تنش میان آمریکا و ایران از زمان امضای تفاهمنامه تشدید شده است و نقطه اصلی اختلاف، تنگه هرمز است، یک آبراه حیاتی برای تجارت بینالمللی که در ماه فوریه (اسفند ۱۴۰۴) ایران آن را مسدود کرد.
به گزارش رسانه آمریکایی «اماس ناو»، تفاهمنامه میان تهران و واشنگتن نشاندهنده ناامیدی آمریکا برای بازگرداندن جریان کشتیها به تنگه هرمز است و به ایران مزایای اقتصادی میدهد در ازای اینکه ایران صرفا متعهد شود «برای عبور ایمن کشتیهای تجاری ترتیباتی اتخاذ کند».
ایران همواره تاکید کرده است که تنگه هرمز را کنترل خواهد کرد در حالی که آمریکا، بهویژه دونالد ترامپ، طوری رفتار کرده است که گویی تنگه هرمز کاملاً باز است و در مسیر بازگشت سریع به حالت عادی پیش از جنگ قرار دارد.
اما واضح است که اینطور نیست؛ کشتیهای بیشتری پس از تفاهمنامه از آن عبور کردند، اما این رقم حتی در اوج خود، کمتر از نصف میانگین روزانه پیش از جنگ بود.
آمریکا به نوبه خود، با نزدیک شدن به سواحل عمان در طرف مقابل، کشتیها را تشویق کرد تا از این مسیر عبور کنند؛ ایران برای اعمال کنترل به کشتیها در نزدیکی عمان هشدار داده است.
رسیدن به یک توافق صلح واقعی حتی زمانی دشوارتر میشود که ترامپ همچنان در مورد واقعیت اوضاع دروغ میگوید و از دیگران نیز میخواهد که چنین کنند.
این درگیری میتواند تشدید شود یا دوباره آرام شود، اما مشکل اساسی همچنان پابرجاست؛ شکاف بزرگی بین خیالپردازی در تخیل ترامپ و واقعیتهای میدانی وجود دارد.
دولت آمریکا با تلاش برای وانمود کردن به واقعی بودن خیالپردازی ترامپ، منحرف شده است و صلح را غیرممکن میسازد.
- بیشتر بخوانید:
- پایان دادن به جنگ؛ ضرورت سیاسی برای دونالد ترامپ
- توهم ترامپ درباره کنترل آبراههای حیاتی بینالمللی؛ ایران راهبرد واشنگتن را درباره تنگه هرمز ناکام گذاشت
آمریکا جنگی را که ترامپ آغاز کرد، باخت و در دستیابی به اهداف اعلام شده رئیسجمهور شکست خورد؛ همچنین نتوانست از نظر نظامی مانع از مسدود شدن تنگه هرمز توسط ایران شود و این تفاهمنامه به معنای تسلیم آمریکا است.
دروغگویی، توهم، بیتفاوتی به حقیقت و تنها گفتن هر چیزی که فکر میکند در آن لحظه خوب به نظر میرسد؛ صرفنظر از اینکه ترامپ وانمود میکند باخت آشکار یک برد است، این واقعیت که او به انجام این کار ادامه میدهد، درگیری را تداوم میبخشد و آسیب اقتصادی ناشی از آن را عمیقتر میکند.
در حال حاضر دستیابی به یک توافق واقعی با آمریکا در دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ دشوار است، زیرا سابقه دروغگویی، عدم پایبندی به تعهدات و نقض توافقات، اعتبار آمریکا را تضعیف میکند؛ این امر درباره ایران دو چندان میشود، زیرا ترامپ بدون دلیل از برنامه جامع اقدام مشترک -توافق هستهای ایران در دوران اوباما- خارج شد.
رئیسجمهور آمریکا مرتبا بهطور پوچ ادعا میکند که ایران «دیگر نیروی هوایی، نیروی دریایی، تجهیزات ضدهوایی، رادار یا عملاً هیچ چیز دیگری ندارد؛ او رسانهها را به خاطر عدم همراهی با این ادعا سرزنش میکند، گویی که با قلدری کردن آنها برای پوشش سخاوتمندانه، خیالپردازی او به واقعیت تبدیل میشود.
انتهای پیام/