به گزارش خبرنگارگروه فرهنگی  میزان ،دربرنامه شب گذشته مسعود فراستی ، محمد تقی فهیم،جوادطوسی ومسعود فراستی به نقد و بررسی آثار اکران در سینمای رسانه پرداختند.

محمد تقی فهیم درباره فیلم «شبی که ماه کامل شد» گفت: به نظرم چند سینماگر جوان وارد چرخه ساخت فیلم شده‌اند که به راحتی نمی‌توان از کنار فیلم‌های آنها گذشت. این فیلم از جمله فیلم‌های شاخص این دوره است. به خوبی فهمیده سینمای نیاز به التهاب قهرمان، داستان و به ورطه زن ستایی نیفتاده است و یک کار ارزشمند است.

وی اضافه کرد: مقدمه آن طولانی است و در فضای بسته حرکت دوربین اذیت کننده بود ولی به شدت محتوا و فرم شکل گرفته است.

فهیم تاکید کرد: این فیلم از تمام فیلم‌های نرگس آبیار قوی تر است. برای اولین بار بلوچستانی دیدیم که غده مملکت نیست و در مجموع فیلم جذابی است. اما خاکستری نشان دادن شخصیت های تروریسم معنایی ندارد.

جواد طوسی نیز درباره این فیلم گفت: سیر تکاملی نرگس آبیار را تایید می‌کنم. در این فیلم به نظر من در شخصیت پردازی مقداری کم کاری کرده است. نتیجه گیری این فیلم‌ آن سو تفاهم‌ منطقه ای را برطرف نمی‌کند. بازی فرشته صدرعرفایی به شدت چشم گیر بود.

مسعود فراستی نیز درباره «شبی که ماه کامل شد» این که کار سختی را قبول کرده و بسیاری از کارگردان ها نتوانسته اند و آبیار توانسته اتفاق مثبتی است. فیلم دو بخش دارد که بخش اول عاشقانه سطحی فیلم هندی طور است در تکنیک و فرم که در ۲۵ دقیقه اول که فیلم را از یک فیلم سیاسی به یک فیلم هندی تبدیل می‌کند.

وی افزود: از اول فیلم ساز ما مرد را سمپاتیک می‌کند. مرد دفورمه می‌شود و به یک تروریست تبدیل می‌شود ولی همچنان عاشق است. ما با یک فیلم تروریستی طرف هستیم. از وقتی که ما ریگی را می‌شناسیم می‌دانیم که آنها خشن هستند. ما چه نگاهی به خشونت داریم؟ ما صحنه بریدن ‌گلو را نشان می‌دهیم تمام قبح این خشونت را از بین می‌بریم. در فیلم آدم مثبت ما آن پلیسی است که مخاطب با آن همراه نیست. چرا پلیس ما کنش مند نیست؟