به گزارش خبرنگار گروه ورزشی ، تیم ملی بوکس ایران قرار است اواخر فروردین ماه برای حضور در رقابتهای قهرمانی آسیا راهی کشور تایلند شود و در این مدت کادر فنی تیم ملی بوکس به هر نحو ممکن در پی شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت در این رقابتها بود. از یک سو مصاحبههای مربیان تیم ملی و تدارکاتی قلمداد کردن این رقابتها فرار رو به جلو بود و حالا هم اکبر احدی سرمربی تیم ملی اعلام کرده که به احتمال فراوان تیم امید را به این رقابتها اعزام میکند!
اگر هدف کادرفنی تیم ملی بوکس به معنای واقعی جوانگرایی باشد، این حرکت احدی جای تقدیر دارد، اما سرمربی تیم ملی بوکس باید بداند ریسک کردن، هزینه دارد و اگر این تیم در قهرمانی آسیا نتیجه نگرفت، دیگر قرار نیست با برگزاری یک نشست خبری و عذرخواهی همه چیز فراموش شود.
اگر بوکس ایران پس از حضور در چندین تورنمنت تدارکاتی نتواند در قهرمانی آسیا نتیجه بگیرد، پس کی قرار است این تیم به مدال برسد؟
موضوع دیگر اینکه بوکسورهایی مثل امید احمدیصفا، سجاد محمدپور، سجاد کاظمزاده، شاهین موسوی و ایمان رمضانپور چند سالی است که در تیم ملی حضور دارند و در عین جوانی، به پختگی لازم رسیدند. با این وجود چه دلیلی دارد این نفرات به قهرمانی آسیا اعزام نشوند تا برای بوکس ایران مدالآوری کنند؟ چرا باید انگیزه این بوکسورها که هیچکدام بیش از ۲۵ سال سن ندارند کشته شود؟
در این میان دو ابهام بزرگ وجود دارد. اول اینکه اگر قرار است تیم امید به قهرمانی آسیا اعزام شود چرا بوکسوری مثل امید احمدیصفا در تکاپو برای کاهش وزن است تا باز هم در ۴۹ کیلوگرم مبارزه کند؟ چه کسی قرار است در ۶۹ کیلوگرم جانشین سجاد کاظمزاده آماده شود؟ و نکته دوم اینکه سرمربی تیم ملی بوکس تا چه زمانی قصد دارد با استفاده از این حربه قدیمی برای خود و دوستانش زمان بخرد؟
آنچه مسلم است با توجه به امکاناتی که حسین ثوری رئیس جوان و موفق فدراسیون برای تیم ملی فراهم کرده، این تیم باید قهرمانی آسیا نتیجه بگیرد و در غیر این صورت دیگر زمان بازنگری در عملکرد کادر فنی تیم ملی فرا خواهد رسید.