با نهایی شدن حضور مهدی تارتار روی نیمکت پرسپولیس، پازل فنی چهار مدعی اصلی لیگ برتر تکمیل شد؛ اتفاقی که آغاز فصل جدید را به یکی از متفاوتترین دورههای سالهای اخیر فوتبال ایران تبدیل کرده است. استقلال، پرسپولیس، سپاهان و تراکتور این بار بدون حتی یک سرمربی خارجی وارد مسابقات میشوند؛ چهار نیمکت مهم که در اختیار مربیان ایرانی قرار گرفته، اما نقطه مشترک آنها، نداشتن حتی یک قهرمانی در لیگ برتر یا جام حذفی است.
سالها بود که باشگاههای مدعی برای رسیدن به جام، بیش از هر چیز به تجربه مربیان خارجی یا سرمربیان پرافتخار داخلی تکیه میکردند، اما اکنون شرایط تغییر کرده است. چهار باشگاه بزرگ فوتبال ایران امیدوارند طلسم قهرمان نشدن سرمربیان فعلی خود را بشکنند؛ طلسمی که اگر ادامه پیدا کند، فشار روی نیمکتها را از همان هفتههای ابتدایی به اوج خواهد رساند.
در استقلال، سهراب بختیاریزاده برای نخستین بار فصل را به عنوان سرمربی اصلی آغاز میکند. او پیشتر تجربه هدایت موقت چند تیم و همچنین حضور کوتاهمدت روی نیمکت آبیپوشان را داشته، اما هنوز فرصت کافی برای اثبات تواناییهایش در یک فصل کامل پیدا نکرده است. میانگین امتیازی او در لیگ برتر نیز نسبت به سایر مربیان مدعی پایینتر است و همین موضوع باعث شده مأموریت دشواری برای بازگرداندن استقلال به مسیر قهرمانی پیشروی او قرار بگیرد.
در سوی دیگر، مهدی تارتار پس از سالها حضور روی نیمکت تیمهای مختلف لیگ برتری، سرانجام هدایت پرسپولیس را برعهده گرفته است. او از باسابقهترین مربیان شاغل لیگ محسوب میشود و سالها در تیمهای مختلف عملکرد قابل قبولی ارائه داده، اما هنوز موفق نشده جامی را به ویترین افتخارات خود اضافه کند. نزدیکترین تجربه او برای فتح یک عنوان، حضور در فینال جام حذفی بود که در نهایت با ناکامی به پایان رسید. حالا تارتار در بزرگترین چالش دوران مربیگری خود باید انتظارات سنگین هواداران پرسپولیس را برآورده کند.
محمد ربیعی نیز در تراکتور شرایط مشابهی دارد. او اگرچه در سالهای اخیر به عنوان یکی از مربیان صاحب سبک فوتبال ایران شناخته شده و نتایج قابل قبولی کسب کرده، اما هنوز تجربه فتح لیگ یا جام حذفی را در کارنامه ندارد. بهترین عملکرد تیمهای تحت هدایت ربیعی رسیدن به رتبه پنجم لیگ بوده و اکنون حضور روی نیمکت تراکتور، فرصتی بزرگ برای عبور از این مرز محسوب میشود.
در میان چهار سرمربی، محرم نویدکیا از نظر آماری موفقترین عملکرد را به ثبت رسانده است. سرمربی سپاهان با میانگین امتیاز قابل توجه، سال گذشته نیز هدایت طلاییپوشان را برعهده داشت و توانست تیمش را در جمع مدعیان نگه دارد، اما او نیز هنوز طعم قهرمانی را نچشیده است. سپاهان در دوره حضور نویدکیا چند بار تا آستانه فتح جام پیش رفت، اما هر بار در گام آخر از رسیدن به هدف بازماند.
همین مسئله باعث شده لیگ بیستوششم از همان ابتدا رنگ و بوی متفاوتی پیدا کند. هر چهار مدعی با مربیانی وارد مسابقات میشوند که انگیزهای مشترک دارند؛ ثبت نخستین قهرمانی بزرگ دوران مربیگری خود. این موضوع میتواند رقابت روی نیمکتها را به اندازه نبرد بازیکنان داخل زمین جذاب و تعیینکننده کند.
فصل پیش رو فقط رقابت باشگاهها برای کسب جام نیست؛ بلکه میدان قضاوت نسل جدید مربیان ایرانی نیز خواهد بود. حال باید دید کدامیک از این چهار سرمربی میتواند طلسم سالهای گذشته را بشکند و نام خود را برای نخستین بار در فهرست قهرمانان فوتبال ایران ثبت کند؛ یا اینکه حسرت فتح جام، همچنان سایه خود را بر نیمکت مدعیان حفظ خواهد کرد.
انتهای پیام/