیستند، برخی دیگر این قطعنامه را جسم بی جانی می‌بینند.

 

دسته‌ای از کشور‌های اروپایی با دولت‌هایی مانند ایتالیا، لهستان، اتریش و مجارستان بیشتر از آن که نگران حضور یا حذف اسد در سوریه باشند، نگران بازگشت پناهندگان به سوریه هستند.