به گزارش گروه فضای مجازی ، چهارشنبه سوری یکی از جشن های ایرانی است که در شب آخرین چهارشنبهٔ سال (سه شنبه شب) برگزار می شود.چهارشنبه سوری جشنی نیست که وابسته به دین یا قومیت افراد باشد و در میان عموم ایرانیان رواج دارد. اما هر یک از اقوام این جشن را به شیوه‌ای خاص برگزار می‌کنند.

طبق یک اعتقاد دیرینه، مردم آذربایجان چهارشنبه‌ی ماه آخر سال را طبق عناصر چهارگانه‌ی آب، باد، خاک و آتش نام گذاری می‌کنند و این چهار عنصر موثر در حیات بشر در باور‌های مردم این خطه ریشه دوانده است.

در آستانه‌ی سال نو و چهارشنبه سوری، مردم این خطه اقلام خاصی را به عنوان نماد می‌خرند و جارو، اسپند، شانه و آیینه‌ی چوبی از جمله‌ی خریدهاست که به دلیل خوش یمنی، مورد توجه قرار گرفته است.

مردمان آذربایجان با افروختن آتش و پریدن از روی آن بر این باور هستند که سرخی آتش، همواره شعله‌ی زندگی آنان را در سال نو فروزان و گرم نگه می‌دارد و هر کس با پرش از روی آتش، نیت و آرزویی را در دل می‌پروراند.

تبریزی‌ها در شب چهارشنبه سوری به روی هم آب یا گلاب می‌پاشند و معتقدند آب پاشیدن، زندگی را با سعادت قرین می‌کند. از دیگر رسوم ضروری این شب، فرستادن خُنچه از منزل داماد به منزل عروس است. در این خنچه معمولاً میوه، شیرینی، گلدان‌های پرگل، ماهی و خلعت (پارچه) برای خانواده عروس و خود عروس گذارده می‌شود. دختران دم بخت تبریزی هنگام پریدن از روی آتش می‌خوانند:

“بختم آچیل چهارشنبه” یعنی: چهارشنبه! بختم را بازکن.
زنان و دختران نیز در این روز با بریدن پیاز و انداختن آن بر آب جاری بر ابن باور هستند که غم و غصه‌های خود را با این سنت به آب که روشنی بخش است، می‌سپارند.