به گزارش گروه بین‌الملل ،  از منظر صف آرایی سیاسی باید اشاره داشت که مهم‌ترین جریان‌های رقیب اشرف غنی، مجاهدین و چپی‌های سابق هستند که رایزنی و نشست‌های متعددی را با هدف ایجاد ائتلاف سیاسی در انتخابات ریاست جمهوری برگزار کرده‎اند؛ دو جریانی که علیرغم اختلافات عمیق ایدئولوژیک ریشه دار دارای تجربه حکومت داری و شناخت محلی گسترده از افغانستان هستند.

منتقدان غنی ضمن متهم ساختن وی به "انحصار قدرت" بر این باورند که شکاف‌های قومی در دوره حکومت وی عمق بیشتری یافته است. از سوی دیگر مخالفان دولت افغانستان شامل چپی‌ها و مجاهدین که اقدام به تشکیل ائتلاف بزرگ ملی افغانستان کرده‎اند، موفق شدند احزاب بزرگ سیاسی و شماری از شورا‌های مردمی را با خود همراه سازند. در صورتی که غنی نتواند انسجام احزاب و حامیان خود را حفظ کند، شانس اندکی برای رقابت با جریان اپوزیسیون خواهد داشت.

 

در مجموع باید گفت که غنی با به حاشیه راندن بسیاری از شخصیت‎های بانفوذ سیاسی و قومی در چند سال گذشته، پشتوانه رای خود را به شدت از دست داده است. البته باید توجه داشت که رقبایش کار آسانی را در پیش نخواهند داشت چرا که وی توانسته در چند سال اخیر تسلط خود بر ساختار سیاسی کشور را مستحکم و افراد نزدیک به خود را در سطوح مختلف به کار بگیرد.

 

بیشتر بخوانید: اشرف غنی و عبدالله عبدالله نامزد انتخابات ریاست جمهوری افغانستان شدند

عبدالله عبدالله نیز اگرچه بسیاری از مهره‌های اصلی هم حزبی خود را از دست داده است، اما بدنه اصلی حزب را همراه خود دارد. او که در سه دوره گذشته بازنده انتخابات بوده، در این دور موفق شد قوی‌ترین ائتلاف انتخاباتی را در میان کاندیدا‌های دیگر تشکیل دهد. حمایت احزاب وحدت اسلامی، جنبش ملی و جمعیت اسلامی از عبدالله، رقابت با وی را برای رقبایش دشوارتر کرده است.

 

 

محمد حنیف اتمر دیگر شانس اصلی انتخابات که در پیروزی دور اول اشرف غنی نقش کلیدی داشت، امروز به رقیب اصلی وی تبدیل شده است. این سیاستمدار کاریزماتیک که برخلاف عبدالله و غنی دارای پشتوانه مردمی قوی است، توانسته در دوران ریاست خود بر شورای امنیت ملی شبکه وسیعی را سازمان دهد.

 

 

اختلاف اتمر و غنی در پی بازگشت جنرال دوستم به کابل و تلاش اشرف غنی برای کسب حمایت اقوام ازبک در انتخابات ریاست جمهوری بالا گرفته و این گمانه را تقویت کرد که غنی برای اتمر اهمیتی قائل نیست و تلاش دارد با کسب رضایت دوستم بار دیگر با آرای قوم ازبک به ریاست جمهوری برسد. با توجه به وزن کشور‌های غربی در فرآِیند و نتیجه انتخابات افغانستان و روابط عمیق و دوستانه اتمر با برخی از کشور‌های مطرح غربی، باید شانس بیشتری برای اتمر برای پیروزی در انتخابات قائل شد.

 

 

نتایج انتخابات هر چه باشد، مشارکت سیاسی مردم افغانستان در تعیین سرنوشت خود می‌تواند نقطه عطفی در روند تحولات سیاسی کشوری باشد که سال‌ها رنج جنگ و خونریزی را متحمل شده است. نگرانی از تحرکات ناامن کننده طالبان برای ایجاد ممانعت برسر راه برگزاری انتخابات، بی اعتمادی عمومی به صحت نتایج انتخابات، مداخله آمریکا در روند و نتیجه انتخابات عمده‌ترین موضوعاتی هستند که می‌توانند حرکت مردم افغانستان به سوی تعیین سرنوشت خود را به چالش بکشند.