رأفت عبارت است از حالتی نورانی در قلب که انگیزه‌ی کار‌های خیر، اخلاق و برخورد خوب با مردم، پاکی زبان، زیادتی حیا و پرهیز از گناهان الهی را درانسان ایجاد می‌نماید و ضد آن قساوت است که حالتی ظلمانی در قلب است که انسان را به رفتار‌ها و اخلاق بد دعوت می‌کند و بدزبانی، بی حیایی، آزار خلق خدا، پرده دری و انواع گناهان را به دنبال دارد. این عبارات از شرح ملاصالح مازندرانی بر اصول کافی جلد ۱، صفحه ۲۹۱ گرفته شده است.