به گزارش گروه جامعه ، یک کارشناس میراث فرهنگی در گفتگو با خبرنگار گروه جامعه ، گفت: ایرانیان باستان معتقد بودند که در ایام نوروز ارواح درگذشتگان‌شان از آسمان به زمین و خانه هایشان باز می‌گردند. از این رو پهن کردن سفره رنگارنگ باعث می‌شد که درگشتگان از پذیرایی، صفا و پاکیزگی بازماندگان آسوده خاطر شده و به آنان در سال جدید برکت دهند. این مراسم توجیهی برای پهن کردن سفره هفت سین بود.

شاید بپرسید که چرا هفت سین؟

در زمان ساسانیان قاب‌های زیبای نقش دار و گرانبهایی از جنس کائولین و فلز از چین به ایران آورده می‌شد که ظروف چینی و به گویشی دیگر سینی نام گرفت. به این ترتیب ایرانیان برای تمایز ظروفی که از چین آورده می‌شد، به آن‌هایی که از فلز بود سینی و آن‌هایی که از جنس کائولین بود چینی می‌گفتند. به نظر می‌رسد که در آیین نوروزی از این ظروف زیبا برای چیدن سفره عید بهره می‌بردند و آن را هفت قاب یا هفت سینی می‌نامیدند که بعد‌ها حرف‌ی حذف شد و هفت سین رواج یافت. البته امروزه هنوز در برخی از روستا‌ها همان تلفظ هفت سینی را می‌گویند. عدد هفت نیز به منظور مقدس بودنش در نظر گرفته شده است.

سین‌هایی که در این سفره قرار می‌گیرند هر کدام نشان و نماد خاصی دارند.

سبزه به نشانه فرشته اریبهشت بوده و نماد آب‌های پاک می‌باشد که به منظور سرسبزی زندگی بر سر سفره قرار می‌گیرد.

سمنو نشانه فرشته شهریور است و نماد برکت است.

سنجد نشانه فرشته خرداد است و نماد دلبستگی، عشق و محبت است.

سیر نشانه اهورامزداست و نماد مبارزه با زشتی و پلیدی می‌باشد. همچنین به روایتی نماد شفا و سلامتی است.

سیب نشانه فرشته سپندارمزد (فرشته زن) است و نماد بارداری و پرستاری و به روایتی نماد زیبایی و تن درستی است.

سماق نشانه فرشته بهمن و نماد باران است. سماق همچنین نماد عشق، صبر و بردباری هم هست.

سرکه نشانه فرشته امرداد و نماد جاودانگی و صبر است. سرکه همچنین نماد پذیرش ناملایمات، رضا و تسلیم نیز هست.

همچنین امروزه مردم سین‌های دیگری را نیز بر سر سفره قرار می‌دهند که نادرست هستند، ولی قرار دادن آن‌ها به منظور تزئین بلامانع است. برای مثال می‌توان به سکه اشاره کرد که مردم به اشتباه برای نماد رزق و روزی بر سر سفره می‌گذارند، ولی از آنجاییکه سکه یک کلمه عربی است و ریشه فارسی آن چکه می‌باشد و از طرفی ریشه گیاهی ندارد، گذاشتن آن به عنوان یک سین صحیح نیست.