به گزارش گروه فضای مجازی ، بعضی دختر و پسرها بعد از آشنایی با یکدیگر در دانشگاه، پارک یا در شبکههای اجتماعی، احساس میکنند که شریک زندگی شان را پیدا کرده اند و فقط باید برای آشنایی، مدتی با هم باشند تا از درست بودن انتخاب شان مطمئن شوند. معمولا هم در این مواقع بدون اطلاع خانواده ها، تصمیم به طولانی کردن آشنایی شان میگیرند. آشنایی که معمولا برایشان گران تمام میشود و دردسرهای زیادی ایجاد میکند و به ازدواجی موفق ختم نمیشود. دختر و پسرها باید بدانند که این روابط به هیچ وجه توصیه نمیشود، اما در این بین، پنج نباید وجود دارد که خانمان سوزتر محسوب میشود و آینده شان را به شدت تهدید میکند.
۱. آشنایی مجازی
این نوع ازدواج، این روزها بیشتر از گذشته در بین جوانان رواج یافته است. شبکه مجازی شاید راهی برای شروع آشنایی باشد و البته که راه خوبی نیست و مهمتر این که به طور قطع برای شناخت کامل افراد کافی نیست. شما در شبکههای مجازی میتوانید وجههای از خود را به نمایش بگذارید که دوست دارید و جنبههای ناخوشایند زندگی تان را پنهان کنید. در حالی که برای ازدواج مهم است که فرد با همه جنبههای زندگی شما آشنا شود. در شبکههای مجازی آن چه رایج است در میان گذاشتن لحظات شاد زندگی با بقیه است، ولی برای ازدواج شما نیاز دارید که بدانید فرد مد نظرتان در مواقع خشم چه میکند؟، غم را چه طور بروز میدهد؟ و .... البته میتوان از شبکههای مجازی برای شناخت جنبههایی از شخصیت افراد استفاده کرد مثلا این که چقدر از وقت او در فضای مجازی میگذرد؟ چه نوع دوستانی دارد و چه صفحههایی را دنبال میکند، ولی برای شناخت کافی قطعا ابزار کافی و جامعی نیست.
۲. آشنایی از راه دور
انگیزه بسیاری از دختر و پسرها در آشناییهای قبل از ازدواج، مهاجرت، فرار از موقعیت خانواده، نیاز عاطفی و مسائلی از این قبیل است. همان طور که میدانید اگر این آشناییها به ازدواج ختم شود، بسیار پر خطر محسوب میشود به خصوص اگر بدون ملاقات حضوری خانوادهها و تحقیقات انجام گیرد. در آشناییهای راه دور، فرد بیشتر با تصویری که از طرف مقابل در ذهن خود دارد تصمیم به ازدواج میگیرد نه با واقعیت او. در صورتی که اگر قرار باشد، فرد بعد از ازدواج به کشور یا شهر دیگری منتقل شود و آنجا زندگی کند، بسیار مهم است که محل زندگی آینده خود را از نزدیک ببیند و با فرهنگ آن منطقه آشنا شود. در غیر این صورت شانس سازگاری با محیط جدید پایین میآید. جدا از این مساله، ازدواج به خودی خود یک مرحله مهم در زندگی است که سازگاری بالایی میطلبد. افراد بعد از ازدواج دچار استرس مثبت میشوند و اینکه این مسئله را با مهاجرت همزمان کنیم، شانس سازگاری را در هر دو انتخاب پایین میآورد و بیشتر احتمال دارد که شاهد ازدواجی ناموفق باشیم.
۳. پنهان کاری
این مسئله خیلی وقتها درباره بیماری جسمی یا بیماریهای اعصاب یا حتی رازهای خانوادگی اتفاق میافتد. برای مثال فرد بیماری جسمی دارد مثل دیابت یا بیماری روانی مانند وسواس و از طرف مقابل یا خواستگارش پنهان میکند، چون نمیخواهد او را از دست بدهد یا تصور میکند که بیماری در زندگی مشترک شان تاثیری ندارد. باید دانست که بیماریهای مزمن برای خانواده هم فشار مالی و هم روانی ایجاد میکند.
۴. رابطه خارج از چارچوب ازدواج
اقدام به برقراری رابطه جنسی پیش از ازدواج منجر به وابستگی عاطفی میشود و این مسئله تصمیم گیری را در سایه احساسات قرار میدهد. این مسئله مانع تصمیم گیری آگاهانه است و باعث میشود فرد واقعیات را ندیده یا آنها را دست کم بگیرد و معمولا دختران را در جامعه ما در موقعیت قربانی قرار میدهد. تحقیقات نشان میدهد که برای بسیاری از دخترانی که این نوع رابطه را قبل از ازدواج شان تجربه میکنند به دلیل نبود امنیت روانی در رابطهای که تعهد در آن وجود ندارد، این رابطه تجربه چندان خوشایندی نیست و میتواند عامل آن باشد که فرد بعد از ازدواج هم در معرض اختلالهایی مانند بی میلی جنسی قرار گیرد.
۵. آشنایی بدون آمادگی برای ازدواج
یک نکته بسیار مهم که معمولا در تصمیم گیری برای ازدواج مورد غفلت قرار میگیرد، این مسئله است که چقدر من آمادگی دارم از لحاظ عاطفی از خانواده خودم مستقل بشوم؟ بعضی دختر و پسرها بدون داشتن پیش نیازهای لازم برای ازدواج فقط برای رفع نیازهای عاطفی وارد رابطه و آشنایی با جنس مخالف میشوند. مشخص است که در چنین مواقعی، دختر و پسر به ازدواج با یکدیگر نخواهند رسید و مشکلات روانی زیادی برای شان ایجاد خواهد شد.