برخی معتقد به این مطلب هستند، اما اغلب علما معتقدند این روایت مربوط به نائب خاصّ است؛ یعنی مربوط به کسی است که هر زمان اراده نماید با ایشان ملاقات کند، نه کسی که با خواست ومشیّت امام موفق به زیارت ایشان شود. در زمینه‌ی این مطلب می‌توانید به باب هشتم کتاب " نجم الثاقب" مراجعه نمایید.

*چند سوال از شما داشتم: لطفا در مورد حدیث "علماءُ امّتی افضَلُ من انبیاء بنی اسرائیل" توضیح فرمایید. آیا مقامات هیچ ولیی از اولیاء خدا مثل آیت الله سید علی قاضی به مقام انبیایی که فقط بر خانواده‌ی خود، پیامبر بوده‌اند نمی‌رسد؟ اشخاصی مانند حضرت عباس (ع) و حضرت زینب (س) از نظر مقام نسبت به انبیا چگونه‌اند؟

در گذشته نیز این حدیث را جست‌وجو کرده و تا به حال آن را نیافته‌ام، آنچه یافته‌ام این روایت است که:" علما امتی کأنبیاءِ بنی اسرائیل" در حالی که ظاهرا این روایت نیز سند صحیحی نداشته است، و به فرض صحت سند هم به این معناست که عمل و وظیفه‌ی علما در این امت مانند انبیای بین اسرائیل است نه رسولان! رسولان مأمورند پیام آسمانی را به مردم برسانند و به همراه خود معجزه نیز دارند، اما انبیا مامور رساندن پیام نیستند و فقط اگر مردم به آن‌ها مراجعه نمایند راه و چاه را به آن‌ها نشان می‌دهند که این وظیفه‌ی اصلی علمای اسلام است.

بهتر است که درمقامات اولیاء خداوند دخالت نکنیم؛ زیرا اگر کم و زیاد بگوییم مسئول خواهیم بود. چه لزومی دارد که ما بدانیم مرحوم آیت الله قاضی بالاتر است یا پایین‌تر و بزرگانی امثال حضرت ابوالفضل (ع) در چه جایگاهی در مقایسه با انبیاء الهی هستند. این مقایسه وظیفه‌ی ما و در حد فهم و عقل ما نیست و این کار فقط از ائمه‌ی اطهار برمی‌آید؛ پس در این زمینه سکوت بهتر است.